استانداردهای حسابداری

استاندارد حسابداری شماره ۳۳، چگونگی حسابداری مزایای بازنشستگی کارکنان را مقرر می‌دارد و بر تفکیک بین طرح‌های با **کمک معین** (ریسک بر عهده کارکنان) و طرح‌های با **مزایای معین** (ریسک بر عهده واحد تجاری) تأکید دارد. برای طرح‌های مزایای معین، واحد تجاری باید ارزش فعلی تعهدات خود را با مفروضات اکچوئری محاسبه و تغییرات آن را شناسایی کند.

استاندارد حسابداری شماره ۳۲، تضمین می‌کند که دارایی‌های واحد تجاری بیشتر از مبلغ بازیافتنی (بیشتر بین خالص ارزش فروش و ارزش اقتصادی) ارائه نشود. این استاندارد نحوه شناسایی زیان کاهش ارزش، تخصیص آن به واحدهای مولد وجه نقد (CGU) و سرقفلی، و همچنین شرایط برگشت این زیان‌ها را تعیین می‌کند.

استاندارد حسابداری شماره ۳۱ نحوه گزارشگری دارایی‌های غیرجاری که قصد فروش آنها وجود دارد و همچنین عملیات متوقف شده را مشخص می‌کند. این استاندارد ایجاب می‌کند که این دارایی‌ها به اقل مبلغ دفتری و خالص ارزش فروش اندازه‌گیری شده، استهلاک آنها متوقف و نتایج عملیات متوقف شده به طور جداگانه در صورت سود و زیان افشا شود.

استاندارد حسابداری شماره ۳۰ (EPS) روش‌های تعیین و ارائه سود هر سهم (پایه و تقلیل‌یافته) را تشریح می‌کند. هدف آن بهبود مقایسه عملکرد از طریق استانداردسازی مخرج کسر محاسبه است. این استاندارد شامل تعاریف کلیدی، دامنه کاربرد و الزامات افشا برای شرکت‌هایی است که سهامشان در بورس عرضه شده یا در جریان عرضه عمومی است.

استاندارد حسابداری شماره ۲۹، ضوابط شناسایی و اندازه‌گیری درآمد و هزینه‌های عملیات ساخت املاک (واحدهای املاک قابل فروش) را تعیین می‌کند. این استاندارد بر کاربرد روش درصد پیشرفت کار یا تکمیل کار در شناسایی درآمد تاکید دارد و الزامات افشا را برای بهبود شفافیت در صنعت ساختمان‌سازی تشریح می‌کند.

استاندارد حسابداری شماره ۲۸، اصول حسابداری لازم برای فعالیت‌های بیمه عمومی و عمر زمانی را تدوین می‌کند. این استاندارد بر نحوه شناخت درآمد حق‌بیمه، محاسبه ذخایری چون حق بیمه عاید نشده و ذخیره تکمیلی، و نحوه گزارشگری مالی خسارات و مخارج تحصیل تمرکز دارد. هدف اصلی، افزایش شفافیت در گزارش‌های مالی شرکت‌های بیمه است.

استاندارد حسابداری شماره ۲۷، الزامات گزارشگری مالی طرح‌های مزایای بازنشستگی را برای کلیه صندوق‌ها و سازمان‌های متولی تعیین می‌کند. این استاندارد بر نحوه اندازه‌گیری دارایی‌ها و تعهدات طرح (از جمله ارزش فعلی مزایای مبتنی بر اکچوئری) و ارائه صورت‌های مالی متمرکز است تا نیازهای اطلاعاتی اعضا، ارکان طرح و دولت را برآورده سازد.

استاندارد حسابداری شماره ۲۶، نحوه حسابداری دارایی‌های زیستی و تولیدات کشاورزی (در زمان برداشت) را مشخص می‌کند. این استاندارد مبتنی بر اندازه‌گیری این دارایی‌ها به “ارزش منصفانه پس از کسر مخارج فروش” است تا تغییرات ناشی از دگردیسی زیستی در دوره وقوع، به درستی گزارش شود.

مقدمـه‌ در استاندارد شماره 25 1 .        هدف‌ این‌ استاندارد، تجویز مبانی‌ گزارشگری‌ اطلاعات‌ مالی‌ بر حسب‌ قسمتهای‌ مختلف‌ یک‌ واحد تجاری‌ است‌. این‌ اطلاعات‌ در مورد انواع‌ مختلف‌ محصولات‌ و خدمات‌ ارائه‌ شده‌ و نیز مناطق‌ جغرافیایی‌ مختلف‌ عملیات‌ واحد تجاری‌ است‌ که‌ به‌ استفاده‌کنندگان‌ صورتهای‌ مالی‌ در موارد زیر کمک‌ می‌کند : الف .    درک‌ … ادامه

مقدمـه‌ در استاندارد شماره 24 1 .        هدف‌ این‌ استاندارد، تشخیص‌ واحدهای‌ تجاری‌ در مرحله‌ قبل از بهره‌برداری‌ و تجویز گزارشگری‌ مالی‌ پاره‌ای‌ اطلاعات‌ خاص‌ درباره‌ آنها در مرحله‌ قبل از بهره‌برداری‌ است‌. توضیح‌ اینکه‌ معیارهای‌ شناخت‌ و اندازه‌گیری‌ معاملات‌ و سایر رویدادهای‌ مالی‌ و نیز بخش‌ عمده‌ گزارشگری‌ مالی‌ واحدهای‌ تجاری‌ در مرحله‌ قبل از بهره‌برداری‌ و واحدهای‌ تجاری‌ در حال‌ … ادامه