ماده ۲۸ قانون وکالت
اولویت حضور وکیل، ماده ۲۸ وکالت، حضور وکیل در چند دادگاه، تقدم دادگاه جنایی، عذر وکیل برای عدم حضور، مقررات حضور وکیل
ماده ۲۷ قانون وکالت
عذر موجه وکیل، ماده ۲۷ وکالت، عدم حضور وکیل، مجازات انتظامی وکیل، فوت اقربا، بیماری مانع حضور
ماده ۲۶ قانون وکالت
ماده ۲۶ قانون وکالت شرایط ترفیع وکلا را از درجه سوم و دوم تشریح میکند و معیارهایی مانند سابقه، حسن انجام وظیفه و ترقی علمی و عملی را الزامی میداند. تبصره ماده نیز محکومیت انتظامی درجه ۳ به بالا را موجب افزایش یکساله مدت لازم برای ارتقا اعلام کرده است.
ماده ۲۵ قانون وکالت
ماده ۲۵ قانون وکالت مقرر میکند که وکلا موظفاند از تمامی نظامات و مقرراتی که وزارت عدلیه برای حرفه وکالت وضع میکند تبعیت کامل داشته باشند.
ماده ۲۴ قانون وکالت
ماده ۲۴ قانون وکالت به افراد فاقد توان مالی اجازه میدهد برای دریافت معاضدت قضایی از کانون وکلا تقاضا کنند، مشروط بر اینکه دعوای آنها دارای اساس و مرتبط با شخص متقاضی باشد. نحوه درخواست و شرایط آن به موجب نظامنامه وزارت عدلیه تعیین میشود.
ماده ۲۳ قانون وکالت
ماده ۲۳ قانون وکالت مقرر میکند وکلای دادگستری هر سال حداقل سه دعوای حقوقی را بهعنوان معاضدت قبول کنند. در صورت پیروزی موکل، حقالوکاله از محکومبه پرداخت میشود و پنج یک آن به کانون تعلق دارد.
ماده ۲۲ قانون وکالت
ماده ۲۲ قانون وکالت مقرر میکند که وکلا باید از دفاتر و اوراقی استفاده کنند که مطابق نمونه مصوب کانون مرکز است. همچنین درآمد هر کانون باید در همان محل مصرف شود و قابل انتقال به نقاط دیگر نیست.
ماده ۲۱ قانون وکالت
ماده ۲۱ قانون وکالت مقرر میکند که انتخاب هیأت عامله کانون وکلا با وزارت عدلیه است و رئیس کانون نیز میتواند از میان مستخدمین قضایی یا اداری وزارت عدلیه انتخاب شود.
ماده ۲۰ قانون وکالت
ماده ۲۰ قانون وکالت مقرر میکند کانون وکلای هر محل توسط هیأت مدیرهای شامل رئیس و پنج تا دوازده عضو اداره میشود. اعضا توسط وزیر عدلیه و از میان وکلای درجه اول یا دوم انتخاب میگردند.
ماده ۱۹ قانون وکالت
ماده ۱۹ قانون وکالت وظایف اصلی کانون وکلا را مشخص میکند؛ از جمله نظارت بر عملکرد وکلا، ارتقای علمی و اخلاقی آنان، ارائه معاضدت قضایی به افراد معسر، راهنمایی مراجعان به دستگاه قضایی و سرپرستی وکلای مبتدی.