هدر سایت مالیاتی

دسته: مقررات مالیاتی

مالیات در خلاء اجرا نمی‌شود! 🔗 در این بخش، ارتباط تنگاتنگ قوانین مالیاتی با سایر قوانین مرجع از جمله قانون تجارت، قانون محاسبات عمومی و قانون مجازات اسلامی را با تحلیل وحید اکبری بررسی کرده‌ایم تا دفاع مالیاتی شما کامل باشد. ✨

  • نحوه اجرای بند (ز) تبصره (6) قانون بودجه سال 1396 در مورد تعیین ضریب ارزش‌افزوده فعالیت بنکداران و عمده فروشان پوشاک، کیف، کفش و پارچه


    نوع:

    دستورالعمل

    شماره:

    260/96/524

    تاریخ صدور:

    1396/09/12

    مرجع تصویب:

    معاون مالیات بر ارزش افزوده


    متن اصلی

    دستورالعمل

    در راستای حکم بند (ز) تبصره (6) قانون بودجه سال 1396 که مقرر می‌دارد: “سازمان امور مالیاتی کشور می‌تواند مالیات بر ارزش‌افزوده گروه‌هایی از مودیان مشمول قانون مالیات بر ارزش‌افزوده موضوع ‌بند (ب) این تبصره را با اعمال ضریب ارزش‌افزوده فعالیت آن بخش تعیین نماید. مقررات این بند در خصوص دوره‌هایی که مالیات آن‌ها قطعی نشده است، جاری خواهد بود. ضریب ارزش‌افزوده هر فعالیت با پیشنهاد سازمان امور مالیاتی کشور به تأیید وزیر امور اقتصادی و دارایی می‌رسد.” و با عنایت به تعیین ضریب ارزش‌افزوده فعالیت بنکداران و عمده فروشان پوشاک، کیف، کفش و پارچه و تأیید آن توسط وزیر محترم امور اقتصادی و دارایی، به‌منظور تکریم مودیان و تعامل با آنان و وحدت رویه در اجرای مقررات موارد ذیل جهت اجرا ابلاغ می‌گردد:

    1- بنابر اختیار حاصل از بند (ز) تبصره (6) قانون بودجه سال 1396 کل کشور ضریب ارزش‌افزوده، برای فعالیت بنکداران و عمده فروشان پوشاک، کیف، کفش و پارچه، به میزان هفت درصد (7%) تعیین و به تأیید وزیر محترم امور اقتصادی و دارایی رسیده است. بدیهی است ضریب مزبور صرفا برای تعیین مأخذ مشمول مالیات و عوارض ارزش‌افزوده اشخاص حقیقی حاضر در انتهای زنجیره مشمولیت می‌باشد.

    2- در تعیین ضریب ارزش‌افزوده فعالیت بنکداران و عمده فروشان پوشاک، کیف، کفش و پارچه مالیات و عوارض ارزش‌افزوده به‌عنوان بخشی از قیمت تمام‌شده کالا منظور شده است، لذا اشخاص مزبور در هنگام فروش مجاز به مطالبه و وصول مالیات و عوارض ارزش‌افزوده، مازاد بر قیمت فروش نخواهند بود.

    3- ضریب ارزش‌افزوده تعیین‌شده، برای کلیه دوره‌های مالیاتی سال 1396 و ماقبل آن که مالیات و عوارض آن قطعی نشده است جاری خواهد بود.

    تذکر: به استناد تبصره 2 ماده 210 قانون مالیات های مستقیم مالیات و عوارض ابرازی مودیان در اظهارنامه تسلیمی قطعی محسوب می شود، لذا در صورتیکه مالیات و عوارض ابرازی مودیان از مالیات و عوارض تعیین شده براساس مفاد این دستورالعمل بیشتر باشد، مالیات و عوارض ابرازی مودیان که قطعی می شود ملاک عمل خواهد بود.

    4- مالیات و عوارض ارزش‌افزوده آن دسته از بنکداران و عمده‌فروشان پوشاک، کیف، کفش و پارچه که اقدام به نگهداری اسناد و مدارک و اجرای مقررات مطابق فرآیندهای اجرایی تعیین‌شده در قانون نموده‌اند و خواهان استفاده از ضریب مزبور نمی‌باشند بر اساس اسناد و مدارک با رعایت مقررات موضوع قانون مالیات بر ارزش‌افزوده تعیین می‌شود و ضریب مذکور مانع از تعیین مالیات و عوارض بر اساس اسناد و مدارک نخواهد بود.

