(رأی شماره 201/7316 – شعبه اول شورای عالی مالیاتی)

تاریخ سند: 1381/08/27
شماره سند: 201/7316
امضا کننده: شعبه اول شورای عالی مالیاتی
موضوع: صدور رأی هیأت و حکم ماده 248 قانون مالیات‌های مستقیم
منبع مالیات: حقوق
اداره کل مربوط: مالیات بر شرکت‌ها
سال عملکرد یا تعلق مالیات: سال منتهی به 76/10/10
شماره حوزه مالیاتی: 1725
اداره: کل مالیات بر شرکت‌ها (تهران)
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 8372-80/10/29
تاریخ ابلاغ رأی: 14/11/1380
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 9805/4/30-80/12/6

خلاصه واخواهی

موضوع اعتراض: تعیین حقوق ارزی فرضی و عدم رعایت ماده 248 قانون مالیات‌های مستقیم

دلایل اعتراض مودی:

(تبصره 1 – مغایرت اظهارات ممیز)

• اظهارات ممیز محترم در گزارش خود در رابطه با کتمان درآمد حقوق ارزی فرضی به میزان 000/700 مارک و مطالبه مالیات و جرائم نسبت به آن، صحیح و قانونی نمی‌باشد.

(تبصره 2 – بودجه شرکت مادر در آلمان)

• سهامدار عمده شرکت در آلمان هر سال بودجه‌ای برای دفتر خود در تهران تهیه و تنظیم می‌نماید.
• بودجه مذکور شامل دو بخش می‌باشد:
  • هزینه‌های ریالی (به مارک)
  • هزینه‌های ارزی (به مارک)
• بخش هزینه‌های ارزی شامل:
  • سهمی از حقوق کارکنان شرکت مادر در آلمان که در معاملات با ایران فعالیت می‌کنند
  • بخشی از هزینه‌های برپایی غرفه در نمایشگاه‌های بین‌المللی تهران
• حقوق ارزی کارکنان توسط شرکت مادر مستقیماً به کارکنان پرداخت می‌شود و به دلیل عدم رابطه استخدامی با شرکت ایران، به هیچ وجه مشمول مالیات ایران نمی‌گردند.

(تبصره 3 – مکاتبات وزارت‌ها)

• مکاتبات انجام یافته بین وزارت امور اقتصادی و دارایی ایران و وزارت دارایی آلمان که ممیز محترم برای رد دفاعیات شرکت به آن استناد کرده، به رؤیت نمایندگان شرکت نرسیده است.

(تبصره 4 – تعیین رقم حقوق ارزی و اشتباه ممیز)

• در بودجه سال 1997، حقوق ارزی مورد بحث به میزان 592,500 مارک تعیین شده بود.
• ممیز محترم بدون مستندات قانونی و با اشاره به افزایش سود سال 1997، رقم بودجه را به 700,000 مارک افزایش داده و بر اساس آن مالیات فرضی محاسبه کرده است.

(تبصره 5 – تخلف هیأت تجدید نظر)

• هیأت تجدید نظر با استناد به آرای سال 1996، خود را فارغ از رسیدگی دانسته و برخلاف ماده 248 قانون مالیات‌های مستقیم، اقدام به تأیید رقم واهی 700,000 مارک به جای رقم واقعی 592,500 مارک کرده است.

(تبصره 6 – درخواست نقض رأی)

• با توجه به مدارک مضبوط در پرونده و عدم رعایت حکم ماده 248، شرکت درخواست نقض رأی هیأت تجدید نظر و ارجاع پرونده به هیأت هم‌عرض را دارد.

رأی شعبه اول شورای عالی مالیاتی

(تبصره 1 – بررسی حقوق ارزی پرداختی)

• هرچند حقوق ارزی پرداختی به حقوق‌بگیران شاغل در شرکت مادر (آلمان) که در ارتباط با معاملات با ایران فعالیت می‌کنند، طبق رأی شماره 7501-4/30 مورخ 80/9/14 مشمول مالیات ایران می‌باشد،

(تبصره 2 – اشتباه در تعیین رقم)

• اما تعیین میزان 000/700 مارک به عنوان حقوق ارزی پرداختی شرکت، طبق گزارش شماره 1193 مورخ 79/9/27 حوزه مالیاتی، مبتنی بر مدارک و ادله کافی نبوده است.

