ماده ۱۷ – هر دعوایی که در اثنای رسیدگی به دعوای دیگر از طرف خواهان یا خوانده یا شخص ثالث یا از طرف متداعیین اصلی بر ثالث اقامه شود، دعوای طاری نامیده میشود. این دعوا اگر با دعوای اصلی مرتبط یا دارای یک منشاء باشد، در دادگاهی اقامه میشود که دعوای اصلی در آنجا اقامهشده است.
ارتباط کامل، که ملاک اصلی ماده ۱۷ است، زمانی محقق میشود که ثابت شدن یک دعوا مستلزم ثابت شدن دعوای دیگر باشد، یا دعاوی دارای منشأ و سبب واحدی باشند و رسیدگی همزمان به آنها از تضاد آرا جلوگیری کند.
خیر. دعوای مالیاتی به دلیل صلاحیت ذاتی در حوزه دیوان عدالت اداری است، در حالی که دعوای حقوقی (مانند مطالبه وجه) در صلاحیت دادگاه عمومی است. ماده ۱۷ فقط میتواند صلاحیت محلی را تغییر دهد، نه صلاحیت ذاتی.
بله. هدف از ماده ۱۷، تمرکز رسیدگی است. اگر دادگاه تشخیص دهد که دعاوی دارای ارتباط کامل هستند، باید به موجب قرار رسیدگی توأمان به هر دو دعوا با هم رسیدگی کند و یک حکم واحد صادر نماید
بله. دعاوی طاری (مانند ورود ثالث، جلب ثالث، دعوای متقابل) که پس از طرح دعوای اصلی به وجود میآیند، به دلیل ارتباط کامل با دعوای اصلی، در صلاحیت دادگاه رسیدگیکننده به دعوای اصلی قرار میگیرند، حتی اگر آن دادگاه صالح محلی آن دعاوی نباشد.
چگونه یک وکیل میتواند با استفاده از ماده ۱۷، چند خواسته مرتبط را به طور مؤثر در یک دادخواست طرح کند؟
- احراز ارتباط کامل
وکیل باید اطمینان حاصل کند که خواستههای متعدد موکل (مثلاً فسخ قرارداد و مطالبه خسارت ناشی از فسخ) دارای ارتباط کامل و منشأ واحد (همان قرارداد) هستند.
- جمعآوری خواسته در یک دادخواست
تمامی خواستهها باید در قالب یک دادخواست واحد و خطاب به دادگاه صالح به رسیدگی به دعوای اصلی (اغلب دعوای مهمتر یا پیچیدهتر) تقدیم شوند.
- تأکید بر ماده ۱۷
در بخش شرح دادخواست، وکیل باید صراحتاً به وجود ارتباط کامل بین خواستهها اشاره کرده و با استناد به ماده ۱۷ آد.م، از دادگاه درخواست رسیدگی توأمان نماید.