    5- مأخذ محاسبه مالیات و عوارض ارزش‌افزوده و مالیات و عوارض ارزش‌افزوده مودیان مزبور با توجه به ضریب تعیین‌شده به شرح ذیل تعیین می‌شود.

    ضریب × کل فروش مشمول دوره = مأخذ محاسبه مالیات و عوارض ارزش‌افزوده هر دوره

    نرخ مالیات و عوارض × مأخذ مشمول مالیات و عوارض ارزش‌افزوده هر دوره = مالیات و عوارض ارزش‌افزوده هر دوره

    مثال: درصورتی‌که فروش یک عمده‌فروش پوشاک یا کیف و کفش و یا پارچه در یک دوره مالیاتی برابر پنجاه میلیارد ریال و نرخ مالیات و عوارض ارزش‌افزوده نه درصد (9%) باشد مأخذ محاسبه مالیات و عوارض ارزش‌افزوده و مالیات و عوارض ارزش‌افزوده به ترتیب برابر خواهد بود با:

    3.500.000.000 = 7% × 50.000.000.000 = مأخذ محاسبه مالیات و عوارض ارزش‌افزوده دوره

    315.000.000 = 9% × 3.500.000.000 = مالیات و عوارض ارزش‌افزوده دوره

    6- آن دسته از بنکداران و عمده‌فروشان پوشاک، کیف، کفش و پارچه که نسبت به ثبت‌نام و ارائه اظهارنامه دوره‌های گذشته اقدام ننموده‌اند در صورت ثبت‌نام و ارائه اظهارنامه حداکثر تا پایان سال 1396 از مفاد این دستورالعمل بهره‌مند خواهند شد. مع‌الوصف عدم ثبت‌نام یا عدم تسلیم اظهارنامه و یا تسلیم اظهارنامه با ابراز مالیات و عوارض کمتر از مالیات و عوارض موضوع بند (ز) تبصره 6 قانون بودجه سال 1396، مانع از اعمال دستورالعمل مزبور برای پرونده‌هایی که در راستای بند یاد شده مورد رسیدگی قرار می‌گیرند نخواهد بود.

    7- بنکداران و عمده‌فروشان پوشاک، کیف، کفش و پارچه کماکان مکلف به رعایت سایر تکالیف قانونی (ازجمله ارائه اظهارنامه مالیات بر ارزش‌افزوده هر دوره، پرداخت مالیات و عوارض، ارائه اسناد و مدارک) خواهند بود.

    8- بنکداران و عمده‌فروشان پوشاک، کیف، کفش و پارچه مکلفند در زمان خرید کالا و خدمات مشمول مالیات و عوارض از مودیان مشمول ثبت‌نام‌شده در نظام مالیات بر ارزش‌افزوده، مالیات و عوارض مطالبه شده را با دریافت صورتحساب و رعایت سایر مقررات به حساب‌های مودیان مشمول واریز نمایند.

    9- ادارات کل امور مالیاتی حداکثر مساعدت لازم را در خصوص تقسیط و بخشودگی جرائم با رعایت مفاد مواد «167» و «191» قانون مالیات‌های مستقیم اعمال نمایند.

    10- مفاد این دستورالعمل برای کلیه مأموران مالیاتی و مراجع دادرسی مالیاتی تعیین‌شده در قانون مالیات بر ارزش‌افزوده لازم‌الاجرا می‌باشد.

  • ابلاغ نظر اکثریت اعضای شورای عالی مالیاتی موضوع صورتجلسه شماره 25-201 مورخ 1396/06/26 در خصوص نحوه اجرای قانون مالیات بر ارزش افزوده در محدوده مناطق آزاد تجاری-صنعتی و ویژه اقتصادی


    نوع:

    بخشنامه

    شماره:

    260/96/127

    تاریخ صدور:

    1396/09/28

    مرجع تصویب:

    معاون مالیات بر ارزش افزوده


    متن اصلی

    به پیوست نظر اکثریت اعضای شورای عالی مالیاتی موضوع صورتجلسه شماره 25-201 مورخ 26/06/1396 در خصوص نحوه اجرای قانون مالیات بر ارزش افزوده در محدوده مناطق آزاد تجاری-صنعتی و ویژه اقتصادی که در تاریخ 11/07/1396 توسط رئیس کل محترم سازمان متبوع هامش نامه شماره 7408/201/د مورخ 26/06/1396 رئیس محترم شورای عالی مالیاتی تنفیذ گردیده، در اجرای بند 3 ماده 255 قانون مالیاتهای مستقیم جهت اجرا و بهره‌برداری ابلاغ می‌گردد.

