دسته: قانون محاسبات عمومی کشور

‌ماده ۲۵ – تنخواه‌گردان استان عبارت است از وجهی که خزانه از محل اعتبارات مصوب
به منظور ایجاد تسهیلات لازم در پرداخت هزینه‌های‌جاری و عمرانی دستگاههای اجرایی
محلی تابع نظام بودجه استانی در اختیار نمایندگان خزانه در مرکز هر استان قرار
می‌دهد.

‌ماده ۲۴ – تنخواه‌گردان خزانه عبارت است از اعتبار بانکی در حساب درآمد عمومی نزد
بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران که به موجب قانون‌اجازه استفاده از آن به میزان
معین در هر سال مالی برای رفع احتیاجات نقدی خزانه در همان سال به وزارت امور
اقتصادی و دارایی داده می‌شود و منتها‌تا پایان سال واریز می‌گردد.

‌ماده ۲۳ – هزینه عبارت از پرداختهایی است که به طور قطعی به ذینفع در قبال تعهد
یا تحت عنوان کمک یا عناوین مشابه با رعایت قوانین و‌مقررات مربوط صورت می‌گیرد.

‌ماده ۲۲ – درخواست وجه سندی است که ذیحساب برای دریافت وجه به منظور پرداخت
حواله‌های صادر شده موضوع ماده ۲۱ این قانون و سایر‌پرداختهایی که به موجب قانون
از محل وجوه متمرکز شده در خزانه مجاز می‌باشد حسب مورد از محل اعتبارات و یا وجوه
مربوط عهده خزانه در مرکز‌و یا عهده نمایندگی خزانه در استان در وجه حساب بانکی
پرداخت دستگاه اجرایی ذیربط صادر می‌کند.

ماده ۲۱ – حواله اجازه‌ای است که کتباً وسیله مقامات مجاز وزارتخانه یا مؤسسه
دولتی و یا شرکت دولتی و یا دستگاه اجرایی محلی و یا نهادهای‌عمومی غیر دولتی و یا
سایر دستگاههای اجرایی برای تأدیه تعهدات و بدهیهای قابل پرداخت از محل اعتبارات
مربوط به عهده ذیحساب در وجه‌ذینفع صادر می‌شود.

‌ماده ۲۰ – تسجیل عبارت است از تعیین میزان بدهی قابل پرداخت به موجب اسناد و
مدارک اثبات‌کننده بدهی.

‌ماده ۱۹ – تعهد از نظر این قانون عبارت است از ایجاد دین بر ذمه دولت ناشی از:
‌الف – تحویل کالا یا انجام دادن خدمت.
ب – اجرای قراردادهایی که با رعایت مقررات منعقد شده باشد.
ج – احکام صادر شده از مراجع قانونی و ذیصلاح.
‌د – پیوستن به قراردادهای بین‌المللی و عضویت در سازمانها یا مجامع بین‌المللی با
اجازه قانون.

ماده ۱۸ – تأمین اعتبار عبارت است از اختصاص دادن تمام یا قسمتی از اعتبار مصوب
برای هزینه معین.

ماده ۱۷ – تشخیص، عبارت است از تعیین و انتخاب کالا و خدمات و سایر پرداختهایی که
تحصیل یا انجام آنها برای نیل به اجرای برنامه‌های‌دستگاههای اجرایی ضروری است.

‌ماده ۱۶ – سایر منابع تأمین اعتبار شرکتهای دولتی عبارت است از منابعی که شرکتهای
مزبور تحت عنوان کمک دولت، وام استفاده از ذخائر، کاهش‌سرمایه در گردش و یا عناوین
مشابه به موجب قانون مجاز به منظور کردن آن در بودجه‌های مربوط هستند.
‌تبصره – منظور از سرمایه در گردش مذکور در این ماده مازاد دارایی‌های جاری بر
بدهیهای جاری است.