دسته: ایین نامه ها

تاریخ سند: 1383/03/09
شماره سند: 211/831/3376
وضعیت سند: –
امضا کننده: رییس سازمان امور مالیاتی (غلامرضا حیدری کرد زنگنه)

در خصوص استرداد مالیات وعوارض کالاهای صادر شده (تجمیع عوارض)

آئین‌نامه اجرایی نحوه استرداد مالیات و عوارض کالاهای صادراتی موضوع تبصره 2 ماده 3 قانون اصلاح موادی از قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و چگونگی برقراری و وصول عوارض و سایر وجوه از تولیدکنندگان کالا، ارائه‌دهندگان خدمات و کالاهای وارداتی مصوب 22/10/1381 مجلس شورای اسلامی که در تاریخ 24/2/1383 به تصویب وزیر محترم امور اقتصادی و دارایی رسیده است، به پیوست برای اجرا ابلاغ می‌گردد.

حیدری کرد زنگنه

آئین‌نامه اجرائی نحوه استرداد مالیات و عوارض کالاهای صادراتی موضوع تبصره 2 ماده 3 قانون اصلاح موادی از قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و چگونگی برقراری و وصول عوارض و سایر وجوه از تولیدکنندگان کالا، ارائه‌دهندگان خدمات و کالاهای وارداتی مصوب 22/10/1381

ماده یک – گمرک جمهوری اسلامی ایران موظف است مالیات و عوارض پرداختی کالاهای موضوع بندهای “الف” و “هـ” ماده 3 قانون را که توسط اشخاص حقیقی و حقوقی غیر از تولیدکنندگان نهایی کالا و طبق قانون برنامه سوم توسعه صادر می‌شوند، حداکثر ظرف بیست روز از تاریخ درخواست کتبی منضم به مدارک معتبر واریزی و پس از وصول پاسخ استعلامات مورد نیاز، به ذینفع یا قائم‌مقام قانونی وی مسترد نماید.

تبصره یک – مطابق تبصره 2 ماده 3 این قانون، عوارض کالاهای تولید داخل موضوع بندهای “الف” و “هـ” این ماده از طریق تنخواه گردانی که به درخواست ذیحساب گمرک از محل عوارض وصولی قابل اختصاص به وزارت کشور (سازمان شهرداری‌ها) با موافقت آن وزارتخانه توسط خزانه از حساب 99 خزانه در اختیار وی قرار می‌گیرد، قابل استرداد است.

تبصره دو – مطابق تبصره 2 ماده 3 قانون فوق، مالیات کالاهای تولید داخل موضوع بندهای “الف” و “هـ” این ماده از طریق وجوه تنخواه گردانی که بنا به درخواست ذیحساب گمرک و از محل وصولی جاری که با موافقت سازمان امور مالیاتی توسط خزانه در اختیار وی قرار می‌گیرد، قابل استرداد است.

تبصره سه – مدارک و نحوه استرداد مالیات و عوارض موضوع این آئین‌نامه به شرح ذیل خواهد بود:

1. درخواست کتبی صادرکننده کالا در خصوص استرداد مالیات و عوارض موضوع قانون یاد شده، به همراه ارائه مدارک معتبر واریز مالیات و عوارض پرداخت شده که اصالت آن ضمن درج شماره قبض مالیاتی، تاریخ و محل پرداخت به تأیید تولیدکننده ظهرنویس شده باشد.
2. در صورتی که تأییدیه‌ای به صورت خلاف واقع صادر شده باشد، اینگونه تولیدکنندگان علاوه بر مجازات‌های مقرر در سایر قوانین و مقررات، مشمول پرداخت مالیات و عوارض به انضمام جرائم موضوع تبصره 3 ماده 6 این قانون از تاریخ استرداد وجوه خواهند بود.
3. اخذ تعهد کتبی از صادرکننده در مورد عدم استفاده مجدد از چنین اسناد و مدارکی.
4. تأیید واریز وجه مورد استرداد به حساب‌های مالیاتی و وزارت کشور توسط ذیحساب که متضمن ردیف دفتر درآمد و کد مربوطه می‌باشد.
5. ارائه اصل پروانه گمرکی ممهور به مهر مرز خروج.

ماده دو – چنانچه کالاهای موضوع این آئین‌نامه به کشور مرجوع شوند، خروج آنها از گمرک مستلزم پرداخت مالیات و عوارض مسترد شده خواهد بود.

تبصره یک – چنانچه قسمتی از این کالاها مرجوع شده باشد، حکم این ماده نسبت به این بخش قابل اجرا خواهد بود.
تبصره دو – این وجوه به ترتیب به حساب سازمان امور مالیاتی کشور یا سازمان شهرداری‌ها حسب مورد واریز خواهد شد.

ماده سه – ذیحساب گمرک مکلف است هر ماه گزارش مبالغ استرداد شده متضمن اطلاعات لازم را به سازمان‌های امور مالیاتی کشور و شهرداری‌ها ارسال نماید.

این آئین‌نامه در سه ماده و پنج تبصره در تاریخ 24/2/1383 به تصویب وزیر امور اقتصادی و دارایی رسید.

توجه: آئین‌نامه فوق‌الذکر طی بخشنامه شماره 3376/831-211 مورخ 9/3/83 ابلاغ گردیده است.

تاریخ سند: 1383/10/20
شماره سند: 60674/ت 32016هـ
وضعیت سند: –
امضا کننده: معاون اول رئیس جمهور (محمد رضا عارف)

اصلاح عبارتی در آئین نامه 46754

اصلاح آئین‌نامه اجرایی ماده (165) قانون مالیات‌های مستقیم – وزارت امور اقتصادی و دارایی

هیأت وزیران در جلسه مورخ 13/10/1383 بنا به پیشنهاد شماره 41307/3493-211 مورخ 29/9/1383 وزارت امور اقتصادی و دارایی و به استناد ماده (165) قانون مالیات‌های مستقیم – مصوب 1366 تصویب نمود:

آئین‌نامه اجرایی ماده (165) قانون مالیات‌های مستقیم، موضوع تصویب‌نامه شماره 46754/ت 438 مورخ 5/5/1368 به شرح زیر اصلاح می‌شود:

• در بند (الف) ماده (3) عبارت “اداره کل امور اقتصادی و دارایی استان” به عبارت “اداره کل امور مالیاتی استان” تغییر می‌یابد.
• در بند (ب) ماده (3) و ماده (4) عبارت “وزارت امور اقتصادی و دارایی” به عبارت “سازمان امور مالیاتی کشور” تغییر می‌یابد.
• در ماده (5) عبارت “حوزه مالیاتی” به عبارت “اداره امور مالیاتی” تغییر می‌یابد.
• در ماده (6) عبارت “اداره امور اقتصادی و دارایی” به عبارت “اداره امور مالیاتی” تغییر می‌یابد.

