هدر سایت مالیاتی

دسته: قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب (‌در امور کیفری)

🚨⚖️🔒 راهنمای کامل آیین دادرسی کیفری | متن قانون دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور جزایی

  • ‌ماده ۲۶۸ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب‌ (در امور کیفری)

    ‌ماده ۲۶۸ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب‌ (در امور کیفری)

    ‌ماده ۲۶۸ – هرگاه از رأی غیر قطعی محاکم کیفری در مهلت مقرر قانونی تجدیدنظر خواهی نشده، یا به هر علتی رأی قطعی شده باشد و محکوم‌علیه، مدعی خلاف شرع یا قانون بودن آن رأی باشد، می‌تواند ظرف مدت یک ماه از تاریخ انقضاء مهلت تجدیدنظر خواهی یا قطعیت حکم از طریق دادستان کل کشور تقاضای نقض حکم را بنماید. تقاضای یاد شده مستلزم تقدیم درخواست و پرداخت هزینه مربوطه به مأخذ دو برابر هزینه دادرسی در مرحله تجدیدنظر احکام کیفری خواهد بود.

  • ‌ماده ۲۶۷ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب‌ (در امور کیفری)

    ‌ماده ۲۶۷ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب‌ (در امور کیفری)

    ‌ماده ۲۶۷ – در مواردی که دادستان کل کشور طبق مقررات، تقاضای تجدیدنظر نماید، می‌تواند حضور در شعبه دیوان عالی کشور و اظهارنظر نسبت به موضوع را به یکی از دادیاران دادسرای دیوان عالی کشور به عنوان نماینده خود محول نماید.

  • ‌ماده ۲۶۶ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب‌ (در امور کیفری)

    ‌ماده ۲۶۶ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب‌ (در امور کیفری)

    ‌ماده ۲۶۶ – مرجع رسیدگی پس از نقض رأی در دیوان عالی کشور به شرح زیر اقدام می‌نماید:

    ‌الف – در صورت نقض قرار در دیوان عالی کشور باید از نظر دیوان متابعت نموده و رسیدگی ماهوی نماید.
    ب – در صورت نقض حکم به علت نقص تحقیقات، موارد اعلامی را طبق نظر دیوان انجام داده سپس مبادرت به انشاء حکم می‌نماید.
    ج – در صورت نقض حکم در غیر موارد مذکور، دادگاه می‌تواند حکم اصراری صادر نماید. چنانچه این حکم مورد تجدیدنظر خواهی واقع شود و شعبه دیوان عالی کشور پس از بررسی استدلال دادگاه را بپذیرد، حکم را تأیید می‌کند، در غیر این صورت پرونده در هیأت عمومی شعب کیفری مطرح و چنانچه نظر شعبه دیوان عالی کشور مورد تأیید قرار گرفت، حکم صادره نقض و پرونده به شعبه دیگر دادگاه ارجاع خواهد شد.

    دادگاه مرجوع‌الیه با توجه به استدلال هیأت عمومی دیوان عالی کشور، حکم مقتضی صادر می‌نماید. این حکم جز در موارد مذکور در ماده (۲۳۵) این قانون قطعی است.

  • ‌ماده ۲۶۵ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب‌ (در امور کیفری)

    ‌ماده ۲۶۵ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب‌ (در امور کیفری)

    ‌ماده ۲۶۵ – در موقع رسیدگی، عضو ممیز گزارش پرونده و مفاد اوراقی را که لازم است قرائت می‌نماید و طرفین یا وکلای آنان در صورت احضار می‌توانند با اجازه رئیس شعبه مطالب خود را اظهار نمایند. همچنین نماینده دادستان کل در موارد قانونی نظر خود را اظهار می‌نماید. سپس اعضای شعبه با توجه به محتویات پرونده و مفاد گزارش و اظهارات اشخاص ذی ربط و نماینده دادستان کل طبق نظر اکثریت به شرح زیر اتخاذ تصمیم می‌نماید:

    ‌الف – اگر رأی مطابق قانون و دلایل موجود در پرونده باشد، ضمن تأیید آن، پرونده را به دادگاه صادر کننده رأی اعاده می‌نماید.
    ب – هرگاه رأی از دادگاه فاقد صلاحیت یا بدون رعایت تشریفات قانونی و بدون توجه به دلایل و مدافعات طرفین صادر شده و عدم رعایت موارد مذکور به درجه‌ای از اهمیت بوده که موجب عدم اعتبار قانونی رأی مذکور و یا مخالف شرع یا مغایر قانون صادر شده باشد، رأی صادره نقض و به شرح زیر اقدام می‌نماید:
    ۱ – اگر عملی که محکوم علیه به اتهام ارتکاب آن محکوم شده است به فرض ثبوت جرم نبوده یا به لحاظ شمول عفو عمومی و یا سایر جهات قانونی قابل تعقیب نباشد، رأی صادره نقض بلا ارجاع می‌شود.
    ۲ – اگر رأی صادره به صورت قرار باشد و یا حکم به علت نقص تحقیقات نقض شود، پس از نقض برای رسیدگی مجدد به دادگاه صادر کننده رأی ارجاع می‌شود.
    ۳ – اگر رأی به علت عدم صلاحیت دادگاه نقض شود، پرونده به مرجعی که دیوان عالی کشور صالح تشخیص می‌دهد ارسال و مرجع مذکور مکلف به رسیدگی می‌باشد.
    ۴ – در سایر موارد پس از نقض، پرونده به دادگاه هم عرض ارجاع می‌شود.

