مازندران آمل خیابان طالقانی – مشاور رسمی مالیاتی وحید اکبری | 09113252050

ماده ۱۰۵ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری

ماده ۱۰۵ قانون دیوان عدالت اداری مقرر می‌کند رأیی که پس از اعاده دادرسی صادر می‌شود، از همان جهت نمی‌تواند مجدداً مورد درخواست اعاده دادرسی قرار گیرد. این حکم برای جلوگیری از تکرار بی‌پایان رسیدگی و حفظ قطعیت آراء است.

ماده ۱۰۴ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری

ماده ۱۰۴ قانون دیوان عدالت اداری نحوه تصمیم‌گیری شعبه دیوان پس از پذیرش اعاده دادرسی را مشخص می‌کند. در این حالت، شعبه حکم قبلی را نقض کرده و حکم مقتضی صادر می‌کند. اگر اعاده دادرسی فقط نسبت به بخشی از حکم باشد همان بخش اصلاح یا نقض می‌شود و در صورت تعارض دو حکم، حکم دوم نقض و حکم اول معتبر باقی می‌ماند.

ماده ۱۰۳ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری

ماده ۱۰۳ قانون دیوان عدالت اداری به شعبه رسیدگی‌کننده اختیار می‌دهد در صورت تشخیص ضرورت، اجرای حکم مورد اعتراض در اعاده دادرسی را موقتاً متوقف کند. بنابراین صرف طرح اعاده دادرسی باعث توقف اجرای حکم نمی‌شود و نیازمند صدور دستور توقف از سوی شعبه است.

ماده ۱۰۲ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری

ماده ۱۰۲ قانون دیوان عدالت اداری مقرر می‌کند رسیدگی به دادخواست اعاده دادرسی در صلاحیت شعبه صادرکننده حکم قطعی است. این شعبه ابتدا درباره پذیرش یا رد دادخواست تصمیم گرفته و در صورت پذیرش، به بررسی ماهوی پرونده و رسیدگی مجدد می‌پردازد.

ماده ۹۸ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری

ماده ۹۸ قانون دیوان عدالت اداری جهات قانونی اعاده دادرسی نسبت به احکام قطعی دیوان را بیان می‌کند. این جهات شامل صدور حکم خارج از موضوع شکایت، صدور حکم بیش از خواسته، تضاد در مفاد حکم، تعارض احکام، جعلی بودن اسناد مورد استناد حکم و کشف دلایل جدید مؤثر در دعوا است.