(تبصره 3 – نقص رسیدگی هیأت تجدید نظر)

• هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر باید تحقیقات لازم را انجام داده و پس از احراز واقعیت، بر اساس آن رأی صادر می‌نمود، که این کار انجام نشده است.

(تبصره 4 – نتیجه نهایی)

• شکایت شاکی وارد دانسته شد.
• رأی مورد واخواهی نقض و پرونده جهت رسیدگی مجدد به هیأت موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم احاله می‌شود.

امضاها

• محمد رزاقی
• اسماعیل ملکان
• علی‌اصغر زندی فائز

(رأی شماره 201/7401 – شعبه دوم شورای عالی مالیاتی)

تاریخ سند: 1381/08/27
شماره سند: 201/7401
امضا کننده: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی
موضوع: در موارد رد دفاتر قانونی تبصره ماده 98 رعایت گردد
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: اصفهان
سال عملکرد: 1377
شماره حوزه مالیاتی: 201423
شماره سر ممیزی مالیاتی: 20142
اداره: سازمان امور اقتصادی و دارائی استان اصفهان (اداره امور مالیاتی اصفهان)
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 866-80/9/18
تاریخ ابلاغ رأی: 80/10/9
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 8922-4/30-801/11/6

خلاصه واخواهی

موضوع اعتراض: تعیین درآمد مشمول مالیات از طریق علی الرأس و عدم رعایت تبصره ماده 98

دلایل اعتراض مودی:

• رد دلایل شرکت توسط هیئت حسابرسی: هیئت حسابرسی موضوع بند 3 ماده 97 دلایل شرکت را در مورد تحریر دفاتر نپذیرفته است.
• تعیین درآمد بر اساس علی الرأس: حوزه مالیاتی به جای استفاده از رسیدگی به اسناد و مدارک ابرازی و بخشنامه‌های متعدد، اقدام به تشخیص درآمد از طریق علی الرأس کرده است.
• اعمال ضرائب غیرمجاز: به جای ضریب 12% در جدول ضرائب سال 77، از ضرائب 16% یا 20% استفاده شده که با مقررات تبصره 3 ماده 154 قانون مالیات‌های مستقیم مغایرت دارد.
• ویژگی شرکت: شرکت یک شرکت تجارتی نیست که به منظور انتفاع تأسیس شده باشد و افزایش درآمد شرکت انحصاراً در ید دولت است.
• زیان انباشته شرکت: تا پایان سال 78 به مبلغ 16,229,376,440 ریال رسیده در حالی که سرمایه شرکت 500,000,000 ریال بوده است.
• تناقض مالیات و سود ابرازی: شرکت در سال 77 مبلغ 55 میلیون تومان سود ابرازی داشته و چگونه می‌تواند مبلغ 570 میلیون تومان (طبق برگ تشخیص) یا 450 میلیون تومان (طبق رأی صادره) مالیات بپردازد.
• لزوم رعایت بخشنامه‌ها: بر اساس بخشنامه شماره 42654/9332-4/30 مورخ 78/8/25 معاون درآمدهای مالیاتی، حوزه مالیاتی موظف است در صورت عدم امکان تعیین درآمد از طریق رسیدگی به دفاتر و اسناد، مراتب را با تو جیه کافی و گزارش رسیدگی ذکر و سپس از طریق علی الرأس اقدام کند، که این مورد رعایت نشده است.
• عدم توجه هیئت‌ها به تبصره ماده 98: هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر به درخواست مودی توجه نکرده و برخلاف ماده 248 قانون مالیات‌ها در سطر 4، اظهارنظر غیر مدلل ارائه داده‌اند.

رأی شعبه دوم شورای عالی مالیاتی

(تبصره 1 – ایرادات هیأت‌های بدوی و تجدید نظر)

• هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر برای رسیدگی به اعتراض مودی در خصوص ضرائب مالیاتی قرار رسیدگی صادر کرده و بر اساس گزارش مجریان قرار رأی صادر نموده‌اند.
• از این حیث، ایرادی به آراء صادره وارد نمی‌باشد.