    ‌تبصره – در مواردی که دیوان عالی کشور حکم را به علت نقص تحقیقات نقض می‌نماید، موظف است کلیه موارد نقص تحقیقات را مشروحاً ذکر نماید.

  • ‌ماده ۲۶۴ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب‌ (در امور کیفری)

    ‌ماده ۲۶۴ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب‌ (در امور کیفری)

    ‌ماده ۲۶۴ رسیدگی در دیوان عالی کشور شکلی است و اطراف دعوا یا وکلای آنها جهت رسیدگی احضار نمی‌شوند مگر آنکه شعبه رسیدگی‌کننده حضور آنها را لازم بداند. عدم حضور احضارشوندگان موجب تأخیر در رسیدگی و اتخاذ تصمیم نمی‌گردد.

  • ‌‌ماده ۲۶۳  قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب‌ (در امور کیفری)

    ‌‌ماده ۲۶۳ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب‌ (در امور کیفری)

    ‌ماده ۲۶۳ – رئیس شعبه پرونده‌های ارجاعی را شخصاً بررسی و گزارش آن را تنظیم و یا به نوبت به یکی از اعضای شعبه ارجاع می‌نماید. عضو مذکور گزارش پرونده را که متضمن جریان آن و بررسی کامل در خصوص تجدیدنظرخواهی و جهات قانونی آن باشد به صورت مستدل تهیه و به رئیس شعبه تسلیم می‌نماید.
    ‌تبصره – رئیس یا عضو شعبه مکلف است حین تنظیم گزارش، چنانچه از هریک از قضاتی که در آن پرونده دخالت داشته‌اند تخلف از مواد قانونی یا اعمال غرض و یا بی‌اطلاعی از مبانی قضایی مشاهده نماید، آن را بطور مشروح و با استدلال در گزارش خود تذکر دهد و به دستور رئیس شعبه رونوشتی از گزارش یاد شده به دادگاه عالی انتظامی قضات ارسال خواهد شد.

  • ‌ماده ۲۶۲ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب‌ (در امور کیفری)

    ‌ماده ۲۶۲ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب‌ (در امور کیفری)

    ‌ماده ۲۶۲ – پس از ارجاع پرونده نمی‌توان آن را از شعبه مرجوع‌الیه اخذ و به شعبه دیگر ارجاع کرد مگر به تجویز قانون.
    ‌تبصره – رعایت مفاد این ماده در مورد رسیدگی سایر دادگاه‌ها نیز الزامی است.

  • ماده ۲۶۱ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب‌ (در امور کیفری)

    ماده ۲۶۱ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب‌ (در امور کیفری)

    ‌فصل سوم – دیوان عالی کشور و هیأت عمومی

    ماده ۲۶۱ – پس از وصول پرونده به دیوان عالی کشور، رئیس دیوان یا یکی از معاونین وی پرونده را با رعایت نوبت و ترتیب وصول به یکی از شعب دیوان ارجاع می‌نماید. شعبه مرجوع‌الیه به نوبت رسیدگی می‌کند مگر در مواردی که به موجب قانون یا به تشخیص رئیس دیوان عالی کشور یا رئیس شعبه، رسیدگی خارج از نوبت ضروری باشد.

  • ‌ماده ۲۶۰ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب‌ (در امور کیفری)

    ‌ماده ۲۶۰ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب‌ (در امور کیفری)

    ‌ماده ۲۶۰ – در مواردی که رأی دادگاه تجدیدنظر بر محکومیت متهم باشد و متهم یا وکیل او در هیچ یک از مراحل دادرسی حاضر نبوده و لایحه دفاعیه یا اعتراضیه هم نداده باشند، رأی دادگاه تجدیدنظر ظرف مدت ۲۰ روز پس از ابلاغ واقعی به متهم یا وکیل او، قابل واخواهی و رسیدگی در همان دادگاه تجدیدنظر می‌باشد، رأی صادره قطعی است.

  • ‌ماده ۲۵۹ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب‌ (در امور کیفری)

    ‌ماده ۲۵۹ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب‌ (در امور کیفری)

    ‌ماده ۲۵۹دادگاه تجدیدنظر پس از ختم رسیدگی مکلف است مبادرت به صدور رأی نماید، مگر این که انشاء رأی متوقف برای تمهید مقدماتی باشد، که در این صورت در اولین فرصت حداکثر ظرف یک هفته انشاء رأی می‌نماید.