  • وحدت رویه درخصوص رسیدگی و اعمال جرائم بند‌های «2» و «4» ماده (22) به صورتحساب‌های صادره


    نوع:

    بخشنامه

    شماره:

    200/96/128

    تاریخ صدور:

    1396/09/29

    مرجع تصویب:

    رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور


    متن اصلی

    به منظور ایجاد وحدت رویه در خصوص محاسبه و مطالبه جرایم موضوع مفاد ماده(22) قانون مالیات بر ارزش افزوده مقرر می‌دارد:

    در صورتی که مودیان با صدور صورتحساب (طبق نمونه‌های اعلامی سازمان امور مالیاتی کشور) اقدام به عرضه کالاها و ارائه خدمات نمایند، اگر چه مأموران مالیاتی موظفند الزامات مقرر در مواد (14) و (19) قانون یاد شده را در خصوص صورتحساب‌های صادره کنترل نمایند لیکن صرفا به دلیل عدم شناسایی خریداران کالاها و خدمات، مجاز نخواهند بود نسبت به مطالبه جرایم بندهای «2» و «4» ماده صدرالاشاره اقدام نمایند.

  • ابلاغ دادنامه شماره 135 مورخ 19/07/1396 هیأت تخصصی اقتصادی، مالی و اصناف دیوان عدالت اداری در خصوص رد درخواست ابطال بخشنامه شماره 28004 مورخ 1388/11/12 سازمان امور مالیاتی کشور


    نوع:

    بخشنامه

    شماره:

    260/96/130

    تاریخ صدور:

    1396/09/29

    مرجع تصویب:

    معاون مالیات بر ارزش افزوده


    متن اصلی

    به پیوست تصویر رأی هیأت تخصصی اقتصادی، مالی و اصناف دیوان عدالت اداری موضوع دادنامه شماره 135 مورخ 19/07/1396 مبنی بر رد درخواست ابطال بخشنامه شماره 28004 مورخ 12/11/1388 که مقرر می دارد:« نظر به اینکه سازمان امور مالیاتی کشور به منظور فراهم آوردن تسهیلات اجرایی مقررات این قانون برای مودیان مالیاتی و تسریع در اجرای تکالیف قانونی، صورت وضعیت های صادره از سوی پیمانکاران را که منطبق با اطلاعات مندرج در صورت حساب باشد را پذیرفته و در حکم صورت حساب تلقی نموده است در واقع بخشنامه مودیان مالیاتی را در ارائه صورت حساب یا صورت وضعیت مخیر نموده است. لذا بخشنامه مورد شکایت در تبیین حکم مقنن و شیوه های اجرایی آن بوده. بنابراین خلاف قانون و خارج از اختیار نبوده و به استناد بند(ب) ماده(84) قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 رأی به رد شکایت صادر گردیده است.» جهت اطلاع و بهره برداری ارسال می گردد.

  • سند گسترش کاربرد فناوری نانو در افق 1404


    تصویب‌نامه

    شماره: 121332/ت53068هـ

    تاریخ صدور: 1396/09/29

    مرجع تصویب: هیئت وزیران


    بند 5-2 از مبحث 5

    5- ساز و کار اجرایی نمودن و نظارت بر اجرای برنامه:

    5-2- تأمین مالی:

    دولت می‌تواند برای تشویق بخش خصوصی (داخلی و خارجی) به سرمایه‌گذاری در فناوری نانو، تسهیلات و سایر مشوق‌ها مانند:

    • معافیت‌های مالیاتی
    • تعرفه‌ای
    • بیمه‌ای

    و … را منظور کند.