(تبصره 2 – رعایت تبصره ماده 98)

• طبق تبصره ماده 98 قانون مالیات‌های مستقیم، در موارد رد دفاتر قانونی، چنانچه امکان تعیین درآمد واقعی مودی وجود داشته باشد، حوزه مالیاتی مکلف است درآمد مشمول مالیات را بر اساس رسیدگی به اسناد و مدارک و دفاتر مودی تعیین نماید.
• شرکت مودی با توجه به تعلق عمده سهام آن به دولت و واقعی بودن دریافتها و درآمد، همواره درخواست تعیین درآمد مشمول مالیات بر اساس مقررات تبصره مذکور و بخشنامه شماره 42654/9332-4/30 مورخ 78/8/25 داشته است.

(تبصره 3 – نقص رسیدگی هیأت‌ها)

• هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر بدون عنایت به درخواست مودی و بدون اظهارنظر مدلل راجع به اینکه امکان تعیین درآمد مشمول مالیات واقعی مودی از طریق رسیدگی به اسناد و مدارک و دفاتر وجود داشته یا خیر، مبادرت به صدور رأی نموده‌اند.

(تبصره 4 – نتیجه نهایی)

• شکایت مودی وارد است.
• شعبه دوم شورای عالی مالیاتی رأی مورد واخواهی را به علت عدم رعایت مقررات قانونی و نقص رسیدگی نقض می‌نماید.
• پرونده امر جهت رسیدگی مجدد به هیأت موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم احاله می‌گردد.

امضاها

• رضا سعیدی امجد
• علی اکبر نوربخش
• صدیقه کاتوزیان

(رأی شماره 201/7422 – شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی)

تاریخ سند: 1381/08/27
شماره سند: 201/7422
امضا کننده: شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی
موضوع: حق الزحمه و حق المشاوره ماده 104 یا ماده 86 قانون مالیاتها
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: مالیات بر شرکتها
سال عملکرد: 76-77-78
شماره حوزه مالیاتی: 1321
شماره سر ممیزی مالیاتی: 132
اداره: اداره کل مالیات بر شرکتها
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 9343-80/11/27
تاریخ ابلاغ رأی: 80/12/7
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 10461-80/12/27

خلاصه واخواهی

موضوع اعتراض: مطالبه مالیات حقوق و حق الزحمه و حق المشاوره و اعمال نرخ غیر صحیح مالیات

دلایل اعتراض مودی:

1. حق الزحمه سال 76: مبلغ 2,000,000 ریال حق الزحمه در سال 75 به حساب هزینه منظور و مالیات آن پرداخت شده و در سال 76 به نامبرده پرداخت گردیده است.
2. حق الزحمه فرضی اضافه: حوزه مالیاتی بدون ذکر دلایل و مستندات قانونی مبلغ 4,000,000 ریال دیگر حق الزحمه برای آقای … احتساب نموده است.
3. نرخ مالیات اشتباه: به جای 5% مالیات موضوع ماده 104، 10% مالیات حقوق مطالبه شده است.
4. عملکرد سال 77: مبلغ 11,288,497 ریال اختلاف حقوق مورد نظر حوزه جزو ارقام هزینه حقوق سال 76 بوده که در لیست‌ها منعکس و مالیات آن در سال 76 پرداخت شده است.
5. حق الزحمه و حق المشاوره سال 77: مبلغ 40,813,638 ریال پرداختی مشمول ماده 104 و نرخ 5% مالیات بوده، ولی حوزه مالیاتی بدون مستند قانونی آن را مشمول مالیات 10% حقوق دانسته است و مبلغ 4,000,000 ریال دیگر حق الزحمه منظور گردیده است.
6. عملکرد سال 78: مبلغ 2,363,996 ریال ذخیره معوق سال 77 جزء حقوق پرداختی سال 78 احتساب شده و مبلغ 120,369,126 ریال حق الزحمه پرداختی مشمول مالیات 5% بوده که به اشتباه مشمول 10% منظور گردیده است.
7. مطالبه جریمه 2% عدم تسلیم لیست: مغایر با مقررات قانونی است.

نتیجه: به علت نقص رسیدگی، نقض مقررات قانونی و عدم رعایت مفاد ماده 248 قانون مالیات‌های مستقیم، تقاضای نقض رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر وجود دارد.

رأی شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی

(تبصره 1 – بررسی مغایرت‌های سنوات گذشته)

• مغایرت‌های مورد نظر حوزه مالیاتی در سنوات گذشته به عنوان هزینه منظور و مالیات‌های متعلقه کسر و پرداخت گردیده است.

