استاندارد حسابداری شماره ۳۱ نحوه گزارشگری داراییهای غیرجاری که قصد فروش آنها وجود دارد و همچنین عملیات متوقف شده را مشخص می‌کند. این استاندارد ایجاب می‌کند که این داراییها به اقل مبلغ دفتری و خالص ارزش فروش اندازه‌گیری شده، استهلاک آنها متوقف و نتایج عملیات متوقف شده به طور جداگانه در صورت سود و زیان افشا شود.
استاندارد حسابداری شماره ۳۰ (EPS) روش‌های تعیین و ارائه سود هر سهم (پایه و تقلیل‌یافته) را تشریح می‌کند. هدف آن بهبود مقایسه عملکرد از طریق استانداردسازی مخرج کسر محاسبه است. این استاندارد شامل تعاریف کلیدی، دامنه کاربرد و الزامات افشا برای شرکت‌هایی است که سهامشان در بورس عرضه شده یا در جریان عرضه عمومی است.
استاندارد حسابداری شماره ۲۹، ضوابط شناسایی و اندازه‌گیری درآمد و هزینه‌های عملیات ساخت املاک (واحدهای املاک قابل فروش) را تعیین می‌کند. این استاندارد بر کاربرد روش درصد پیشرفت کار یا تکمیل کار در شناسایی درآمد تاکید دارد و الزامات افشا را برای بهبود شفافیت در صنعت ساختمان‌سازی تشریح می‌کند.
استاندارد حسابداری شماره ۲۸، اصول حسابداری لازم برای فعالیتهای بیمه عمومی و عمر زمانی را تدوین می‌کند. این استاندارد بر نحوه شناخت درآمد حق‌بیمه، محاسبه ذخایری چون حق بیمه عاید نشده و ذخیره تکمیلی، و نحوه گزارشگری مالی خسارات و مخارج تحصیل تمرکز دارد. هدف اصلی، افزایش شفافیت در گزارش‌های مالی شرکت‌های بیمه است.
استاندارد حسابداری شماره ۲۷، الزامات گزارشگری مالی طرحهای مزایای بازنشستگی را برای کلیه صندوق‌ها و سازمان‌های متولی تعیین می‌کند. این استاندارد بر نحوه اندازه‌گیری داراییها و تعهدات طرح (از جمله ارزش فعلی مزایای مبتنی بر اکچوئری) و ارائه صورتهای مالی متمرکز است تا نیازهای اطلاعاتی اعضا، ارکان طرح و دولت را برآورده سازد.
استاندارد حسابداری شماره ۲۶، نحوه حسابداری داراییهای زیستی و تولیدات کشاورزی (در زمان برداشت) را مشخص می‌کند. این استاندارد مبتنی بر اندازه‌گیری این داراییها به "ارزش منصفانه پس از کسر مخارج فروش" است تا تغییرات ناشی از دگردیسی زیستی در دوره وقوع، به درستی گزارش شود.
مقدمـه در استاندارد شماره 25 1 . هدف این استاندارد، تجویز مبانی گزارشگری اطلاعات مالی بر حسب قسمتهای مختلف یک واحد تجاری است. این اطلاعات در مورد انواع مختلف محصولات و خدمات ارائه شده و نیز مناطق جغرافیایی مختلف عملیات واحد…
مقدمـه در استاندارد شماره 24 1 . هدف این استاندارد، تشخیص واحدهای تجاری در مرحله قبل از بهره‌برداری و تجویز گزارشگری مالی پاره‌ای اطلاعات خاص درباره آنها در مرحله قبل از بهره‌برداری است. توضیح اینکه معیارهای شناخت و اندازه‌گیری معاملات و سایر رویدادهای مالی…
دامنه کاربرد در استاندارد شماره 23 1 . این استاندارد باید برای حسابداری مشارکتهای خاص شامل نحوه ارائه داراییها، بدهیها، درآمدها و هزینه‌های مشارکت خاص در صورتهای مالی هر یک از شرکای خاص و سرمایه‌گذاران، صرف‌نظر از نوع مشارکت خاص، بکار…
مقدمـه در استاندارد شماره 22 1 . هدف این استاندارد تعیین حداقل محتوای گزارش مالی میان‌دوره‌ای و تعیین اصول شناخت و اندازه‌گیری قابل اعمال در تهیه صورتهای مالی کامل یا فشرده میان‌دوره‌ای است. گزارش مالی میان‌دوره‌ای به موقع و قابل اتکا،…
مقدمه در استاندارد شماره 21 1 . هدف این استاندارد، تجویز رویه‌های حسابداری و افشای مناسب برای اجاره‌های سرمایه‌ای و عملیاتی توسط اجاره‌دهنده و اجاره‌کننده است. 2 . اجاره ابزاری است که واحد تجاری از طریق آن حق‌خرید یا استفاده از…
پیشگفتار (1) استاندارد حسابداری شماره 20 با عنوان سرمایه‌گذاری در واحدهای تجاری وابسته که در تاریخ 1389/7/28 توسط مجمع عمومی سازمان حسابرسی تصویب شده است، جایگزین استاندارد حسابداری شماره 20 قبلی می‌شود و الزامات آن در مورد صورتهای مالی که دوره مالی آنها از…