محمدرضا عارف
معاون اول رئیس جمهور

اصلاح آئین نامه موضوع ماده 219 در خصوص تفویض اختیار به سرممیزین جهت تعدیل مالیات

تاریخ سند: 1384/01/23
شماره سند: 230/5
وضعیت سند: –

اداره کل امور مالیاتی استان
شورای عالی مالیاتی
اداره کل
دفتر فنی مالیاتی
دفتر
دادستانی انتظامی مالیاتی

پیرو بخشنامه شماره 9888 مورخ 24/10/1382 سازمان امور مالیاتی کشور در خصوص ابلاغ آئین‌نامه اجرایی موضوع ماده 219 قانون مالیات‌های مستقیم و در اجرای قسمت اخیر ماده 219 قانون مذکور، به پیوست اصلاحیه آئین‌نامه اجرایی مزبور که بنا به پیشنهاد شماره 22247/5317/230 مورخ 22/12/1383 سازمان امور مالیاتی کشور در تاریخ 25/12/1383 به تصویب وزیر محترم امور اقتصادی و دارایی رسیده است، جهت اطلاع و اقدام لازم ارسال می‌گردد.

محمدعلی بیگ‌پور
معاون عملیاتی

جناب آقای دکتر حسینی
وزیر محترم امور اقتصادی و دارایی

احتراما، همانطور که استحضار دارند آئین‌نامه اجرایی ماده 219 قانون مالیات‌های مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 و اصلاحیه‌های بعدی آن در تاریخ 20/10/1382 به تصویب وزیر محترم وقت امور اقتصادی و دارایی رسید و طی بخشنامه شماره 9888 مورخ 24/10/1382 جهت اجرا، ابلاغ گردیده است. بررسی روند اجرایی آئین‌نامه مذکور نشان می‌دهد که با انجام برخی اصلاحات می‌توان زمینه تسهیلات مطلوب‌تر برای مودیان محترم مالیاتی، تسریع در قطعیت پرونده‌های مالیاتی و استیفای به موقع حقوق حقه دولت را فراهم نمود. در این راستا لازم است تبصره‌های پیشنهادی ذیل به مواد 34 و 42 آئین‌نامه یاد شده الحاق شود:

1- ماده 34 آئین‌نامه مذکور
تبصره ذیل ماده 34 آئین‌نامه اجرایی موضوع ماده 219 قانون مالیات‌های مستقیم به عنوان تبصره (2) و متن زیر به عنوان تبصره (1) به ماده مذکور الحاق می‌گردد:
«تبصره 1- سازمان امور مالیاتی کشور می‌تواند حسب درخواست ادارات کل امور مالیاتی، اختیار توافق با مودی موضوع این ماده را عندالاقتضاء موقتا به رئیس گروه مالیاتی تفویض نماید. در این صورت روسای گروه مالیاتی که برای آنها احکام موقت صادر می‌شود، در مورد پرونده‌هایی که خود در تشخیص آنها سابقه اظهارنظر دارند، اقدام نخواهند نمود.»

2- ماده 42 آئین‌نامه مذکور
تبصره ذیل به ماده 42 آئین‌نامه اجرایی موضوع ماده 219 قانون مالیات‌های مستقیم الحاق می‌گردد:
«تبصره- در بخش‌ها و نقاطی که محل و محدوده واحد مالیاتی مستقر در آن خارج از محل خدمت اصلی رئیس گروه مالیاتی متبوع واقع گردیده است، صدور گواهی یاد شده با امضای کارشناس ارشد مالیاتی بلا مانع است.»

در اجرای قسمت اخیر ماده 219 قانون مالیات‌های مستقیم، خواهشمند است در صورت موافقت و تصویب، مراتب را امر به ابلاغ فرمایند.
این پیشنهاد در تاریخ 25/12/84 در هامش این نامه به تصویب وزیر امور اقتصادی و دارایی رسیده است.

غلامرضه حیدری کرد زنگنه

سازمان امور اقتصادی و دارائی استان
شورای عالی مالیاتی
اداره کل امور مالیاتی
دفتر فنی مالیاتی
اداره کل
هیأت عالی انتظامی مالیاتی
دفتر
دادستانی انتظامی مالیاتی
دبیرخانه هیأت‌های موضوع ماده 251 مکرر
جامعه حسابداران رسمی ایران
دانشکده امور اقتصادی
سازمان حسابرسی
پژوهشکده امور اقتصادی

آئین‌نامه اجرائی موضوع ماده 219 اصلاحی قانون مالیات‌های مستقیم مصوب 27/11/1380، بنا به پیشنهاد شماره 9358 مورخ 15/10/1382 سازمان امور مالیاتی کشور که در مورخ 20/10/1382 به تصویب وزیر محترم امور اقتصادی و دارایی رسیده است، جهت اجرا به پیوست ابلاغ می‌گردد. ضمناً مقرر می‌دارد:

1- در مواردی که احکام مقرر در آئین‌نامه اجرائی متضمن تغییر سازماندهی و برقراری عناوین شغلی جدید و نحوه استفاده از اختیارات متناسب با تغییرات فوق‌الذکر می‌باشند، انجام فرآیند اصلاحی به منظور اجرای احکام فوق‌الاشاره با توجه به تبصره (2) ماده 13 آئین‌نامه از ابتدای سال 1383 الزامی خواهد بود.

2- در مواردی که بموجب احکام مقرر در آئین‌نامه، وظایف، صلاحیت و اختیارات اجرائی جدیدی برای رده‌های شغلی سطوح مدیریت مقرر گردیده است، اجرای احکام مزبور از تاریخ ابلاغ لازم‌الرعایه خواهد بود.

مقتضی است مدیران کل امور مالیاتی به منظور حسن اجرای آئین‌نامه در چارچوب برنامه‌های سازمان که برای این منظور تدوین و ابلاغ خواهد شد، اقدامات لازم از حیث آموزش و توجیه کارکنان مالیاتی را به عمل آورده و زمینه تحول اساسی حوزه اجرائی مالیاتی کشور را فراهم آورند.