(تبصره 2 – حق الزحمه و حق المشاوره)

• حق الزحمه و حق المشاوره‌های پرداختی مشمول مفاد ماده 104 قانون مالیات‌های مستقیم بوده و حوزه مالیاتی بر مبنای ماده 86 قانون اقدام به مطالبه مالیات کرده است.
• در برخی سال‌ها این ارقام مجدد توسط حوزه مالیاتی احتساب گردیده است.

(تبصره 3 – جریمه عدم تسلیم لیست)

• مطالبه 2% جریمه بابت عدم تسلیم لیست موردی نداشته است.

(تبصره 4 – نتیجه نهایی)

• چون آراء هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر مبین بررسی موضوع و اظهارنظر مستدل نسبت به موارد مطروحه نمی‌باشد،
• رأی مورد واخواهی به لحاظ نقص رسیدگی نقض می‌گردد تا پرونده در هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگر مورد رسیدگی لازم و کافی قرار گیرد.

امضاها

• شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی

(رأی شماره 201/8048 – شعبه دوم شورای عالی مالیاتی)

تاریخ سند: 1381/09/20
شماره سند: 201/8048
امضا کننده: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی
موضوع: تبصره ماده 110 و اشتباه محاسبه هزینه استهلاک زیان سنواتی
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: استان سمنان
سال عملکرد: 1377
شماره حوزه مالیاتی: 111
شماره سرممیزی مالیاتی: 11
اداره: سازمان امور اقتصادی و دارائی استان سمنان (اداره امور مالیاتی شهرستان سمنان)
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 369-81/3/5
تاریخ ابلاغ رأی: 81/4/31
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 4432-201-81/5/31

خلاصه واخواهی

موضوع اعتراض: برگشت برخی اقلام هزینه‌ای توسط حوزه مالیاتی و محاسبه اشتباه استهلاک زیان سنواتی

دلایل اعتراض مودی:

1. هزینه مطالبات مشکوک‌الوصول بانک: مبلغ 761,216,000 ریال برگشت داده شده، با توجه به جلسه 85 شورای پول و بند 11 ماده 148 قانون مالیات‌های مستقیم، قانونی نمی‌باشد.
2. هزینه ازدواج و کمک‌هزینه فوت: مبلغ 32,000,000 ریال منطبق با حکم شماره 2911-4/30 مورخ 76/3/19 شورای عالی مالیاتی و مستندات پرداخت موجود است، برگشت آن غیر قانونی است.
3. کمک‌هزینه تحصیل و جایزه تحصیل فرزندان کارکنان: مبلغ 38,220,000 ریال پرداختی و متکی به مدارک بوده و از مزایای موضوع بند 2 ماده 148 قانون مالیات‌های مستقیم است و برگشت آن قانونی ندارد.
4. سایر هزینه‌ها: مبلغ 13,092,100 ریال پرداخت شده و در پایان سال در حساب سود و زیان بسته شده است.
5. کمک به صندوق و هزینه بیمه وام کارکنان: مبلغ 197,354,190 ریال کمک به صندوق و 17,222,264 ریال هزینه بیمه وام‌های کارکنان طبق آیین‌نامه مشترک استخدامی بانک‌ها پرداخت شده و به عنوان مزایا محسوب می‌شود.
6. هزینه استهلاک سرقفلی: مبلغ 4,500,000 ریال مطابق با جدول استهلاکات تعیین و پس از تجدید ارزیابی دارایی بوده که وزارت دارایی تأیید کرده است.
7. مابه‌التفاوت زیان سنواتی: مبلغ 61,111,987 ریال بر اساس سود قبل از کسر مالیات، باید مبلغ 249,195,819 ریال ملاک عمل قرار می‌گرفت، در حالی که حوزه مالیاتی مبلغ 188,083,832 ریال کسر نموده است.

رأی شعبه دوم شورای عالی مالیاتی

(تبصره 1 – بررسی استهلاک زیان سنواتی)

• هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر، درآمد مشمول مالیات اعلام شده توسط سازمان حسابرسی را به جای مبلغ مندرج در برگ تشخیص پذیرفته است.
• اشتباه محاسبه استهلاک زیان سنواتی توسط سازمان حسابرسی که مغایر بند 12 ماده 148 قانون مالیات‌های مستقیم بوده، به درآمد مذکور اضافه و بر این اساس درآمد مشمول مالیات تعیین شده است.

