بخش دوم – حقوق و تعهدات بیمه ‌گر و بیمه ‌گذار

ماده ۸ – حداقل مبلغ بیمه و پوشش خسارت‌ها

حداقل مبلغ بیمه موضوع این قانون در بخش خسارت ‌بدنی معادل حداقل ریالی دیه یک مرد مسلمان در ماههای حرام با رعایت تبصره ماده (۹) این قانون است و در هر حال بیمه گذار موظف به اخذ الحاقیه نمی‌ باشد.

حداقل مبلغ بیمه موضوع این قانون در بخش خسارت مالی معادل دو و نیم درصد (2.5٪) تعهدات بدنی است.

بیمه گذار می تواند برای جبران خسارت‌ های مالی بیش از حداقل مزبور، در زمان صدور بیمه‌ نامه یا پس از آن، بیمه تکمیلی تحصیل کند.

تبصره ۱ – بیمه تکمیلی خسارت‌های مالی

در صورتی که بیمه گذار در خصوص خسارت های مالی تقاضای پوشش بیمه ‌ای بیش از سقف مندرج در این ماده را داشته باشد:
بیمه گر مکلف به انعقاد قرارداد بیمه تکمیلی با بیمه گذار می باشد.

حق بیمه در این مورد در چهارچوب ضوابط کلی که توسط بیمه مرکزی اعلام می شود، توسط بیمه گر تعیین می‌ گردد.

تبصره ۲ – تعهد پرداخت خسارات

در صورت بروز حادثه، بیمه گر مکلف است کلیه خسارات وارد شده را مطابق این قانون پرداخت کند و مواد (۱۲) و (۱۳) قانون بیمه مصوب ۷ /۲ /۱۳۱۶ در این مورد اعمال نمی شود.

تبصره ۳ – سقف خسارت مالی

خسارت مالی ناشی از حوادث رانندگی صرفاً تا میزان خسارت متناظر وارده به گرانترین خودروی متعارف از طریق بیمه‌ نامه شخص ثالث و یا مقصر حادثه قابل جبران خواهد بود.

تبصره ۴ – تعریف خودروی متعارف

منظور از خودروی متعارف خودرویی است که قیمت آن کمتر از پنجاه ‌درصد (50٪) سقف تعهدات بدنی که در ابتدای هر سال مشخص می شود، باشد.

تبصره ۵ – ارزیابی خسارت

ارزیابان خسارات موضوع ماده (۳۹) و کارشناسان ارزیاب خسارت شرکتهای بیمه و کارشناسان رسمی دادگستری در هنگام برآورد خسارت، موظفند مطابق این ماده اعلام‌ نظر کنند.