  • دستورالعمل تکمیلی نحوه رسیدگی به تراکنش های بانکی مشکوک


    دستورالعمل

    شماره: 200/96/525

    تاریخ صدور: 1396/10/02

    مرجع تصویب: رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور



    3-



  • در خصوص ابهامات مطرح شده راجع به تبصره 7 ماده 105 و تبصره ماده 131 اصلاحیه مورخ 1394/04/31 قانون مالیات های مستقیم


    رای شورا

    نوع: رای شورا

    شماره: 201-36

    تاریخ صدور: 1396/10/03

    مرجع تصویب: شورای عالی مالیاتی


    متن اصلی

    نامه شماره 35146/230/د مورخ 21/9/1396 معاون محترم مالیات‌های مستقیم در خصوص ابهامات مطرح شده راجع به تبصره 7 ماده 105 و تبصره ماده 131 اصلاحیه مورخ 31/4/1394 قانون مالیات‌های مستقیم در اجرای بند 3 ماده 255 ق.م.م حسب دستور رییس کل سازمان امور مالیاتی کشور در جلسه شورای عالی مالیاتی مطرح گردید.

    شرح ابهام:

    طبق حکم مذکور در تبصره 7 ماده 105 و تبصره ماده 131 قانون مالیات‌های مستقیم مصوب 31/4/1394 به ارازی هر ده درصد (10%) افزایش درآمد ابرازی مشمول مالیات اشخاص موضوع این ماده نسبت به درآمد ابرازی مشمول مالیات سال گذشته آنها، یک واحد درصد و حداکثر تا پنج واحد درصد از نرخ‌های مذکور کاسته می‌شود.

    شرط برخورداری از این تخفیف، تسویه بدهی مالیاتی سال قبل و ارائه اظهارنامه مالیاتی مربوط به سال جاری در مهلت اعلام شده از سوی سازمان امور مالیاتی است.

    بنابر این ابهاماتی به شرح زیر در خصوص حکم مذکور به وجود آمده است:


    1. درخصوص درآمد ابرازی مشمول مالیات دو دیدگاه وجود دارد:

    الف- درآمد ابرازی مشمول مالیات به دلایل زیر همان درآمد مشمول مالیات ابرازی است:

    الف-1 طبق ماده 105 قانون فوق، جمع درآمد شرکت‌ها و درآمد ناشی از فعالیت‌های انتفاعی سایر اشخاص حقوقی که از منابع مختلف در ایران یا خارج از ایران تحصیل می‌شود، پس از وضع زیان‌های حاصل از منابع غیر معاف و کسر معافیت‌های مقرر به استثنای مواردی که طبق مقررات این قانون دارای نرخ جداگانه‌ای می‌باشد، مشمول مالیات به نرخ بیست و پنج درصد خواهند بود.

    الف-2 طبق ماده 131 قانون مذکور، نرخ مالیات بر درآمد اشخاص حقیقی به استثنای مواردی که طبق مقررات این قانون دارای نرخ جداگانه‌ای می‌باشد به نرخ‌های مذکور در این ماده مشمول مالیات می‌باشد.

    با عنایت به مراتب فوق مراد از درآمد در مواد 105 و 131 درآمد مشمول مالیات است که به نرخ‌های مذکور در مواد یادشده مشمول مالیات می‌باشد.

    از آن جایی که تبصره‌های الحاقی به مواد 105 و 131 اضافه شده است، بالطبع درآمد ابرازی مشمول مالیات نیز همان درآمد مشمول مالیات ابرازی می‌باشد.


    ب- درآمد ابرازی مشمول مالیات به دلایل زیر همان فروش و سایر درآمد ابرازی مشمول مالیات است (غیر از فروش‌ها و درآمدهای معاف، مشمول مالیات به نرخ صفر و مشمول مالیات به نرخ مقطوع):

    ب-1 به موجب بند ت ماده 1 آیین‌نامه اجرایی ماده 132 قانون مالیات‌های مستقیم، درآمد ابرازی بدین شرح تعریف شده است:

    درآمد ابرازی: ارزش فروش کالا و یا ارائه خدمات ابراز شده توسط مودی در اظهارنامه مالیاتی تسلیمی به اداره امور مالیاتی در موعد مقرر قانونی.

    بنابر این منظور از درآمد ابرازی در قانون مالیات‌های مستقیم طبق مصوبه هیأت محترم وزیران، ارزش فروش کالا و یا ارائه خدمات ابراز شده توسط مودی است.

