نوع: تصویبنامه
شماره: ۳۹۳۴۶
تاریخ صدور: ۱۳۳۱/۱۱/۱۸
مرجع تصویب: هیئت وزیران
مقدمه
هیئت وزیران در جلسه مورخ ۱۳۳۱/۱۱/۱۳ بنا به پیشنهاد شماره ۶۳۹۴۷ وزارت دارائی و در اجرای ماده ۱۱ لایحه قانونی مالیات بر اراضی مصوب ۱۲ آذر ۱۳۳۱، آییننامه ذیل را تصویب نمودند.
ماده ۱ – رسیدگی اظهارنامهها
- اظهارنامهها پس از ثبت در دفاتر مربوطه، به همراه شماره قبض مالیات پرداختشده و مبلغ آن، فوراً جهت رسیدگی به ارزیاب ارجاع میشود.
- ارزیاب موظف است ظرف ۱۵ روز با مراجعه به محل مورد اظهارنامه، رسیدگی نموده و نظرات خود را کتبا گزارش نماید.
- ارزیاب از بین کارشناسان رسمی و کارمندان خبره وزارت دارائی و دادگستری انتخاب میشود.
- تعداد مامورین ارزیابی در هر شهرستان براساس حجم کار آن شهرستان معین میشود و حکم آنها توسط اداره دارائی صادر خواهد شد.
ماده ۲ – معافیتهای اراضی
- باغات و اراضی داخل یا خارج شهرها که قبلاً مالیات جمعی داشتهاند و همچنین زمینهایی که داخل آنها ساختمان شده است تا ۲۰ برابر سطح زیربنا، مشمول مالیات نخواهند بود، مشروط بر اینکه ساختمان قابل سکونت بوده و برای زندگی اختصاص یافته باشد.
- برای اراضی مورد نیاز کارخانهها یا موسسات بهرهبرداری، حد نصاب معافیت ده برابر سطح زیربنا تعیین میشود. مازاد آن مشمول مالیات خواهد بود.
ماده ۳ – معافیت ساختوساز پس از اجرای لایحه
- اراضی که بعد از اجرای لایحه دارای ساختمان شوند، به شرطی از مالیات معاف هستند که حداقل یک پنجم زمین زیر ساختمان قابل سکونت باشد.
تبصره ۱: صاحبان زمینهایی که جمع مساحت آنها داخل شهر بیش از ۳۰۰ متر و خارج شهر بیش از ۱۰۰۰ متر نباشد، از معافیت ماده ۳ بهرهمند میشوند. در غیر این صورت، فقط نسبت به مساحتی که از این حد نصاب تجاوز کردهاست، مالیات اعمال میشود.
تبصره ۲: اراضی متعلق به مؤسسات خیریه، عامالمنفعه و فرهنگی در صورتی مشمول معافیت هستند که مصرف درآمد آنها توسط وزارت فرهنگ، وزارت بهداری یا شهرداری محل تأیید شود.
ماده ۴ – معافیت اراضی مزروعی
- معافیت اراضی دور شهرها منوط به گواهی و تأیید اداره دارائی مبنی بر داشتن سابقه مزروعی حداقل ۶ سال و استمرار مزروعی بودن است.
- هر گونه گزارش خلاف حقیقت توسط مامورین مربوطه مشمول مجازات قانونی خواهد بود.
ماده ۵ – اعلام محل اقامت
- مالک موظف است نشانی دقیق محل اقامت خود را در اظهارنامه ذکر نموده و در صورت تغییر، ظرف ۱۰ روز دارائی را کتبا مطلع نماید.
- در غیر این صورت، ابلاغها به نشانی درجشده در اظهارنامه الصاق خواهد شد.
ماده ۶ – زیان دیرکرد
- زیان تأخیر از تاریخی محاسبه میشود که مالیات قطعی شده باشد.
ماده ۷ – طلب دولت از اموال
- در صورت وجود موانع قانونی در فروش املاک مشمول (مانند معامله شرطی یا رهن)، طلب مالیاتی دولت از سایر اموال منقول یا غیرمنقول مالک استیفا خواهد شد.
تبصره: اگر فروش قسمتی از زمین مشاع ممکن نباشد، اداره دارایی مراتب را به اداره ثبت اسناد اعلام و درخواست افراز قطعه مورد نیاز را میدهد که باید ظرف ۲ ماه انجام شود.
ماده ۸ – گواهینامه مالیاتی پیش از نقل و انتقال
- ادارات ثبت، شهرداری و سایر مراجع موظفند پیش از صدور هر نوع پروانه ساختمانی، پاسخ به استعلامات و تنظیم اسناد معامله، گواهی مالیاتی معتبر را مطالبه و شماره و تاریخ صدور آن را در اسناد قید نمایند.
ماده ۹ – گواهینامه مالیاتی در هنگام انتقال زمین
- خریدار موظف است از فروشنده گواهینامه مالیاتی مطالبه نماید؛ در غیر این صورت بدهی مالیاتی احتمالی از خریدار وصول خواهد شد.
ماده ۱۰ – کشف اراضی اظهارنامهنشده
- در صورت کشف اراضیای که اظهارنامه برای آنها تسلیم نشده یا تبدیل به ساختمان شدهاند، اداره دارایی حق ارزیابی و مطالبه مالیات و جرائم مربوطه را دارد.
ماده ۱۱ – رسیدگی به تخلفات مسؤولین
- محاکم اداری موظفند به تخلفات مأمورین رسیدگی کنند و در صورت تخلف اداری خود رأی دهند؛ در غیر این صورت پرونده به مراجع قضایی ارجاع شود.
ماده ۱۲ – همکاری ادارات ثبت و شهرداری
- ادارات ثبت و شهرداری موظفند اطلاعات لازم را در دسترس ماموران دارایی قرار دهند و در وصول مالیاتها حق تقدم داده شود.
ماده ۱۳ – نگهداری دفاتر و اعلام تغییرات
- ادارات دارایی موظفند دفاتر لازم جهت ثبت اطلاعات زمینها، مالکین و میزان مالیات دریافت شده را حفظ کنند.
- مالکینی که اقدام به فروش زمین یا تبدیل آن به ساختمان نمایند، باید ظرف یک ماه اداره دارایی را کتبا مطلع سازند و مالیات مربوط به مدت قبل از ساخت دریافت خواهد شد.