مشخصات سند
- نوع سند: تصویبنامه
- شماره: 10817
- تاریخ صدور: 1303/10/25
- مرجع تصویب: هیئت وزیران
متن تصویبنامه
هیئت وزراء در جلسه ۲۰ جدی ۱۳۰۳ بر حسب پیشنهاد شماره … وزارت فلاحت و تجارت و فواید عامه، تصویب نمودند که اجازه تأسیس پنج دستگاه کارخانه ابریشم و غیره موافق قرار مواد ذیل به مسیو کورت شوبرت تبعه دولت آلمان داده شود.
ماده اول
وزارت فلاحت و تجارت و فواید عامه اجازه میدهد که مسیو کورت شوبرت در نقاط مفصلالاسامی به شرح ذیل کارخانجات تأسیس نماید.
ماده دوم
ماشینآلات کارخانجات فوقالذکر از حقوق گمرکی و باج راه از سرحد تا محل تأسیس، فقط در دفعه اول معاف خواهند بود.
حداکثر قیمت ماشینهای مذکوره که از حقوق گمرکی و باج راه معاف میباشند، از این قرار است: (در نسخه ارائهشده عدد درج نشده است.)
ماده سوم
مسیو کورت شوبرت متعهد است ماشینهای مذکوره در ماده دوم را از تاریخ این قرارداد الی مدت یک سال به محل تأسیس وارد نماید.
پس از انقضای یکسال، معافیت حقوق گمرکی و باج راه نسبت به آن مقدار از ماشینهایی که وارد نشده باشد ملغی خواهد بود.
ماده چهارم
در صورتی که مسیو کورت شوبرت بخواهد هر یک از ماشینها یا کارخانجات مذکور را به معرض فروش درآورد یا به دیگری واگذار کند، مکلف است قبلاً از وزارت فلاحت و تجارت و فواید عامه اجازه تحصیل نماید و حقوق گمرکی متعلقه در تاریخ انعقاد قرارداد را به دولت بپردازد.
در صورت تخلف، دولت کلیه ماشینآلات و کارخانجات مشارالیه را در ایران ضبط کرده و نیز معادل قیمت آنها مبلغی به عنوان جریمه اخذ خواهد کرد.
ماده پنجم
هر یک از کارخانجات مذکور از تاریخ تأسیس الی سه سال از پرداخت مالیات مستقیم معاف خواهند بود، مشروط بر اینکه کارخانجات مزبور در ظرف یکسال از تاریخ امضای قرارداد تأسیس و دایر شده باشند.
در صورتی که کارخانجات در مدت یکسال دایر نشوند، معافیت مزبور فقط پس از مدت یکسال از تاریخ اعطای اجازه و تا حدود مقرر در قسمت اول این ماده معتبر خواهد بود.
ماده ششم
مسیو کورت شوبرت میتواند در هر زمان رئیس، مأمور خرید، صندوقدار، شمیت، محاسب و مکانیک را از متخصصین اجنبی استخدام کند.
شمیت درجه دوم، مباشران عملجات فنی، مکانسینها و محاسبین نیز ممکن است در سه سال اول تأسیس از میان اتباع خارجه تعیین شوند.
ولی اگر پس از سه سال اتباع ایرانی دارای مهارت لازم حاضر به خدمت با همان حقوق یا کمتر باشند،
مسیو کورت شوبرت متعهد است ایرانیان را به جای اتباع خارجه استخدام نماید.
وی همچنین متعهد است عدهای از ایرانیان را برای پستهای مذکور تعلیم و تربیت دهد و اقدامات لازم را به خرج خود انجام دهد.
از سوی دیگر، وی نمیتواند هیچ مستخدم خارجی را الاستخدام کند مگر آنکه موظف گردد تمام قوانین ایران را که نسبت به اتباع داخله مجری است رعایت نماید.
ماده هفتم
مسیو کورت شوبرت متعهد است از تاریخ ورود هر ماشین به ایران، در ظرف یکسال کارخانه مربوط به آن را کاملاً دایر نماید.
ماده هشتم
پس از انقضای مدت مقرر در ماده پنجم،
هر ساله ده درصد از عایدات خالص هر کارخانه بر طبق نظامنامه وزارت مالیه از مسیو کورت شوبرت دریافت خواهد شد.
ماده نهم
علاوه بر مقررات ماده ششم راجع به استخدام اتباع خارجه،
مسیو کورت شوبرت متعهد است که خود و جانشینان قانونی وی در امور مربوط به کارخانجات و معاملات آن،
و همچنین کلیه اموال مذکوره در این قرارداد،
کاملاً مطیع قوانین جاریه ایران و قوانینی که وضع خواهد شد باشند.
وی در امور مزبور همچون یکی از اتباع ایران محسوب خواهد شد.
ماده دهم
در صورت عدم اجرای هر یک از مواد چهار، شش و نه،
دولت تمامی کارخانجات و ماشینآلات مربوط به این قرارداد را ضبط و نیز معادل قیمت آنها مبلغی به عنوان جریمه دریافت خواهد کرد.
ماده یازدهم
این قرارداد در دو نسخه نوشته و مبادله گردید.