عیسی شهسوار خجسته

آئین‌نامه اجرایی ماده 219 قانون مالیات‌های مستقیم
مصوب اسفند ماه 1366 و اصلاحیه‌های بعدی آن

فصل اول: کلیات

ماده 1- واژه‌ها و اصطلاحات بکار برده شده در این آئین‌نامه به شرح زیر تعریف می‌شود:
الف – “سازمان”: سازمان امور مالیاتی کشور
ب – “قانون”: قانون مالیات‌های مستقیم مصوب 3/12/66 و اصلاحیه‌های بعدی آن منتهی به اصلاحیه مصوب مورخ 27/11/80
ج – “واحد مالیاتی”: کوچک‌ترین جزء تقسیمات اداری است که براساس محدوده جغرافیایی، منابع مالیاتی، نوع مودیان یا حسب وظیفه مقرر در “قانون” از طرف “سازمان” تعیین می‌شود.
د – “اداره امور مالیاتی”: منظور از اداره امور مالیاتی در موارد مختلف “قانون”، واحد سازمانی مشخصی است که شامل تقسیمات اداری کوچکتری بنام “واحد مالیاتی” می‌باشد و بر اساس محدوده جغرافیایی، منابع مالیاتی، نوع مودیان یا بر اساس نوع وظیفه با تعداد کافی “واحد مالیاتی” تشکیل می‌شود.

ماده 2- وظایف شناسایی، تشخیص درآمد مشمول مالیات با تأکید بر انتزاع آنها از سایر وظایف و مطالبه و وصول مالیات موضوع “قانون” و همچنین اداره امور مراجع مالیاتی از جمله هیئت‌های حل اختلاف مالیاتی بر عهده “سازمان” می‌باشد. وظایف مذکور حسب صلاحیت‌ها، مسئولیت‌های فنی و تخصصی و اداری بر اساس “قانون” و مقررات مربوط و با رعایت مفاد این آئین‌نامه، حسب مورد به مأموران مالیاتی یا سایر مراجع حسب تشخیص سازمان محول خواهد شد.

ماده 3- وظایف و مسئولیت‌های مأموران مالیاتی منحصراً در اداره امور مالیاتی است که در آن خدمت گرفته می‌شوند.

فصل دوم: مأموران مالیاتی

ماده 4 – کلیه کارکنانی که عهده‌دار انجام وظایف موضوع ماده 219 “قانون” مشتمل بر شناسایی، تشخیص، مطالبه و وصول مالیات‌های موضوع “قانون” می‌باشند، “ماموران مالیاتی” نامیده می‌شوند.

تبصره – سازمان می‌تواند شناسایی، رسیدگی، مطالبه و وصول سایر انواع مالیات‌ها را که به موجب مقررات قانونی موضوعه عهده‌دار می‌باشد، به ماموران مالیاتی موضوع این ماده محول نماید.

ماده 5 – عناوین شغلی “ماموران مالیاتی” عبارت است از: کمک کارشناس مالیاتی، کاردان مالیاتی، کارشناس مالیاتی، کارشناس مسئول مالیاتی، رئیس گروه مالیاتی و مدیر امور مالیاتی.

ماده 6 – کمک کارشناس مالیاتی از بین کارمندان “سازمان” که دارای مدرک تحصیلی دیپلم بوده انتخاب می‌شود و وظیفه گردآوری اطلاعات و تهیه جداول آماری و گزارشات مقدماتی مورد نیاز را بر عهده داشته و نسبت به دقت و کنترل اطلاعات و آمار و گزارشات مزبور مسئولیت دارد و تحت نظر کارشناس مسئول مالیاتی انجام وظیفه می‌نماید.

ماده 7 – کاردان مالیاتی از بین کارمندان “سازمان” با مدرک تحصیلی فوق دیپلم یا حداقل 3 سال سابقه خدمت در شغل کمک کارشناس مالیاتی انتخاب می‌شود و حداقل یکی از وظایف اصلی “سازمان” را عهده‌دار بوده و تحت نظر کارشناس مسئول مالیاتی انجام وظیفه می‌نماید.

ماده 8 – کارشناس مالیاتی از بین کارمندان با تحصیلات کارشناسی یا بالاتر یا حداقل 3 سال سابقه خدمت در شغل کاردان مالیاتی انتخاب می‌شود و حداقل یکی از وظایف اصلی “سازمان” را بر عهده دارد و تحت نظر کارشناس مسئول مالیاتی انجام وظیفه می‌نماید.

ماده 9 – کارشناس مسئول مالیاتی، از بین کارمندان «سازمان» با تحصیلات کارشناسی یا بالاتر و حداقل 3 سال سابقه خدمت در شغل کارشناس مالیاتی انتخاب می‌شود و سرپرستی واحد مالیاتی را عهده‌دار بوده و مسئولیت تأیید گزارشات و عملکرد افراد تحت سرپرستی به عهده وی می‌باشد و تحت نظر رئیس گروه مالیاتی انجام وظیفه می‌نماید.

ماده 10 – رئیس گروه مالیاتی، از بین کارمندان «سازمان» با تحصیلات کارشناسی یا بالاتر و حداقل 3 سال سابقه خدمت در شغل کارشناس مسئول مالیاتی انتخاب می‌شود و سرپرستی واحدهای مالیاتی را عهده‌دار بوده و تحت نظر مدیر امور مالیاتی انجام وظیفه می‌نماید.

ماده 11 – مدیر امور مالیاتی، از بین کارمندان «سازمان» با تحصیلات لیسانس یا بالاتر و حداقل 3 سال سابقه خدمت در شغل رئیس گروه مالیاتی انتخاب می‌شود و مسئولیت نظارت بر گروه‌های مالیاتی و حسن اجرای مقررات را بر عهده دارد.

**ماده 12 – در مواردی که حداقل سطح تحصیلات در شرایط احراز مشاغل ماموران مالیاتی، مقطع تحصیلی کارشناسی در نظر گرفته شده باشد، رشته‌های تحصیلی مطلوب عبارتند از: حسابداری، حسابرسی، بازرگانی، مدیریت، بانکداری، اقتصاد، حقوق و رشته‌های مشابه حسب تشخیص “سازمان”.

