ماده 695 قانون آیین دادرسی کیفری

ماده ۶۹۵ قانون آیین دادرسی کیفری (الحاقی ۸ مهر ۱۳۹۳) بر تمایز جایگاه حقوقی اشخاص حقوقی و نمایندگان قانونی آن‌ها تأکید دارد. طبق این ماده، اگر نماینده قانونی شخص حقوقی در جریان دادرسی علیه آن اظهار نظری کند، این اظهار اقرار علیه شخص حقوقی محسوب نمی‌شود؛ زیرا اقرار باید از سوی خود شخص دارای مسئولیت کیفری باشد. همچنین، تکلیف به سوگند نیز متوجه نماینده نیست، چون سوگند جنبه شخصی دارد و اشخاص حقوقی واجد ویژگی‌های اخلاقی و شخصی لازم برای سوگند نیستند.این ماده به منظور حفظ مرز میان مسئولیت‌های فردی و سازمانی و جلوگیری از انتقال آثار حقوقی اقرار یا سوگند اشخاص حقیقی به موجودیت حقوقی وضع شده است.