(تبصره 2 – بررسی برگشت هزینه‌ها توسط حوزه مالیاتی)

• شکایت بانک در خصوص برگشت اقلام هزینه‌ای توسط حوزه مالیاتی موجه و مسموع نمی‌باشد.
• دلیل: اصولاً گزارش رسیدگی حوزه مالیاتی مبنای تعیین درآمد مشمول مالیات توسط هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر قرار نگرفته است.

(تبصره 3 – نتیجه نهایی)

• شعبه دوم شورای عالی مالیاتی رد شکایت رسیده و استواری رأی مورد واخواهی را اعلام می‌دارد.

امضاها

• رضا سعیدی امجد
• علی‌اکبر نوربخش
• صدیقه کاتوزیان

(رأی شماره 201/8053 – شعبه دوم شورای عالی مالیاتی)

تاریخ سند: 1381/09/23
شماره سند: 201/8053
امضا کننده: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی
موضوع: عدم رعایت ضریب مالیاتی مناسب با نحوه فعالیت
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: استان فارس
سال عملکرد: 75
شماره حوزه مالیاتی: 223
شماره سر ممیزی مالیاتی: 22
اداره: سازمان امور اقتصادی و دارائی استان فارس (اداره امور مالیاتی شهرستان شیراز)
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 433-78/3/22
تاریخ ابلاغ رأی: 78/4/1
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 4586-4/30-78/4/29

خلاصه واخواهی

موضوع اعتراض: اعمال ضریب مالیاتی غیر مرتبط با نوع فعالیت شرکت

دلایل اعتراض مودی:

1. فعالیت شرکت: شرکت مودی فعالیت خود را مطالعات نقشه‌کشی، نظارت، طراحی ساختمان و محاسبات فنی اعلام کرده و به عنوان شرکت مهندسین ثبت شده است.
2. ضریب مالیاتی اعمال شده: حوزه مالیاتی ضریب 20% را به جای 16% که مطابق فعالیت شرکت می‌باشد، اعمال کرده است.
3. تصویب برگ تشخیص توسط کمیسیون بدوی: برگ تشخیص حوزه مالیاتی تأیید شده است.
4. مدرک اثبات فعالیت مهندسین: شرکت برگ تعیین صلاحیت رتبه‌بندی سازمان برنامه و بودجه را ارائه کرده است که تاریخ ابلاغ آن بعد از تاریخ برگ تشخیص بوده و ضریب 20% ناوابسته به ضریب مالیاتی مهندسین مشاور تأیید شده است.
5. مرجع قانونی ضریب مالیاتی: طبق بند (ب) ردیف 19 کتابچه ضرایب مالیاتی سال 75، ضریب مالیاتی شرکت مهندسین در صورت عدم تعیین صلاحیت و رتبه‌بندی 16% می‌باشد.

تقاضای مودی: بررسی دقیق و صدور رأی عادلانه برای حفظ حقوق قانونی شرکت.

رأی شعبه دوم شورای عالی مالیاتی

(تبصره 1 – اعتراض نسبت به ضریب مالیاتی اعمال شده)

• شرکت مودی با استناد به نوع فعالیت خود به ضریب مالیاتی اعمال شده توسط ممیز اعتراض نموده است.
• هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی رأی به تأیید برگ تشخیص صادر کرده است.
• هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر نیز به دلایل غیر مرتبط، بدون رسیدگی به اظهارات شرکت، رأی هیأت بدوی را تأیید نموده است.

(تبصره 2 – تطابق ضریب مالیاتی با فعالیت شرکت)

• ضریب اعمال شده (ردیف 26 صفحه 72 دفتر ضرایب مالیاتی سال 75) مربوط به موسسات طرح و تحقیق بوده و با فعالیت شرکت مودی غیر مرتبط می‌باشد.
• ضریب مندرج در بند ب ردیف 19 صفحه 71 دفتر ضرایب مالیاتی مرتبط با فعالیت شرکت مهندسین بوده و مطابق نوع فعالیت شرکت مودی است.

(تبصره 3 – نتیجه نهایی)

• شعبه دوم شورای عالی مالیاتی رأی مورد واخواهی را به سبب نقض مقررات قانونی نقض و پرونده را به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم احاله می‌نماید تا با توجه به ضریب مناسب فعالیت شرکت، مجدداً رسیدگی صورت گیرد.