ماده 13 – تطبیق و انتصاب ماموران مالیاتی شاغل به عناوین شغلی موضوع این آئین‌نامه به ترتیب زیر می‌باشد:
الف – کمک ممیز مالیاتی با مدرک تحصیلی دیپلم – به عنوان کمک کارشناس مالیاتی
ب – کمک ممیز مالیاتی با مدرک تحصیلی کاردانی – به عنوان کاردان مالیاتی
ج – کمک ممیز مالیاتی با مدرک تحصیلی لیسانس – به عنوان کارشناس مالیاتی
د – ممیز مالیاتی – به عنوان کارشناس مسئول مالیاتی
ه – سرممیز مالیاتی – به عنوان رئیس گروه مالیاتی
و – ممیز کل مالیاتی – به عنوان مدیر امور مالیاتی

تبصره 1 – در تطبیق، انتصاب و ارتقاء “ماموران مالیاتی” شاغل فعلی (در زمان تصویب این آئین‌نامه) رعایت شرایط مدرک و رشته تحصیلی الزامی نیست.
تبصره 2 – “سازمان” موظف است حداکثر تا پایان سال 1382 عناوین شغلی قبلی “ماموران مالیاتی” را به عناوین شغلی جدید تطبیق داده و احکام کارگزینی آنان را صادر و ابلاغ نماید. استفاده از عناوین شغلی فعلی تا صدور احکام جدید، در چارچوب اختیارات و مسئولیت‌های محوله بلامانع خواهد بود.

ماده 14 – انتصاب و ارتقاء ماموران مالیاتی در هر یک از پست‌های مربوط، منوط به گذراندن دوره‌های آموزشی و موفقیت در آزمون‌های تعیین شده حسب برنامه آموزشی “سازمان” خواهد بود.

ماده 15 – در انتصاب به هر یک از رده‌های شغلی ماموران مالیاتی در شرایط مساوی، اولویت با دارندگان مدرک تحصیلی بالاتر می‌باشد.

ماده 16 – انتصاب و ارتقاء مأموران مالیاتی منوط به وجود پست سازمانی و اعلام نظر دادستان انتظامی مالیاتی و با رعایت کامل مقررات این آئین‌نامه خواهد بود.

ماده 17 – از تاریخ تصویب این آئین‌نامه، کلیه کارمندان مالیاتی که عهده‌دار وظایف شناسایی، تشخیص، مطالبه، وصول و اداره امور مراجع حل اختلاف مالیاتی می‌باشند و در مشاغلی غیر از عناوین شغلی ماده فوق اختصاص یافته‌اند، در تعداد ماموران مالیاتی تلقی می‌شوند و در صورت احراز شرایط، عناوین شغلی ماموران مالیاتی به آنان تخصیص می‌یابد.

فصل سوم: شناسایی مودیان و فعالیت‌های اقتصادی

ماده 18 – شناسایی عبارت است از مجموعه اقداماتی که جهت شناخت هویت مودیان مالیاتی، نوع، شروع و میزان فعالیت‌های اقتصادی و سایر منابع درآمد مشمول مالیات آنها انجام می‌گیرد.

ماده 19 – ادارات کل یا ادارات امور مالیاتی، حسب مورد موظفند از طریق اداره یا واحدهای شناسایی مربوط بر اساس سطح سازمانی و محدوده جغرافیایی تحت پوشش نسبت به شناسایی مودیان و فعالیت‌های اقتصادی آنها اقدام نمایند.

ماده 20 – ادارات کل یا ادارات امور مالیاتی موظفند با استفاده از اطلاعات سایر دستگاه‌ها، مجامع، اتحادیه‌ها، واحدیابی جغرافیایی و سایر منابع اطلاعات، نسبت به شناسایی یا تکمیل شناسایی مودیان اقدام نمایند.

ماده 21 – ادارات کل یا ادارات امور مالیاتی موظفند بر اساس دستورالعمل ابلاغی “سازمان”، کلیه مودیان مالیاتی شناسایی شده را ثبت و به آنها شماره شناسایی تخصیص دهند.

ماده 22 – “ماموران مالیاتی” موظف‌اند در کلیه فرم‌ها و اوراق مالیاتی مربوط به شناسایی، تشخیص، مطالبه، وصول و اجرا و طرح پرونده در سایر مراجع مالیاتی، شماره شناسایی مودی ذیربط را درج نمایند.

ماده 23 – حداقل سطح سازمانی مجاز برای انجام مکاتبه و استعلام جهت کسب اطلاعات مورد نیاز در اجرای مواد 230 و 231 “قانون” و سایر مقررات، رئیس گروه مالیاتی می‌باشد.

ماده 24 – “ماموران مالیاتی” موظفند در صورت دسترسی به اطلاعات فعالیت‌های اقتصادی سایر مودیان، مراتب را به ادارات امور مالیاتی ذیربط اعلام نمایند و همچنین ادارات امور مالیاتی موظفند در صورت استعلام سایر ادارات امور مالیاتی درخصوص فعالیت‌های اقتصادی مودیان، در صورت دسترسی به اطلاعات مزبور، مراتب را به اداره امور مالیاتی استعلام‌کننده اعلام نمایند.

فصل چهارم: رسیدگی و تشخیص

ماده 25 – وظیفه تشخیص مأخذ یا درآمد مشمول مالیات و تعیین مالیات موضوع “قانون” با سازمان است و حسب مورد به اداره امور مالیاتی یا ماموران مالیاتی محول می‌گردد.

ماده 26 – ادارات امور مالیاتی موظف‌اند در اجرای ماده 158 قانون، در چارچوب سیاست‌ها و دستورالعمل‌های سازمان، اظهارنامه‌های مالیاتی تسلیمی را قبول نموده و تعدادی از آنها را مورد رسیدگی قرار دهند.

ماده 27 – در مورد رسیدگی، تشخیص و مطالبه مالیات‌های موضوع باب دوم و سوم قانون، چنانچه اظهارنامه یا ترازنامه و حساب سود و زیان مورد قبول کارشناس مسئول واقع شود و همچنین در مواردی که مودی از تسلیم اظهارنامه یا ترازنامه و حساب سود و زیان خودداری نموده و یا در مواردی که درآمد مودی به طریق علی‌الرأس تشخیص گردد، کارشناس مسئول مالیاتی نظر خود را برای رسیدگی و اظهارنظر به رئیس گروه مالیاتی گزارش می‌نماید. چنانچه رئیس گروه مالیاتی پس از رسیدگی، نظر کارشناس مسئول را قبول نماید، مراتب جهت امضاء و صدور برگ تشخیص به کارشناس مسئول مالیاتی ارجاع و در غیر اینصورت با مسئولیت خود نسبت به امضاء و صدور برگ تشخیص که توسط کارشناس مسئول مالیاتی ذیربط تهیه خواهد شد، اقدام می‌نماید.

ماده 28 – ادارات کل امور مالیاتی می‌توانند رسیدگی و تشخیص پرونده مالیاتی مودیان را قبل از مطالبه مالیات به اقتضای اهمیت آنها به ماموران مالیاتی رده‌های بالاتر از کارشناس مسئول مالیاتی محول نمایند و در این صورت، مامور ذیربط با مسئولیت خود نسبت به تهیه گزارش و امضاء و صدور برگ تشخیص اقدام می‌نماید.

