ماده۲۹ قانون بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران

اقدامات اصلاحی

ماده۲۹ ـ در صورتی که معاون تنظیم ­گری و نظارت اقدامات پیشگیرانه را کافی نداند، می‌تواند پس از کسب موافقت رئیس­ کل، مؤسسه اعتباری را ملزم کند تا ظرف یک­ماه برنامه بازسازی خود را که قبلاً به تأیید شورای تنظیم ­گری و نظارت بانکی رسیده است، به موقع به­اجرا بگذارد؛ یا حسب درخواست معاون تنظیم ­گری و نظارت، برنامه بازسازی خود را اصلاح و پس از تأیید، اجرا نماید. در صورتی که ظرف مهلت مقرر برنامه بازسازی مؤسسه اعتباری به بانک مرکزی ارائه نشود یا برنامه ارائه­شده به تأیید شورای تنظیم­ گری و نظارت نرسد، معاون تنظیم ­گری و نظارت، برنامه بازسازی مؤسسه اعتباری موردنظر را رأساً تهیه و جهت تصویب به شورای مزبور ارائه می‌نماید.

برنامه بازسازی می‌تواند مشتمل بر تمام یا بخشی از اقدامات زیر باشد:

۱ـ فروش بخشی از دارایی‌ها

۲ـ افزایش سرمایه با سلب حق تقدم از سهامداران یا بدون آن با تصویب هیأت­ عالی

۳ـ افزایش اندوخته‌ها و ذخایر

۴ـ کاهش شعب یا محدودیت در توسعه آن

۵ـ فروش شرکت‌های تابعه

۶ـ تبدیل مطالبات حال­شده سهامداران به سرمایه

۷ـ تبدیل بدهی‌های تبعی غیرسپرده‌ای به سهام

۸ـ تغییر سهامداران مؤثر از طریق الزام ایشان به­کاهش سهام خود با تصویب هیأت­ عالی

تبصره۱ـ در صورتی که مؤسسه اعتباری که به‌موجب این ماده ملزم به افزایش سرمایه شده است، دولتی باشد، دولت موظف است منابع موردنیاز برای افزایش سرمایه مؤسسه اعتباری موردنظر را در لایحه اصلاحیه قانون بودجه همان سال یا لایحه بودجه سال بعد با تخصیص صددرصد (۱۰۰%) پیش‌بینی کند. در صورتی که دولت به این حکم عمل نکرده یا پیشنهاد دولت مورد موافقت مجلس قرار نگیرد، افزایش سرمایه مؤسسات اعتباری دولتی موضوع این تبصره از محل عائدی دولت از سود خالص بانک مرکزی با رعایت اصل پنجاه و سوم (۵۳) قانون اساسی انجام خواهد شد.

تبصره۲ـ در صورتی‌که به تشخیص معاون تنظیم‌گری و نظارت، تأیید رئیس‌کل و تصویب دو سوم اعضای هیأت‌عالی، اجرای برخی از اقدامات اصلاحی مذکور در برنامه بازسازی مؤسسه اعتباری، مقدم بر انجام اقدامات پیشگیرانه، ضرورت داشته باشد، معاون تنظیم‌گری و نظارت موظف است مؤسسه اعتباری را ملزم به اجرای اقدامات اصلاحی موردنظر نماید.