تصویبنامه شماره: ۴۵۰/۲۱۷۲۶
تاریخ صدور: ۱۳۳۲/۰۷/۰۴
مرجع تصویر: هیئت وزیران
هیئت وزیران در جلسه مورخ ۱ مهر ۱۳۳۲ بنا به پیشنهاد شماره ۲۷۲۰۶ مورخ همان روز وزارت دارائی، آییننامه لایحه قانونی «مالیات مقطوع کسبه و پیشهوران و صنعتگران دستمزدبگیر» مصوب ۱۶ خرداد ۱۳۳۲ را که یک نسخه آن ضمیمه این تصویبنامه است تصویب نمود.
ماده ۱ – تعریف و طبقهبندی مؤدیان
- کسبه و پیشهوران و صنعتگران دستمزد بگیر مشمول مالیات مقطوع موضوع ماده ۱۳ این آییننامه هستند مشروط بر اینکه:
- عمده فروش نباشند،
- واردکننده یا صادرکننده جنس (خارج از کشور) نباشند.
- این گروه به دو دسته ممتاز و غیرممتاز تقسیم میشوند:
- الف) غیرممتاز: کسانی که زائد بر هجده هزار ریال سابقه مالیاتی ندارند. مالیات آنها به صورت مقطوع و بر اساس ۱۲ طبقه تعیینشده توسط کمیسیونهای صنفی است.
- ب) ممتاز: کسانی که سابقه مالیاتیشان بیشتر از هجده هزار ریال است؛ مالیات آنها بر اساس کمترین متوسط مالیات قطعی سه سال قریببهسال ۱۳۳۲، پس از اخطار و انجام تشریفات قانونی توسط نمایندگان صنف و نماینده توافق بر اساس مقررات توافق تعیین میشود. چنانچه مؤدی توافق نکند، طبق مقررات کمیسیونهای تشخیص رسیدگی میشود.
ماده ۲ – تشخیص وضع ممتاز یا غیرممتاز مؤدیان جدید
افرادی که تازه شروع به کار کردهاند یا سابقه مالیاتی ندارند، وضع ممتاز یا غیرممتاز بودن آنها توسط کمیسیون با توجه به مشابهت و برگ بازدید تشخیص داده میشود.
ماده ۳ – مالیات اصناف جزء (فرودست)
اصناف جزء مشمول مالیات مقطوع، که در طبقات مالیات مقطوع منظور نشدهاند (بشرط مشمولیت) از طریق توافق مشابه طبقات ممتاز تعیین و وصول میشوند.
ماده ۴ – معافیت مؤدیان با درآمد کم
درآمد مؤدیانی که طبق تشخیص دارائی کمتر از ۲۴ هزار ریال است، مشمول معافیت ماده ۴ قانون مالیات بر درآمد مصوب تیر ۱۳۲۸ میباشد.
ماده ۵ – تشکیل کمیسیون صنفی
هر سال در فروردین، کمیسیونهای صنفی با حضور اعضا تشکیل و به شرح زیر است:
- ۲ نفر نماینده صنف
- ۱ نفر نماینده دارائی
- ۱ نفر نماینده انجمن شهرداریها
- ۱ نفر نماینده فرمانداری یا بخشداری
ماده ۶ – انتخاب اعضای کمیسیون صنفی
- برای تشکیل کمیسیون دو نفر عضو اصلی و دو نفر عضو علیالبدل انتخاب میشوند.
- اگر صنف اتحادیه رسمی داشته باشد، اداره دارائی براساس درخواست اتحادیه نمایندگان را تعیین میکند.
- اگر اتحادیه رسمی وجود نداشته باشد، یا معرفی نکند، فرماندار/بخشدار اعضا را از بین صنف انتخاب و معرفی مینماید.
ماده ۷ – تعیین نمایندگان دارائی
رئیس دارائی محل، نمایندگان دارائی کمیسیون صنفی و نماینده توافق کمیسیون ممتاز را تعیین میکند.
ماده ۸ – عدم کفایت اعضا
اگر تعداد اعضای یک صنف کافی نباشد، فرماندار/بخشدار نمایندگان صنفهای مشابه را برای تشکیل کمیسیون و تصمیمگیری تعیین مینماید.
ماده ۹ – غیاب اعضای کمیسیون
اعضایی که سه جلسه متوالی بدون عذر موجه غیبت کنند مستعفی محسوب شده و اعضای علیالبدل جایگزین میگردند.
اگر نمایندگان اصلی و علیالبدل به تشکیل کمیسیون خودداری کنند، اداره مالیات پروندهها را به کمیسیون تشخیص بدوی ارسال میکند و رأی کمیسیون قطعی خواهد بود.
ماده ۱۰ – جلسات کمیسیون و رسیدگی
- اداره دارائی اعضای منتخب را دعوت به جلسه میکند.
- در جلسات، پرونده مالیاتی هر مؤدی مطرح و پس از بررسی و امضای نماینده دارائی، طبقه مالیاتی و مبلغ مالیات تعیین و رأی قطعی صادر میشود.
ماده ۱۱ – مبنای تعیین مالیات
مبلغ مالیات پیشنهادی بر اساس مقررات جاری، پرونده و بازدید مأمورین به ازای هریک از مؤدیان تعیین میشود.
ماده ۱۲ – ابلاغ رأی و شرایط پرداخت
- اداره دارائی رأی کمیسیون را به مؤدیان ابلاغ میکند.
- مؤدی مکلف است ظرف یک ماه از تاریخ ابلاغ، مالیات را پرداخت نماید.
- در صورت تأخیر، جریمه ۱۵٪ متعلقه و خسارت دیرکرد به میزان ۱٪ در ماه از تاریخ ابلاغ به مؤدی تعلق میگیرد.
- مغایرت ماده ۳ آئیننامه جرائم مالیاتی با این ماده لغو میشود.
ماده ۱۳ – اصناف مشمول مالیات مقطوع (لیست نمونه)
- آیینه ساز و آیینه فروش
- آبکار و قلمزن
- آجیل فروش
- آرایشگاه
- آهنگر
- اوراقچی اتومبیل و خرده فروش
- بزاز، بلور فروش، بنزین و نفت فروشی
- تراشکار فلزات و جوشکار
- خیاط (به استثنا)
- ساعت ساز
- سراج و چمدان ساز
- سمسار
- سنگ تراش
- قهوه چی و لیموناد فروش
- کتاب فروش و مجله فروش
- کفاش، کلاه دوز و غیره
(و … فهرست کامل تا ۸۰ صنف)
ماده ۱۴ – اصناف ممتاز (طبق بند ب ماده ۱)
- ابزار فروش
- اتوشوئی
- چاپخانه
- داروخانه
- قهوه فروش
- مهمانخانه دار
ماده ۱۵ – طبقات فرودست (طبق ماده ۳)
- کله پز
- حلیم پز
- آش پز
- جگرکی
- پنبه دوز
ماده ۱۶ – لغو آئیننامههای متضاد
کلیه آییننامههای سابق که با این آییننامه مغایرت دارند از این تاریخ لغو میگردند.
ماده ۱۷ – مهلت و بخشودگی مؤدیان
وزارت دارائی میتواند به مؤدیانیی که قبلاً مالیاتشان قطعی شده و در پرداخت آن تأخیر داشتهاند، با تقاضای آنان و تا سقف دو ماه مهلت بدهد و در این مدت اگر مالیات پرداخت شود، جریمه و خسارت تأخیر مطالبه نخواهد شد.