حسابرسی مبتنی بر ریسک

استاندارد ۳۳۰ حسابرسی الزامات مربوط به پاسخ‌های حسابرس به خطرهای تحریف بااهمیت را تبیین می‌کند. این استاندارد بر دو رکن اصلی “برخوردهای کلی” و “روش‌های حسابرسی در سطح ادعا” استوار است. حسابرس موظف است با طراحی آزمون کنترل‌ها و اجرای آزمون‌های محتوا، ریسک حسابرسی را به سطحی قابل قبول کاهش دهد. نکته کلیدی این استاندارد، ایجاد ارتباط مستقیم (Linkage) بین خطر ارزیابی شده و نوع، زمان‌بندی و حدود روش‌های حسابرسی اجرا شده است تا اطمینان معقول حاصل گردد.