ماده ۳۳ – ثبت املاکی با شرط اختیار، نذر، و حق استرداد
موضوع ماده:
نسبت به املاکی که با شرط خیار یا بعنوان قطعی با شرط نذر خارج یا بعنوان قطعی با شرط وکالت منتقل شدهاند و بطور کلی نسبت به املاکی که بعنوان صلح یا به هر عنوان دیگر با حق استرداد قبل از تاریخ اجرای این قانون انتقال داده شدهاند، اعم از اینکه مدت خیار یا عمل بشرط و بطور کلی مدت حق استرداد منقضی شده یا نشده باشد و اعم از اینکه ملک در تصرف انتقالدهنده باشد یا در تصرف انتقالگیرنده، حق تقاضای ثبت با انتقالدهنده است مگر در موارد ذیل که اظهارنامه فقط از منتقلالیه پذیرفته میشود:
۱ – حکم قطعی مالکیت:
در صورتی که ملک قبل از تاریخ اجرای این قانون بموجب حکم نهایی به مالکیت قطعی منتقلالیه محکوم شده باشد.
۲ – تصدیق کتبی انتقالدهنده:
در صورتی که پس از انقضاء مدت حق استرداد، انتقالدهنده مالکیت قطعی (بدون حق استرداد) انتقالگیرنده را کتبا تصدیق کرده باشد.
۳ – ملک در تصرف انتقالگیرنده و شرط پنج سال:
در صورتی که در تاریخ اجرای قانون مصوب ۲۱ بهمن ۱۳۰۸، ملک مورد معامله در تصرف انتقالگیرنده بوده و لااقل پنج سال از انقضاء موعد حق استرداد تا تاریخ مزبور گذشته باشد، مشروط به شرایط ذیل:
- الف – اعتراض نکردن انتقالدهنده: از انقضاء موعد حق استرداد تا تاریخ اجرای قانون بهمن ۱۳۰۸، از طرف انتقالدهنده یا قائممقام قانونی او به وسیله عرضحال یا اظهارنامه رسمی، اعتراض به مالکیت انتقالگیرنده نشده باشد.
- ب – عدم صدور حکم قطعی علیه انتقالگیرنده: در صورتی که تا تاریخ تصویب این قانون ۲۸ دیماه ۱۳۱۲، حکم قطعی بر بیحقی انتقالگیرنده یا قائممقام قانونی او صادر نشده باشد.
تبصرهها
تبصره ۱ – شمول معاملات با حق استرداد:
کلیه معاملات با حق استرداد، ولو اینکه در ظاهر معامله با حق استرداد نباشد، مشمول تمامی مقررات راجع به معاملات با حق استرداد خواهد بود، اعم از اینکه معامله بین متعاملین محصور بوده و یا برای تأمین حق استرداد، اشخاص ثالثی به هر نحو مداخله داده شده باشند.
تبصره ۲ – قید حق انتقالگیرنده در تقاضانامه:
در مواردی که مطابق این ماده انتقالدهنده تقاضای ثبت میکند، باید حق انتقالگیرنده را در تقاضانامه خود قید نماید و این حق در ضمن اعلان با تصریح باسم طرف ذکر خواهد شد.
