ماده 17 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری
ماده ۱۷ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مقرر میکند که رسیدگی به شکایات در دیوان فقط با درخواست شخص ذینفع یا نماینده قانونی او امکانپذیر است. بنابراین وجود نفع قانونی و سمت معتبر، شرط اصلی پذیرش و رسیدگی به شکایت در دیوان عدالت اداری محسوب میشود.
ماده ۱۲۴ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری
ماده ۱۲۴ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری اعلام میکند که با لازمالاجرا شدن این قانون، قانون دیوان عدالت اداری مصوب سال ۱۳۸۵ و آیین دادرسی آن مصوب سال ۱۳۷۹ لغو میشوند. این قانون در ۲۲ آذر ۱۳۹۰ در مجلس تصویب شد و پس از تأیید شورای نگهبان و مجمع تشخیص مصلحت نظام لازمالاجرا گردید.
ماده ۱۲۳ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری
ماده ۱۲۳ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مقرر میکند که بودجه دیوان عدالت اداری بهصورت ردیف مستقل در زیرمجموعه بودجه قوه قضاییه پیشبینی میشود؛ موضوعی که بیانگر استقلال نسبی مالی دیوان در چارچوب ساختار قوه قضاییه است.
ماده ۱۲۲ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری
ماده ۱۲۲ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مقرر میکند که در موضوعاتی مانند رد دادرس، نحوه ابلاغ، وکالت و اجرای احکام و سایر مواردی که در این قانون پیشبینی نشدهاند، باید به قانون آیین دادرسی مدنی و قانون اجرای احکام مدنی مراجعه شود. این ماده نقش تکمیلی و ارجاعی دارد و خلأهای قانونی را پوشش میدهد.
ماده ۱۲۱ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری
ماده ۱۲۱ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری رئیس دیوان را مکلف میکند در صورت اطلاع از تضییع حقوق عمومی یا منافع بیتالمال در جریان رسیدگیها، موضوع را به مراجع نظارتی و قضایی مربوط اعلام کند. این ماده نقش مهمی در تقویت نظارت و صیانت از اموال عمومی دارد.
ماده ۱۲۰ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری
ماده ۱۲۰ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مقرر میکند که شعب تشخیص موجود در دیوان عدالت اداری پس از رسیدگی و تعیین تکلیف پروندههای باقیمانده منحل خواهند شد. این ماده در راستای اصلاح ساختار رسیدگی در دیوان عدالت اداری تصویب شده است.
ماده ۱۱۹ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری
ماده ۱۱۹ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مقرر میکند اگر مسئول مربوط برای اجرای حکم دیوان پس از احضار بدون عذر موجه در واحد اجرای احکام حاضر نشود، دادرس اجرای احکام میتواند بر اساس تبصره ۲ ماده ۴۳ اقدامات قانونی لازم را برای الزام به اجرای رأی انجام دهد.
ماده ۱۱۸ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری
بر اساس ماده ۱۱۸ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری، تمام دستگاههای اجرایی موظفند دستورات صادره از دیوان را در خصوص اجرای احکام رعایت کنند. چنانچه از اجرای این دستورات خودداری کنند، ضمن تعقیب اداری و انتظامی، مشمول مجازات مقرر در ماده ۱۱۲ میشوند. این ماده در راستای تضمین اجرای مؤثر آرای دیوان عدالت اداری است.
ماده ۱۱۷ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری
بر اساس ماده ۱۱۷ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری، اگر رأی صادره از شعبه دیوان برای اجرای حکم مبهم باشد، دادرس اجرای احکام از همان شعبه صادرکننده رأی درخواست رفع ابهام میکند. نظر اعلامشده از سوی شعبه برای دادرس اجرای احکام لازمالاتباع است تا اجرای حکم بهدرستی انجام شود.
ماده ۱۱۶ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری
ماده ۱۱۶ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری راهکاری قانونی برای مواردی است که اجرای حکم به مرجعی غیر از طرفین دعوا وابسته است. این ماده به آن مرجع اجازه میدهد در صورت عدم مشارکت در دادرسی، ظرف یک ماه به حکم اعتراض کند. رسیدگی به این اعتراض در همان شعبه صادرکننده رأی انجام شده و نتیجه آن نهایی و لازمالاجراء تلقی میشود.