ماده 29 – ادارات کل امور مالیاتی می‌توانند رسیدگی و تشخیص پرونده‌های مالیاتی را قبل از مطالبه مالیات به بیش از یک مأمور مالیاتی نیز محول نمایند تا به صورت گروهی رسیدگی و تشخیص دهند. در این صورت، یک نفر به عنوان مسئول گروه تعیین و مسئولیت هماهنگی، نظارت و تقسیم کار و همچنین امضاء و صدور برگ تشخیص با او خواهد بود. سایر اعضای گروه رسیدگی‌کننده در حدود وظایف و اختیارات محوله مسئول اقدامات انجام شده خواهند بود.

ماده 30 – ادارات امور مالیاتی موظف‌اند پرونده‌های مالیاتی مودیانی را که در موعد مقرر از تسلیم اظهارنامه مالیاتی خودداری نموده‌اند یا اصولاً طبق “قانون” مکلف به تسلیم اظهارنامه در سررسید پرداخت مالیات نیستند، حداکثر ظرف مدت یک سال از مهلت مقرر رسیدگی و مالیات متعلق را مطالبه نمایند.
حکم این ماده مانع از مطالبه و وصول مالیات مودیان در اجرای ماده 157 قانون نخواهد بود.

ماده 31 – “ماموران مالیاتی” موظف‌اند هر گونه تحقیق و رسیدگی که برای آگاهی از وضع مودیان لازم است با رعایت مقررات مربوط انجام دهند تا بتوانند در مهلت قانونی با توجه به اطلاعات مکتسبه نسبت به تشخیص درآمد مشمول مالیات و تعیین مالیات متعلق اقدام نمایند.

ماده 32 – در موارد تشخیص علی‌الرأس درآمد مشمول مالیات، رعایت نکات زیر الزامی است:

1. در اجرای تبصره 2 ماده 97 قانون، هرگاه طبق اسناد و مدارک ابرازی یا به‌دست آمده، امکان تعیین درآمد مشمول مالیات مودی وجود داشته باشد، درآمد مزبور بر اساس رسیدگی به اسناد و مدارک یا دفاتر مربوط حسب مورد تعیین می‌گردد.
2. در صورت عدم ارائه اسناد و مدارک یا دفاتر از سوی مودی، تشخیص درآمد مشمول مالیات طبق ماده 98 قانون باید مستدل و متضمن برآورد کارشناسی مأموران ذیربط بر اساس اطلاعات و قرائن و شواهد مربوط و در حد امکان متکی به اسناد و مدارک باشد.

ماده 33 – هرگاه ماموران مالیاتی در محاسبه درآمد مشمول مالیات یا مالیات متعلق اشتباه کرده باشند، به شرح زیر اقدام خواهد شد:

1. قبل از قطعیت درآمد مشمول مالیات، چنانچه اصلاح اشتباه محاسبه منجر به افزایش درآمد یا مالیات بیشتر گردد، با رعایت مهلت مرور زمان و به منظور صدور برگ تشخیص اصلاحی، و در صورتیکه اصلاح اشتباه محاسبه منجر به کاهش درآمد مشمول مالیات یا مالیات کمتر گردد، بدون رعایت مهلت مرور زمان و به منظور اعلام به مودی، مراتب به اداره امور مالیاتی گزارش می‌گردد.
2. بعد از قطعیت درآمد مشمول مالیات، چنانچه در محاسبه مالیات موضوع برگ قطعی اشتباه شده باشد، مراتب جهت صدور برگ قطعی اصلاحی به اداره امور مالیاتی گزارش خواهد شد.
3. در موارد فوق چنانچه گزارش مربوط به تایید مدیر امور مالیاتی برسد و یا در مواردی که برای مدیر امور مالیاتی اشتباه محاسبه محرز شود، طبق دستور وی نسبت به اصلاح اشتباه محاسبه با صدور برگ تشخیص یا قطعی اصلاحی اقدام می‌گردد.

ماده 34 – در اجرای مواد 238 و 239 قانون، در کلیه مواردی که مودی ظرف 30 روز از تاریخ ابلاغ برگ تشخیص، اعتراض خود را تسلیم نماید، مدیر امور مالیاتی موظف است با انجام رسیدگی مجدد که بر اساس دلایل و اسناد و مدارک مودی انجام خواهد گرفت، مراتب را در ظهر برگ تشخیص درج و به شرح قسمت اخیر ماده 238 قانون اقدام نماید.
به استناد حکم این ماده، پرونده مالیاتی پس از طی مراحل فوق، در صورت عدم توافق با مودی به هیأت حل اختلاف مالیاتی ارجاع خواهد شد، مگر آنکه برگ تشخیص ابلاغ قانونی شده باشد و مودی ظرف 30 روز اعتراض خود را تسلیم نکرده باشد. در این صورت پرونده ظرف 30 روز بدون طی مراحل فوق توسط اداره امور مالیاتی به هیأت حل اختلاف ارجاع خواهد شد.

تبصره – اجرای حکم این ماده در مواردی که رسیدگی مجدد مسئول مربوط منجر به توافق نگردد، مانع از رسیدگی مسئول بالاتر حداکثر تا سطح مدیر کل با رعایت مهلت مقرر در قانون نخواهد بود.

ماده 35 – ماموران مالیاتی موظفند در صورت استعلام مودی از نحوه تشخیص یا محاسبه مالیات، تصویر گزارش نهایی که مبنای صدور برگ تشخیص قرار گرفته است را به مودی تسلیم نمایند.

ماده 36 – برگ تشخیص مالیات برای هر مودی در سه نسخه تنظیم و در موقع ثبت و صدور آن در دفتر اداره امور مالیاتی، نام مودی، نحوه تشخیص، ماخذ محاسبه، سال و مالیات تعیین شده با حروف در ستون مربوط نوشته می‌شود.

تبصره 1 – برگ مطالبه یا محاسبه مالیات فاقد شماره ثبت، از درجه اعتبار ساقط است.
تبصره 2 – برگ اصلاحی تشخیص نیز باید به ترتیب فوق در دفتر اداره امور مالیاتی ثبت گردد.