    ب-2 براساس بند الف ماده 132 قانون مالیات‌های مستقیم، منظور از مالیات با نرخ صفر روشی است که مودیان مشمول آن مکلف به تسلیم اظهارنامه، دفاتر قانونی، اسناد و مدارک حسابداری حسب مورد، درآمدهای خود به ترتیب مقرر در این قانون و در مواعد مشخص شده به سازمان امور مالیاتی کشور می‌باشند و سازمان مذکور نیز مکلف به بررسی اظهارنامه و تعیین درآمد مشمول مالیات مودیان براساس مستندات، مدارک و اظهارنامه مذکور است و پس از تعیین درآمد مشمول مالیات مودیان، مالیات آنها با نرخ صفر محاسبه می‌شود.

    با عنایت به توضیحات مذکور باید در نظر داشت که محاسبه مالیات اشخاص حقوقی صرفاً با اعمال نرخ 25 درصد نمی‌باشد و بعضاً در قانون به نرخ صفر درصد و یا سایر نرخ‌ها (با در نظر گرفتن برخی بخشودگی‌های قانونی مربوط به نرخ اشخاص حقوقی) محاسبه مالیات می‌گردد، بنابراین اعمال تخفیف در محاسبه مالیات اشخاص حقوقی به واسطه افزایش درآمد مشمول مالیات که مالیات آن به نرخ صفر درصد و یا نرخ‌های دیگر محاسبه می‌گردد، موضوعیت نخواهد داشت.

    از طرفی مودی به موجب قانون مکلف به ابراز درآمد و فروش می‌باشد.

    با عنایت به مراتب فوق و نظر به اینکه در مشروح مذاکرات مجلس شورای اسلامی نیز مخالفان تصویب تبصره 7 ماده 105 قانون به دلیل اینکه افزایش فروش را به واسطه افزایش تورم قلمداد می‌کردند، خواستار عدم تصویب آن شدند، لیکن این پیشنهاد در مجلس شورای اسلامی رأی نیاورده است؛

    بنابر این درآمد ابرازی مشمول مالیات همان فروش و سایر درآمد ابرازی مشمول مالیات (غیر از فروش‌ها و درآمدهای معاف، مشمول مالیات به نرخ صفر و مشمول مالیات به نرخ مقطوع) می‌باشد.


    2. در صورتی که منظور از درآمد ابرازی مشمول مالیات همان درآمد مشمول مالیات تلقی شود، محاسبه نرخ مالیات (تخفیف نرخ مورد نظر) در خصوص مودیانی که در سال نخست دارای زیان ابرازی باشند و در سال بعد درآمد مشمول مالیات ابراز نماید چگونه است؟


    3. مهلت تسویه بدهی مالیاتی سال قبل تا چه تاریخی می‌باشد؟


    نظر شورای عالی مالیاتی

    در اجرای بند 3 ماده 255 قانون مالیات‌های مستقیم مصوب 1366 و اصلاحات بعدی آن، پس از بررسی‌های لازم و شور و تبادل نظر در خصوص موضوعات مطروحه، به شرح زیر اعلام نظر می‌نماید:


    ابهام اول و دوم:

    نظر اکثریت:

    1. با توجه به مقررات قانون مالیات‌های مستقیم و سیاق عبارت تبصره 7 ماده 105 و ماده 131 قانون مذکور، نظر یاد شده در جزء الف بند یک نامه صدرالاشاره منطبق با قانون می‌باشد.
    2. در صورتی که مودی در سال قبل زیان ابراز نموده باشد، با توجه به فقد درآمد مشمول مالیات ابرازی در سال قبل، مشمول حکم تبصره‌های مذکور نمی‌باشد.

    اعضاء نظر اکثریت:

    محمدتقی پاکدامن – محسن توکلی – سید ناصر ابراهیمی – عباس ورزیده – رضا جنانی – عباس خیرخواه – محمدتقی رضائیان – حسین بنی صفار – علی اصغر تراب احمدی – محمد حیدری – علی پدرام – محمدرضا شایان پور – سید احمد ذبیح نیا – رضا سلطانی – ناصر صادقی – حمید تهذیبی


    نظر اقلیت:

    1. با توجه به صراحت تبصره ماده 131 و تبصره 7 ماده 105 قانون مالیات‌های مستقیم اصلاحی 31/4/1394، مراد از عبارت درآمد ابرازی مشمول مالیات، درآمد مشمول مالیات ابرازی نبوده فلذا اقلیت معتقد به نتیجه مفاد نظریه جزء (ب) بند (1) مورد سوال می‌باشد.