امضاها

• صدیقه کاتوزیان
• علی اکبر نوربخش
• رضا سعیدی امجد

(رأی شماره 201/8114 – شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی)

تاریخ سند: 1381/09/24
شماره سند: 201/8114
امضا کننده: شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: قزوین
سال عملکرد: 76 و ذخیره توسعه سنوات 71 و 72
شماره حوزه مالیاتی: 0111
شماره سر ممیزی مالیاتی: 011
اداره: امور مالیاتی شهرستان قزوین
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 510-80/7/2
تاریخ ابلاغ رأی: 80/8/12
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 7430-4/30-80/9/12، 7179-4/30-80/9/5 و 6956-4/30-80/8/28

خلاصه واخواهی

موضوع اعتراض: مطالبه مالیات از ذخایر طرح و توسعه موضوع ماده 138 قانون مالیات‌های مستقیم

دلایل اعتراض مودی:

(بند 1 – اعتراض به مالیات اندوخته طرح و توسعه)

• مطالبه مالیات ذخائر اندوخته طرح و توسعه سنوات 71 و 72 شرکت مربوط به تغییر روش تولید شیشه از کلبرن به فلوت بوده است.
• در دی ماه سال 1371 با اخذ موافقت از اداره کل صنایع کانی غیر فلز وزارت صنایع، شرکت تصمیم گرفته بخشی از هزینه‌های طرح را از محل ذخیره سود سنوات 71 و 72 با استفاده از معافیت‌های ماده 138 قانون مالیاتها تأمین نماید.
• با این حال، در زمان اجرای طرح، بزرگترین کوره کارخانه که 40% کل تولید شیشه شرکت و 20% تولید شیشه جام کشور را تشکیل می‌داد، برای حداقل 2 سال متوقف شد.
• جهت جلوگیری از توقف تولید، اجرای طرح اول به تعویق افتاد و در سال 73 با موافقت جدید برای اجرای طرح مستقل تولید شیشه فلوت اقدام شد.
• شرکت در اجرای طرح اول، هزینه‌هایی از جمله خرید زمین، ساخت نیروگاه و انبار و سایر تأسیسات جانبی را تا پایان سال 1376 انجام داده است.
• بخشی از هزینه‌ها بیشتر از اندوخته‌ها بوده و به دلیل اولویت طرح دوم و تأمین مالی ارزی، اجرای طرح اول موقتا متوقف شده است.

(بند 2 – اعتراض به برگشت هزینه‌ها و اضافه نمودن به درآمد مشمول مالیات)

• برگشت برخی هزینه‌ها و اضافه کردن آن‌ها به درآمد مشمول مالیات اعتراض مودی را به دنبال داشته است.
• این هزینه‌ها شامل مزایای غیر نقدی کارکنان، هزینه درمانی کارکنان و سایر هزینه‌های مرتبط با تحصیل درآمد در سال مورد رسیدگی بوده است.
• بر اساس موازین ماده 147 قانون مالیات‌های مستقیم، این هزینه‌ها در حد متعارف و مستند به مدارک مثبته بوده‌اند.

درخواست مودی: رسیدگی مجدد به موارد فوق و نقض رأی صادره.

رأی شعبه پنجم شورای عالی مالیاتی

(تبصره 1 – نقص رسیدگی هیأت تجدید نظر)

• هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر در رأی مورد واخواهی، نسبت به اعتراض مودی در خصوص مالیات اندوخته طرح و توسعه سنوات 71 و 72، که مدعی بود هزینه‌های انجام شده بیشتر از 70% ذخیره بوده و مشمول تبصره 2 ماده 138 قانون مالیات‌های مستقیم است، اظهارنظری نکرده است.

(تبصره 2 – اتکا به گزارش‌های ناقص)

• هیأت تجدید نظر رأی خود را با استناد به گزارش‌های هیأت بدوی و گزارش اجرای قرار شماره 63/4912/127 مورخ 80/3/24 صادر کرده است.
• در این گزارش، قسمت آخر نوشته شده بود: “مواردی که در این گزارش اشاره نشده نظر حوزه مالیاتی مورد تأیید است“، که باعث شده برخی اعتراضات مودی بدون رسیدگی پذیرفته شود.