ماده 37 – در اجرای بند 2 ماده 97 قانون، ماموران مالیاتی موظفند تاریخ مراجعه به محل جهت رسیدگی به دفاتر و اسناد و مدارک را کتبا به مودی ابلاغ نمایند. فاصله تاریخ ابلاغ تا روز مراجعه در هیچ مورد نباید کمتر از یک هفته و بیشتر از 15 روز باشد و در صورت تقاضای مودی و با عذر موجه، مهلت مزبور تا 5 روز بیشتر تمدید می‌شود.

تبصره – روزهای مصادف با تعطیلی یا تعطیلات رسمی و عمومی کشور نباید تاریخ مراجعه تعیین گردد.

ماده 38 – در مواردی که در اجرای ماده 272 قانون، سازمان حسابرسی جمهوری اسلامی ایران، حسابداران رسمی و موسسات حسابرسی عضو جامعه حسابداران رسمی عهده‌دار رسیدگی و تعیین درآمد مشمول مالیات مودی می‌شوند، رعایت ضوابط تعیین شده توسط سازمان در نمونه گزارش حسابرسی مالیاتی الزامی است.

ماده 39 – در اجرای مقررات تبصره 2 ماده 272 قانون، گزارش حسابرسی مالیاتی ارائه شده توسط حسابداران رسمی مستلزم ارائه گزارش حسابرسی مالی نمی‌باشد.

ماده 40 – در اجرای مقررات بند 2 ماده 97 قانون، چنانچه ظرف مهلت مقرر در تبصره 1 ماده 272 قانون، نامه درخواست اسناد و مدارک و دفاتر از سوی مامور مالیاتی ابلاغ گردد، مودیانی که حسابرسی مالیاتی صورت‌های مالی خود را به حسابداران رسمی ارجاع داده‌اند، مکلفند مراتب را کتبا در پاسخ نامه مذکور به مامور مالیاتی ذیربط اعلام نمایند. در غیر این صورت، اسناد و مدارک و دفاتر را جهت ارائه و رسیدگی به ماموران مالیاتی در موعد مقرر آماده نمایند.

ماده 41 – چنانچه در گزارش حسابرسی مالیاتی حسابداران رسمی یا موسسات حسابرسی، موارد تخلف مبنی بر عدم رعایت مقررات قانونی و ضوابط تعیین شده در نمونه گزارش حسابرسی مالیاتی سازمان مشاهده شود، اداره امور مالیاتی ذیربط مراتب را به دادستانی انتظامی مالیاتی حسب مقررات گزارش می‌نماید.
دادستان انتظامی مالیاتی موظف است در صورت احراز تخلف، موضوع را به رئیس کل سازمان اعلام نماید. رئیس کل سازمان در صورت لزوم، مراتب را جهت رسیدگی به جامعه حسابداران رسمی اعلام خواهد نمود.

فصل پنجم: مطالبه و وصول

ماده 42 – در کلیه مواردی که به تجویز مواد قانون، صدور گواهی پرداخت مالیات، مفاصا حساب و گواهی عدم شمول مالیات مقرر گردیده است، گواهی‌های مزبور مشترکا با امضای کارشناس مسئول مالیاتی و رئیس گروه مالیاتی مربوط صادر خواهد شد.

ماده 43 – در هر مورد که مطابق مقررات و قانون، میزان درآمد یا ماخذ مشمول مالیات قطعی گردد، اداره امور مالیاتی برگ مالیات قطعی را در سه نسخه با درج نام مودی، میزان درآمد، ماخذ مشمول مالیات، نحوه و تاریخ قطعیت و سایر موارد مندرج در فرم تنظیم می‌نماید.

ماده 44 – سازمان، خزانه داری کل کشور و بانک ملی ایران موظفند حداکثر ظرف مدت یک سال تمهیداتی فراهم آورند تا پرداخت مالیات به حساب‌های مربوط نزد بانک ملی ایران با استفاده از سیستم یکپارچه مناسب به نحوی انجام گیرد که مستلزم مراجعه مودیان به شعب خاص یا مراجعه به ادارات امور مالیاتی نباشد.

ماده 45 – در مواردی که بنا به اعلام اشخاص ثالث، درآمدهای کتمان شده مشمول مالیات شناسایی و مالیات متعلق مطالبه و وصول گردد، سازمان می‌تواند نسبت به تخصیص و پرداخت پاداش متناسب با اطلاعات مکتسبه و مالیات وصولی از درآمد اختصاصی موضوع ماده 217 قانون در وجه اشخاص مزبور اقدام نماید.

ماده 46 – در مواردی که بموجب مقررات و قانون، مالیات و سایر وجوه قابل استرداد به مودی باشد، با تأیید مدیر امور مالیاتی طبق مقررات در وجه ذینفع پرداخت خواهد شد.
نحوه استرداد بموجب دستورالعمل مشترک سازمان و خزانه داری کل کشور تعیین می‌گردد.

فصل ششم: سایر مقررات

ماده 47 – ادارات امور مالیاتی موظفند کلیه اوراق و فرم‌های مقرر در قانون و همچنین هر نوع نوشته‌ای که از طرف مودی به اداره امور مالیاتی تسلیم یا ارسال می‌شود را در دفتر اداره امور مالیاتی ثبت و رسید آن با قید شماره ثبت دفتر و مشخصات اسناد ضمیمه به مودی تسلیم نمایند و طبق مقررات قانون و آیین‌نامه‌های اجرایی آن، اقدام لازم را معمول دارند.
درآمد یا سود و زیان و یا مبلغی که بعنوان ماخذ محاسبه مالیات در اظهارنامه و ترازنامه و حساب سود و زیان و حساب درآمد هزینه درج شده است، باید در دفتر اداره به حروف ثبت شود.

ماده 48 – سازمان می‌تواند نمایندگان خود را در هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی از بین کارمندان شاغل واجد شرایط در سازمان با حفظ پست سازمانی طبق مقررات انتخاب نماید.

ماده 49 – رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی در مواردی که درآمد مشمول مالیات مورد اختلاف باشد، باید متضمن مبلغ درآمد مشمول مالیات و مالیات متعلق و در سایر موارد، مأخذ مشمول مالیات و مالیات متعلق باشد.

ماده 50 – رئیس کل سازمان می‌تواند اعضاء شورای عالی مالیاتی را از بین کارکنان شاغل در وزارت امور اقتصادی و دارایی و سازمان یا سایر سازمان‌ها و واحدهای تابعه آن، با حفظ پست سازمانی و با رعایت سایر مقررات مربوط پیشنهاد نماید.

ماده 51 – رئیس کل سازمان می‌تواند اعضاء هیأت عالی انتظامی مالیاتی را از بین کارمندان شاغل واجد شرایط در سازمان، با حفظ پست سازمانی طبق مقررات نیز پیشنهاد نماید.

