ماده ۲۵ – هرگاه سند ثبت احوال در ایران تنظیم شده و ذینفع مقیم خارج از کشور باشد، رسیدگی با دادگاه محل صدور سند است و اگر محل تنظیم سند و اقامت خواهان هر دو خارج از کشور باشد، در صلاحیت دادگاه عمومی شهرستان تهران خواهد بود.
مبنای صلاحیت، همان دادگاهی است که به طور عادی و بر اساس قواعد صلاحیت (محلی و ذاتی)، صالح به رسیدگی به اصل دعوایی بود که به داوری ارجاع داده شده است.
بر اساس ماده ۲۵، ملاک، دادگاه صالح به اصل دعوا است، نه لزوماً محل برگزاری جلسات داوری. برای مثال، اگر دعوای اصلی مربوط به ملک در اصفهان باشد، دادگاه اصفهان صالح است، حتی اگر داوری در تهران انجام شده باشد.
بله. درخواست ابطال رأی داور، یک دعوای فوری است و مهلت طرح آن محدود است. به طور کلی، طرف متضرر باید ظرف بیست روز (برای افراد مقیم ایران) و دو ماه (برای افراد خارج از کشور) پس از ابلاغ رأی داور، دادخواست ابطال را در دادگاه صالح ماده ۲۵ مطرح کند.
بله. اگر طرفین قرارداد به دلیل اختلاف در انتخاب داور، یا به دلیل فوت/استعفای داور، از دادگاه بخواهند که داور جدیدی تعیین کند، این درخواست نیز باید به دادگاهی داده شود که صالح به رسیدگی به اصل دعوا است.
چگونه یک وکیل میتواند با استفاده از ماده ۲۵، دادخواست ابطال رأی داور را به درستی طرح کند؟
- تعیین دادگاه صالح به اصل دعوا:
وکیل باید قواعد صلاحیت (محلی، ذاتی) را در مورد اصل دعوایی که منجر به داوری شده است (مثلاً مطالبه وجه یا نقض قرارداد)، اعمال کند تا دادگاه صالح مشخص شود.
- رعایت مهلت قانونی:
وکیل باید مطمئن شود که دادخواست ابطال رأی داور را در مهلتهای قانونی (۲۰ روز یا ۲ ماه) از تاریخ ابلاغ رأی داور، در همان دادگاه صالح (گام ۱) تقدیم کرده است
- استناد به ماده ۲۵:
در متن دادخواست، وکیل باید صلاحیت دادگاه را بر اساس ماده ۲۵ آد.م و به دلیل اینکه این دادگاه صالح به رسیدگی به اصل دعوا بوده است، توجیه کند.