    اعضاء نظر اقلیت:

    امیرحسین علی حکیم – سعید آسترکی – تاریوردی رائی – غلامعلی طالبی رستمی – سید کاظم ختمی


    ابهام سوم:

    1. با توجه به اینکه طبق احکام مقرر در تبصره‌های یاد شده شرط برخورداری از تخفیف موضوع تبصره‌های موصوف، تسویه بدهی مالیاتی سال قبل و ارائه اظهارنامه مالیاتی مربوط به سال جاری در مهلت اعلام شده از سوی سازمان امور مالیاتی است.

    لذا مهلت مذکور برای تسویه بدهی مالیاتی سال قبل تا زمان انقضای مهلت تسلیم اظهارنامه مالیاتی سال جاری مذکور می‌باشد.

    اعضاء:

    محمدتقی پاکدامن – محسن توکلی – سید ناصر ابراهیمی – عباس ورزیده – رضا جنانی – عباس خیرخواه – محمدتقی رضائیان – حسین بنی صفار – علی اصغر تراب احمدی – محمد حیدری – علی پدرام – محمدرضا شایان پور – سید احمد ذبیح نیا – رضا سلطانی – ناصر صادقی – حمید تهذیبی – امیرحسین علی حکیم – سعید آسترکی – تاریوردی رائی – غلامعلی طالبی رستمی – سید کاظم ختمی

  • اجرای حکم تبصره ۳ ماده ۱۴۷ قانون مالیاتهای مستقیم


    بخشنامه

    شماره: 200/96/131

    تاریخ صدور: 1396/10/04

    مرجع تصویب: رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور


    متن اصلی

    با توجه به سوالات و ابهامات مطرح شده در خصوص اجرای مفاد حکم مذکور در تبصره ۳ ماده ۱۴۷ قانون مالیات‌های مستقیم مصوب 1394/04/31 و به منظور اتخاذ وحدت رویه بدین وسیله مقرر می‌دارد:

    نظر به اینکه در تبصره فوق به صورت صریح هزینه‌های پرداختی مورد حکم قرارگرفته است، بنابراین نصاب مندرج در تبصره فوق صرفاً درخصوص هزینه‌های پرداختی که به صورت نقدی و بیش از پنجاه میلیون ریال (۵۰,۰۰۰,۰۰۰) بوده، جاری است.

    لذا در صورتی که هزینه‌های پرداختی نقدی بیش از پنجاه میلیون ریال که از طریق سیستم بانکی مودی انجام نشده باشد، از نظر مالیاتی قابل قبول نخواهد بود.

    این حکم به سایر هزینه‌های انجام شده که از سایر طرق تسویه و یا تهاتر می‌گردد، قابل تسری نخواهد بود.

  • عدم تعلق جریمه موضوع ماده 197 قانون مالیات های مستقیم در صورت بارگذاری لیست حقوق در سامانه مالیات بر درآمد حقوق، در موعد مقرر


    بخشنامه

    شماره: 230/96/132

    تاریخ صدور: 1396/10/05

    مرجع تصویب: معاون مالیات‌های مستقیم


    متن اصلی

    نظر به ابهام برخی از ادارات کل امور مالیاتی، در خصوص شمول یا عدم شمول جریمه موضوع ماده 197 قانون مالیات‌های مستقیم مصوب 1394/04/31 با عنایت به بارگذاری لیست‌های حقوق در سامانه مالیات بر درآمد حقوق و عدم ارسال نسخه فیزیکی آن به ادارات امور مالیاتی، متذکر می‌گردد:

    از آن جا که ارسال لیست حقوق در موعد مقرر از طریق سامانه مالیات بر درآمد حقوق، به منزله تسلیم لیست مزبور به اداره امور مالیاتی محل، در اجرای مقررات موضوع ماده 86 قانون مالیات‌های مستقیم می‌باشد، لذا مطالبه جریمه موضوع ماده 197 قانون موصوف، به جهت عدم تسلیم فهرست یاد شده به صورت فیزیکی از اشخاصی که در موعد مقرر، نسبت به ارسال و بارگذاری لیست حقوق کارکنان خود در سامانه مزبور اقدام نموده‌اند، موضوعیت نخواهد داشت.

  • تاییدیه موضوع ماده 143 قانون مالیات های مستقیم


    بخشنامه

    شماره: 230/96/133

    تاریخ صدور: 1396/10/05

    مرجع تصویب: معاون مالیات‌های مستقیم