ماده 52 – هیأت عالی انتظامی مالیاتی موظف است در موارد ارجاعی از سوی رئیس کل سازمان مبنی بر رسیدگی به تخلفات افراد مذکور در ماده 262 قانون، موضوع را به فوریت و خارج از نوبت رسیدگی و رأی مقتضی را صادر نماید.

ماده 53 – هیأت عالی انتظامی موظف است در موارد نفی صلاحیت قطعی دایمی افراد مذکور در ماده 262 قانون، طبق قانون رسیدگی به تخلفات اداری، رأی لازم درخصوص نحوه قطع رابطه استخدامی متخلف با سازمان را صادر نماید.

ماده 54 – در اجرای بند الف ماده 59 قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و به استناد ماده 219 قانون، کلیه بخشنامه‌ها، دستورالعمل‌ها و رویه‌های اجرایی که توسط سازمان جهت اجرای قانون مقرر می‌شود، برای کلیه واحدهای تابعه سازمان، مأموران مالیاتی و مودیان لازم‌الاتباع است.

این آیین‌نامه در 54 ماده و 7 تبصره، بنا به پیشنهاد شماره 9268 مورخ 15/10/82 سازمان امور مالیاتی کشور، در تاریخ 20/10/82 به تصویب وزیر محترم امور اقتصادی و دارایی رسیده است.

ماده 219- شناسایی و تشخیص درآمد مشمول مالیات، مطالبه و وصول مالیات موضوع این قانون به سازمان امور مالیاتی کشور محول می‌شود …

تاریخ سند: 1384/04/11
شماره سند: 13593
وضعیت سند: –
امضا کننده: وزیر امور اقتصادی و دارایی (سید صفدر حسینی)

اصلاح آئین نامه تحریر دفاتر

تصویب‌نامه اصلاحیه آئین‌نامه موضوع تبصره (2) ماده (95) قانون مالیات‌های مستقیم

آئین‌نامه مربوط به روش‌های نگهداری دفاتر و اسناد و مدارک و نحوه ثبت وقایع مالی و چگونگی تنظیم صورت‌های مالی نهایی موضوع تبصره (2) ماده (95) اصلاحی قانون مالیات‌های مستقیم که در تاریخ 10/1/1382 به تصویب این وزارت رسیده، به شرح موارد زیر اصلاح می‌شود:

1- عبارت آخر ماده (2) شامل «و به فارسی و با خودنویس یا خودکار تحریر شده باشد» به عبارت «و به فارسی تحریر شده باشد» اصلاح می‌گردد.

2- متن تبصره (2) ماده (2) حذف و متن زیر جایگزین آن می‌شود:
«تبصره 2- نوشتن دفاتر با وسایلی که به سهولت قابل محو است (مانند مواد گرافیت) ممنوع است.»

3- متن قسمت اخیر ماده (8) شامل «کارت‌های حساب اعم از آنکه به وسیله دست یا ماشین تهیه شده باشد، در حکم دفاتر معین است» به عبارت «کارت‌های حساب در حکم دفاتر معین است» اصلاح می‌گردد.

4- تبصره ماده (11) به شرح زیر اصلاح می‌شود:
«تبصره – اشتباهات حسابداری در صورتی که بعداً در اثناء عملیات سال مربوط مورد توجه واقع و بر پایه استانداردهای حسابداری در دفاتر همان سال اصلاح و مستندات آن ارائه شود، به اعتبار دفاتر خللی وارد نخواهد کرد.»

5- متن قسمت اخیر ماده (12) بعد از عبارت «در ستون مزبور درج نمایند»، به شرح زیر تغییر می‌یابد:
«در صورتی که اقلام درآمد و هزینه و خرید و فروش دارایی‌های قابل استهلاک متکی به اسناد و مدارک باشد، مودیان مذکور می‌بایست پس از ثبت موارد در دفتر مشاغل، اسناد و مدارک مربوط را به ترتیب شماره ردیف دفتر و به نحوی که برای رسیدگی مأموران مالیاتی قابل استفاده باشد، نگاهداری نمایند.»

6- در تبصره (3) ماده (13) عبارت «و یا به عللی خارج از اختیار مودی» حذف می‌شود.

7- متن ماده (15) به شرح زیر تغییر می‌یابد:
«ماده 15- مؤسساتی که دارای شعبه هستند مکلفند با توجه به روش‌های حسابداری خود خلاصه عملیات شعبه یا شعب خود را در صورتی که دارای دفاتر پلمپ شده باشند، لااقل سالی یک‌بار (تا قبل از بستن حساب‌ها) و در غیر این صورت ماه‌به‌ماه در دفاتر مرکز مؤسسه ثبت کنند.»

8- ماده (17) به شرح زیر اصلاح می‌شود:
«ماده 17- مودیانی که از سیستم‌های الکترونیکی استفاده می‌نمایند، موظفند حداقل ماهی یک‌بار خلاصه عملیات داده شده به ماشین‌های الکترونیکی را در دفتر روزنامه یا مشاغل حسب مورد ثبت و یا حداکثر ظرف مهلت تعیین‌شده در ماده (14) این آئین‌نامه به دفتر کل منتقل کنند. علاوه بر این، به منظور تسهیل رسیدگی باید آئین‌نامه‌ها یا دستورالعمل‌های کار ماشین یا برنامه‌های آن و نحوه کار با نرم‌افزارهای مالی مورد استفاده را در اختیار مأموران رسیدگی قرار دهند. ضمناً مودیان مذکور مکلفند هر سه ماه یک‌بار خلاصه عملیات داده‌شده به ماشین‌های الکترونیکی را حداکثر تا 10 روز پس از پایان سه ماه به اداره امور مالیاتی مربوط تسلیم نمایند.»

9- ماده (18) و تبصره آن به شرح زیر اصلاح می‌شود:
«ماده 18- اشخاص حقوقی و مشمولین بند (الف) ماده (96) اصلاحی قانون مالیات‌های مستقیم مکلفند صورت‌های مالی نهایی خود را با رعایت آخرین استانداردهای حسابداری اعلامی از طرف مراجع ذی‌صلاح تهیه و تنظیم نمایند.
تبصره – در مواردی که فرم اظهارنامه تدوین‌شده توسط سازمان امور مالیاتی کشور که در اختیار مودیان گذارده می‌شود، حاوی فرم صورت‌های مالی نیز باشد، اشخاص موضوع این ماده با تنظیم و تسلیم این فرم‌ها، ملزم به تسلیم صورت‌های مالی جداگانه که خود برای مؤسسه متبوع تهیه نموده‌اند، نخواهند بود. لیکن می‌توانند به منظور رفع ابهام احتمالی و یا ارائه اطلاعات بیشتر، علاوه بر تنظیم و تسلیم اظهارنامه مزبور، نسخه‌ای از صورت‌های مالی و ضمائم مربوط را نیز همراه اظهارنامه به اداره امور مالیاتی ذی‌ربط تسلیم نمایند.»