(تبصره 3 – هزینه‌های غیر قابل قبول و اقلام اضافه شده به درآمد)

• گزارش حوزه مالیاتی در خصوص هزینه‌های غیر قابل قبول و اقلام اضافه شده به درآمد مشمول مالیات شامل:
  • مزایا و کمک‌های غیر نقدی کارکنان (ردیف‌های 19 و 20)
  • تعدیل موجودی (ردیف‌های 14، 15 و 16)
  • اقلام تشکیل‌دهنده بستانکار حساب سود و زیان سنواتی (ردیف 18)
  • هزینه‌های درمانی کارکنان (ردیف 5)
  • هزینه حق حضور (ردیف 8)
• دلایل توجیهی ارائه نشده و هیأت تجدید نظر باید رأساً یا به طریق ممکن نسبت به این موارد رسیدگی و اظهارنظر می‌کرد.

(تبصره 4 – نتیجه نهایی)

• با توجه به نقص رسیدگی و عدم اظهارنظر نسبت به اعتراضات مودی، رأی مورد واخواهی نقض می‌شود.
• پرونده برای رسیدگی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم احاله می‌گردد.

امضاها

• محمدعلی تراب‌زاده
• محمدعلی سعیدزاده
• غلامحسین مختاری

(رأی شماره 201/8103 – شعبه سوم شورای عالی مالیاتی)

تاریخ سند: 1381/09/24
شماره سند: 201/8103
امضا کننده: شعبه سوم شورای عالی مالیاتی
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: زرقان
سال عملکرد: منتهی به 74/6/31
شماره حوزه مالیاتی: 2562
شماره سر ممیزی مالیاتی: 256
اداره: امور مالیاتی شهرستان زرقان
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 1088-80/8/9
تاریخ ابلاغ رأی: 5/9/80
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 7918/4/30-80/10/1

خلاصه واخواهی

• موضوع اعتراض: مالیات سود شرکت سرمایه‌پذیر
• دلایل واخواهی:
  1. مالیات شرکت (شرکت سرمایه‌گذار) بر اساس سود و زیان مندرج در اظهارنامه مالیاتی به علاوه هزینه‌های برگشتی شرکت‌های سرمایه‌پذیر مطالبه شده است.
  2. شرکت سرمایه‌پذیر در مراجعه به ممیز کل مالیاتی تخفیف و تعدیل سود ویژه خود را دریافت کرده و مقداری از هزینه‌های برگشتی خود را قبول نموده است.
  3. هیأت‌های حل اختلاف تجدید نظر مبلغ 82,000,000 ریال تخفیف اعطائی به شرکت سرمایه‌پذیر را از محاسبه درآمد شرکت سرمایه‌گذار کسر نکرده‌اند.
• درخواست مودی: نقض رأی صادره و دستور رسیدگی مجدد به اعتراض شرکت.

رأی شعبه سوم شورای عالی مالیاتی

(تبصره 1 – بررسی اقدامات هیأت‌ها)

• هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر جداگانه برای بررسی اعتراض شرکت، قرار رسیدگی صادر و گزارش مجریان قرار را دریافت کرده‌اند.
• پس از آن، با تعدیل درآمد مشمول مالیات اقدام به صدور رأی نموده‌اند.

(تبصره 2 – نقص رسیدگی و عدم رعایت قوانین)

• گزارش کارشناسان مجری قرار که مأخذ صدور رأی بوده است، با قوانین و مقررات مالیاتی و اصول حسابداری مطابقت نداشته است.
• دلایل:
  الف- سود تعلق گرفته به شرکت سرمایه‌گذار
  • صرفاً آن قسمت از سود تقسیم شده شرکت سرمایه‌پذیر که به موجب تصمیم مجمع عمومی سهامداران به شرکت سرمایه‌گذار تعلق می‌گیرد، مأخذ محاسبه مالیات شرکت سرمایه‌گذار است.
    ب- معافیت بخشی از سود پرداختی
  • آن بخش از سود تقسیم شده که طبق قوانین مالیاتی معاف از مالیات است، در شرکت سرمایه‌پذیر نیز مشمول مالیات نمی‌شود (مستند به ماده 135 قانون مالیات‌های مستقیم).
    ج- پیش‌پرداخت مالیات
  • مالیاتی که شرکت سرمایه‌پذیر بابت سود سهام پرداختی به شرکت سرمایه‌گذار کسر و پرداخت می‌کند، به عنوان پیش‌پرداخت مالیات شرکت سرمایه‌گذار منظور می‌شود.

