ماده ۱۱۲ – از لحاظ مقررات این قانون، کارآموز به افراد ذیل اطلاق میشود:
الف – کسانی که فقط برای فراگرفتن حرفه خاص، بازآموزی یا ارتقاء مهارت برای مدت
معین در مراکز کارآموزی و یا آموزشگاههای آزاد آموزشمیبینند.
ب – افرادی که به موجب قرارداد کارآموزی به منظور فرا گرفتن حرفهای خاص برای مدت
معین که زاید بر سه سال نباشد، در کارگاهی معین بهکارآموزی توأم با کار اشتغال
دارند، مشروط بر آن که سن آنها از ۱۵ سال کمتر نبوده و از ۱۸ سال تمام بیشتر
نباشد.
تبصره ۱ – کارآموزان بند الف ممکن است کارگرانی باشند که مطابق توافق کتبی منعقده
با کارفرما به مراکز کارآموزی معرفی میشوند و یاداوطلبانی باشند که شاغل نیستند
و رأساً به مراکز کارآموزی مراجعه مینمایند.
تبصره ۲ – دستورالعملهای مربوط به شرایط پذیرش، حقوق و تکالیف دوره کارآموزی
داوطلبان مذکور در بند “ب” با پیشنهاد شورای عالی کار، بهتصویب وزیر کار و امور
اجتماعی میرسد.
