ماده ۱۲۰ – مأمور جلب پس از ابلاغ برگ جلب، متهم را دعوت مینماید که با او نزد قاضی حاضر شود. چنانچه متهم امتناع نماید، او را جلب و تحت الحفظ به مرجع قضایی تسلیم خواهد نمود و در صورت نیاز میتواند از سایر مأموران استمداد نماید. کسانی که در امتناع متهم به او کمک نمایند، تحت تعقیب قانونی قرار خواهند گرفت.
دسته: قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب (در امور کیفری)
🚨⚖️🔒 راهنمای کامل آیین دادرسی کیفری | متن قانون دادگاههای عمومی و انقلاب در امور جزایی

ماده ۱۲۰ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب (در امور کیفری)

ماده ۱۱۹ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب (در امور کیفری)
ماده ۱۱۹ – جلب متهم به موجب برگ جلب به عمل میآید. برگ جلب که مضمونش، مضمون احضاریه است، باید به متهم ابلاغ شود.

ماده ۱۱۸ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب (در امور کیفری)
ماده ۱۱۸ – قاضی میتواند در موارد زیر بدون اینکه بدواً احضاریه فرستاده باشد، دستور جلب متهم را صادر نماید:
الف – در جرائمی که مجازات قانونی آنها قصاص، اعدام و قطع عضو میباشد.
ب – متهمینی که محل اقامت یا شغل و کسب آنها معین نبوده و اقدامات قاضی برای دستیابی به متهم به نتیجه نرسیده باشد.
ماده ۱۱۷ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب (در امور کیفری)
ماده ۱۱۷ – اشخاصی که حضور پیدا نکرده و گواهی عدم امکان حضور هم نفرستاده باشند، به دستور قاضی جلب میشوند.

ماده ۱۱۶ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب (در امور کیفری)
ماده ۱۱۶ – متهم موظف است در موعد مقرر حاضر شود و اگر نتواند باید عذر موجه خود را اعلام نماید.
جهات زیر عذر موجه محسوب میشود:
۱ – نرسیدن احضارنامه یا دیر رسیدن به گونهای که مانع از حضور در وقت مقرر شود.
۲ – مرضی که مانع از حرکت است.
۳ – فوت همسر یا یکی از اقربا تا درجه سوم از طبقه دوم.
۴ – ابتلا به حوادث مهم از قبیل حریق و امثال آن.
۵ – عدم امکان تردد به واسطه حوادث قهری مانند طغیان رودخانه و امراض مسری، از قبیل وبا و طاعون.
۶ – در توقیف بودن.
ماده ۱۱۵ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب (در امور کیفری)
ماده ۱۱۵ – هرگاه در امر جزایی، ابلاغ احضاریه به واسطه معلوم نبودن محل اقامت ممکن نشود و به طریق دیگری هم ابلاغ احضاریه ممکن نگردد، با تعیین وقت رسیدگی، متهم یک نوبت وسیله یکی از روزنامههای کثیرالانتشار یا محلی احضار میشود و در صورت عدم حضور، قاضی رسیدگی و با لحاظ مواد (۲۱۷) و (۲۱۸) این قانون اظهار عقیده مینماید. تاریخ نشر آگهی تا روز دادرسی کمتر از یک ماه نباید باشد.

ماده ۱۱۴ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب (در امور کیفری)
ماده ۱۱۴ – هرگاه احضار شده سواد نداشته باشد، مضمون احضارنامه در حضور دو نفر شاهد ابلاغ میشود. ترتیبات ابلاغ احضارنامه به گونه مقرر در فصل مربوط به آیین دادرسی مدنی خواهد بود.

ماده ۱۱۳ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب (در امور کیفری)
ماده ۱۱۳ – در احضارنامه باید اسم و شهرت احضار شده، تاریخ و علت احضار، محل حضور و نتیجه عدم حضور قید شود.
تبصره – در جرائمی که مصلحت اقتضاء نماید، علت احضار و نتیجه عدم حضور ذکر نخواهد شد.

ماده ۱۱۲ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب (در امور کیفری)
فصل چهارم – بازجویی و اخذ تأمین
مبحث اول – احضار و بازجویی متهم
ماده ۱۱۲ – احضار متهم به وسیله احضارنامه به عمل میآید. احضارنامه در دو نسخه فرستاده میشود، یک نسخه را متهم گرفته و نسخه دیگر را امضاء کرده به مأمور احضار رد میکند.

ماده ۱۱۱ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب (در امور کیفری)
ماده ۱۱۱ – اموال مسروقه یا اشیایی که به واسطه ارتکاب جرم تحصیل شده و یا هر نوع مالی که در جریان تحقیقات توقیف شده، باید به دستور قاضی، به کسی که مال از او سرقت رفته و یا اخذ شده مسترد شود، مگر اینکه وجود تمام یا قسمتی از آنها در موقع تحقیق یا دادرسی لازم باشد که در این صورت پس از رفع احتیاج به دستور قاضی مسترد میشود. اشیایی که برابر قانون باید ضبط یا معدوم شود از حکم این ماده مستثنی است.