(تبصره 3 – نتیجه نهایی)

• با توجه به عدم رعایت موارد فوق در صدور آراء، رأی مورد واخواهی نقض می‌شود.
• پرونده برای رسیدگی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله می‌گردد.

امضاها

• محمد علی بیگ پور
• علی عزیزی
• اسماعیل ملکان

(رأی شماره 201/8102 – شعبه سوم شورای عالی مالیاتی)

تاریخ سند: 1381/09/24
شماره سند: 201/8102
امضا کننده: شعبه سوم شورای عالی مالیاتی
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: زرقان
سال عملکرد: 74
شماره حوزه مالیاتی: 3623
اداره: سازمان امور اقتصادی و دارائی استان آذربایجان شرقی
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 3729-80/7/14
تاریخ ابلاغ رأی: 80/8/9
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 7155-4/30-80/9/5

خلاصه واخواهی

• موضوع اعتراض: مالیات سود شرکت سرمایه‌پذیر
• دلایل واخواهی:
  1. اظهارنامه مالیاتی در موعد مقرر تسلیم شده و طبق ماده 156 قانون مالیاتهای مستقیم، اگر ممیز ظرف یک سال رسیدگی و برگ تشخیص صادر نکند، اظهارنامه قطعی تلقی می‌شود.
  2. حوزه مالیاتی بر خلاف ماده مذکور، بعد از انقضای مهلت قانونی برگ قطعی مالیات را ابلاغ کرده و در آن به استناد تبصره 6 ماده 100 اقدام کرده است.
  3. پس از روئیت برگ قطعی، مودی به اقدامات خلاف قانونی حوزه اعتراض کرده است.
  4. هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی بدون رسیدگی به اعتراضات قانونی، مندرجات برگ قطعی را خالی از اشکال و ایراد دانسته و تأیید کرده است.
  5. مودی در مهلت قانونی به رأی صادره اعتراض نمود، ولی حوزه مالیاتی از ارسال پرونده به هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر خودداری کرده است.
  6. پس از اعتراض به شورای عالی مالیاتی و دیوان عدالت اداری، در جلسه هیأت حل اختلاف شرکت کرده و به موارد متعدد نقض قانون و اقدامات خلاف حوزه مالیاتی اعتراض نموده است.
• درخواست مودی: قضاوت در مورد صحت اقدامات دارائی تبریز و صحت توافق با اتحادیه و بررسی اینکه آیا با موافقت مودی صورت گرفته است.

رأی شعبه سوم شورای عالی مالیاتی

(تبصره 1 – عملکرد حوزه مالیاتی)

• حوزه مالیاتی در اجرای تبصره 6 ماده 100 قانون مالیاتهای مستقیم و بر مبنای مالیات توافق شده با اتحادیه صنف مربوطه، اقدام به صدور برگ مالیات قطعی نموده است.
• این عمل مطابق مقررات قانون مالیاتهای مستقیم بوده است.

(تبصره 2 – بررسی دادنامه و حق اعتراض مودی)

• با توجه به دادنامه شماره 47 مورخ 79/2/11 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری:
  • توافق اتحادیه نفی حق اعتراض مودی نمی‌باشد.
  • رسیدگی به اعتراض مودی توسط هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی بر طبق مقررات قانون مالیاتهای مستقیم باید انجام شود.

(تبصره 3 – نقص رسیدگی در میزان درآمد و مالیات متعلقه)

• مفاد رأی مورد واخواهی حکایت از رسیدگی لازم و کافی به ادعای رکود معاملات و کاهش درآمد سال مورد رسیدگی ندارد.
• رسیدگی صرفاً بر اساس مدت کارکرد انجام شده و کافی نمی‌باشد.

(تبصره 4 – نتیجه نهایی)

• با توجه به نقص رسیدگی در مورد میزان درآمد مشمول مالیات و مالیات متعلقه، رأی مورد واخواهی نقض می‌شود.
• پرونده برای رسیدگی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری ارجاع می‌گردد.

امضاها

• علی عزیزی
• محمدعلی بیگ پور
• اسماعیل ملکان