ماده ۱۸ قانون وکالت
ماده ۱۸ قانون وکالت بیان میکند که کانون وکلا یک مؤسسه دارای شخصیت حقوقی است؛ از نظر نظامات تابع وزارت عدلیه اما از نظر درآمد و هزینهها کاملاً مستقل است.
ماده ۱۷ قانون وکالت
ماده ۱۷ قانون وکالت بیان میکند که وزارت عدلیه اختیار دارد در هر محل که لازم بداند کانون وکلای دادگستری تشکیل دهد و ساختار سازمانی وکلا را ایجاد کند.
ماده ۱۶ قانون وکالت
ماده ۱۶ قانون وکالت مقرر میکند که پس از انجام تشریفات لازم، نام وکیل در مجله رسمی درج شده و سپس در لوحه مخصوص ثبت و در اتاق محکمه نصب میشود.
ماده ۱۵ قانون وکالت
ماده ۱۵ تعرفه سالانه تمبر پروانههای وکالت را تعیین میکند؛ شامل درجات اول تا سوم، پروانه کارگشایان و پروانه وکالت اتفاقی.
ماده ۱۴ قانون وکالت
ماده ۱۴ قانون وکالت مقرر میکند که وکلای عدلیه باید طبق نظامنامه وزارت عدلیه سوگند یاد کنند تا فعالیتشان رسمیت یابد.
ماده ۱۳ قانون وکالت
ماده ۱۳ بیان میکند که محکمه انتظامی پس از بررسی اختلاف و سوابق اخلاقی، رأی نهایی را صادر و به مراجع مرتبط ابلاغ میکند؛ رأی قطعی است.
ماده ۱۲ قانون وکالت
ماده ۱۲ اجازه میدهد معترضان به نظر دفتر بازرسی، ظرف یک ماه درخواست رسیدگی را به محکمه انتظامی ارائه دهند؛ تصمیم دفتر تا رأی نهایی بهطور موقت معتبر است.
ماده ۱۱ قانون وکالت
ماده ۱۱ بیان میکند که دفتر بازرسی باید ظرف دو ماه درباره درخواست پروانه وکالت تصمیمگیری و نتیجه را ابلاغ کند؛ درباره وکالت اتفاقی نیز باید فوراً تصمیم بگیرد.
ماده ۱۰ قانون وکالت
ماده ۱۰ توضیح میدهد که متقاضیان وکالت باید تقاضانامه رسمی خود را به دفتر بازرسی ارائه کنند و شکل و ترتیب این تقاضانامه توسط وزارت عدلیه تعیین میشود.
ماده ۹ قانون وکالت
ماده ۹ بیان میکند پروانههای وکالت درجات ۱، ۲ و ۳ که بر اساس قانون ۱۳۱۴ صادر شدهاند، در صورت تسلیم متقاضی به مقررات، همچنان معتبر میمانند.