10- ماده (19) به شرح زیر اصلاح و تبصره آن حذف و تبصره دیگری با متن ذیل به آن الحاق می‌گردد:

ماده 19- از اشخاص مشمول بند (ب) ماده (96) قانون مالیات‌های مستقیم، هریک که در امور تولید و خرید و فروش کالا فعالیت ندارند و فعالیت آنها به‌طور مشخص محدود به دریافت بهای خدمات و پرداخت هزینه‌ها است، بایستی صورت خلاصه درآمد و هزینه‌ها را حتی‌المقدور و با تفکیک انواع آنها تهیه نمایند و سایر اشخاص موضوع آن بند مکلفند صورت‌حساب سود و زیان خود را (با ابراز موجودی‌ها، خرید، فروش و غیره) برابر رویه‌های متداول حسابداری تنظیم نمایند.

تبصره – چنانچه فرم اظهارنامه تدوین‌شده توسط سازمان امور مالیاتی کشور که در اختیار مودیان گذارده می‌شود، از حیث لزوم ارائه اطلاعات مذکور در این ماده کفایت امر را بنماید، مودیان مزبور ملزم به تهیه و تسلیم صورت‌های جداگانه نخواهند بود. لیکن می‌توانند به منظور رفع ابهام احتمالی و یا ارائه اطلاعات بیشتر، علاوه بر اظهارنامه، نسخه‌ای از حساب درآمد و هزینه و یا حساب سود و زیان خود را نیز که به شرح فوق تنظیم نموده‌اند، به‌انضمام سایر یادداشت‌ها و مدارک موجود، همراه اظهارنامه به اداره امور مالیاتی ذی‌ربط تسلیم نمایند.

11- ماده (20) به شرح زیر اصلاح و تبصره‌ای با متن ذیل به آن الحاق می‌شود:

ماده 20- تخلف از تکالیف مقرر در این آئین‌نامه در موارد زیر موجب رد دفاتر می‌باشد:

1. در صورتی که دفاتر ارائه‌شده به نحوی از پلمپ خارج شده و یا فاقد یک یا چند برگ باشد.
2. عدم ثبت یک یا چند فعالیت مالی در دفاتر، به شرط احراز.
3. ثبت تمام یا قسمتی از یک فعالیت در حاشیه.
4. ثبت تمام یا قسمتی از یک فعالیت (آتیکل) بین سطور.
5. تراشیدن، پاک‌کردن و محوکردن مندرجات دفاتر به‌منظور سوءاستفاده.
6. جای سفید گذاشتن بیش از حد معمول در صفحات و سفید ماندن تمام صفحه در دفتر روزنامه و دفتر مشاغل به‌منظور سوءاستفاده.
7. بستانکار شدن حساب‌های نقدی و بانکی، مگر اینکه حساب‌های بانکی با صورت‌حساب بانک مطابقت نماید و یا بستانکارشدن حساب‌های بانکی یا نقدی ناشی از تقدم و تأخر ثبت حساب‌ها باشد که در این صورت موجب رد دفتر نیست.
8. تأخیر در تحریر دفاتر روزنامه و مشاغل زاید بر حد مجاز مقرر در تبصره‌های (2)، (3) و (4) ماده (13) و تأخیر تحریر دفتر کل زاید بر حد مجاز مقرر در ماده (14) و تأخیر تحریر زاید بر حد مقرر در ماده (17) این آئین‌نامه.
9. عدم ثبت عملیات شعبه یا شعب در دفاتر مرکز طبق مقررات ماده (15) این آئین‌نامه.
10. اشتباه حساب حاصل در ثبت عملیات مؤسسه در صورتی که نسبت به اصلاح آن طبق مقررات تبصره ماده (11) این آئین‌نامه اقدام نشده باشد.
11. در صورتی که مودیان مالیاتی حسب مورد از اوراق مخصوص موضوع ماده (169) قانون مالیات‌های مستقیم استفاده ننمایند.
12. عدم ارائه آئین‌نامه‌ها یا دستورالعمل‌های کار ماشین و برنامه‌های آن و نحوه کار با نرم‌افزارهای مالی مورد استفاده، و همچنین عدم تسلیم خلاصه عملیات موضوع ماده (17) این آئین‌نامه در مهلت مقرر در آن ماده، در مورد اشخاصی که از سیستم‌های الکترونیکی استفاده می‌نمایند.
13. عدم ارائه یک یا چند جلد از دفاتر ثبت و پلمپ‌شده (ولو نانویس).
14. استفاده از دفاتر ثبت و پلمپ‌شده سال‌های قبل (با توجه به مقررات ماده (3) این آئین‌نامه).
15. عدم تطبیق مندرجات دفاتر با اطلاعات موجود در سیستم‌های الکترونیکی در مورد اشخاصی که از سیستم‌های مذکور استفاده می‌نمایند.
16. ثبت هزینه‌ها و درآمدها و هر نوع اعمال و اقلام مالی غیرواقع در دفاتر به شرط احراز.
    توضیح آن‌که ثبت هزینه‌هایی که وقوع آن محقق بوده اما به دلایل خاص قانونی قابل قبول از حیث مالیاتی نیست و برگشت داده می‌شود، به منزله ثبت هزینه‌های غیرواقع تلقی نمی‌شود.

تبصره – در مورد بند (6) این ماده، چنانچه سفید ماندن جهت ثبت تراز افتتاحی باشد موجب رد دفاتر نخواهد بود. همچنین سفید ماندن ذیل صفحات دفتر در آخر هر روز یا هر هفته یا هر ماه، به شرطی که اسناد دارای شماره ردیف بوده و قسمت سفیدمانده با خط بسته شود، به اعتبار دفتر خللی وارد نمی‌آورد.

سید صفدر حسینی

بر اساس بخشنامه شماره 137651 مورخ 28/12/1387 و دادنامه‌های شماره 813 و 814 مورخ 20/11/1387، قسمت اخیر ماده (17) و بند (12) ماده (20) آئین‌نامه تبصره (2) ماده (95) قانون مالیات‌های مستقیم ابطال گردیده است.