- نوع سند: تصویبنامه
- شماره: 12418.777
- تاریخ صدور: 27 شهریور 1334
- جلسه تصویب: 25 شهریور 1334
- مرجع تصویب: هیئت وزیران
- مبنای صدور: پیشنهاد شماره 14037 مورخ 13/06/1334 وزارت کشاورزی (بنگاه خالصجات)
- مبنای قانونی: قانون مصوب فروردین 1314 (در باب اراضی و نخیلات دولتی)
2. مفاد تصویبنامه
بند 1 – واگذاری عرصه نخیلات به متصرفین
متصرفین نخیلات خوزستان که:
- بدهی پنجساله خود بابت
- بهرهمالکانه یا
- مالیات مزروعی
را تا پایان سال 1335 به بنگاه خالصجات بپردازند،
→ عرصه نخیلات به آنان واگذار میشود.
استمرار مالیات از سال 1328
از سال ۱۳۲۸ به بعد:
- متصرفین مشمول مالیات مقرر قانونی هستند.
- مالیات توسط مأمورین وزارت دارایی بر اساس قوانین مالیاتی وصول و تصفیه خواهد شد.
بند 2 – احتساب پرداختهای گذشته
اگر متصرفین از سال 1323 به بعد مبالغی بابت بهرهمالکانه یا مالیات به:
- ادارات دارایی
- یا بنگاه خالصجات
پرداخت کرده باشند،
→ این مبالغ به حساب بدهی آنان منظور میشود.
بند 7 – واریز وجوه به خزانه
تمام مبالغی که بنگاه خالصجات بابت بدهی اشخاص (اعم از بهرهمالکانه یا مالیات) وصول کند:
→ بهعنوان درآمد عمومی کشور
→ به خزانهداری کل واریز خواهد شد.
3. تحلیل حقوقی و تاریخی
- این مصوبه بخشی از سیاست دولت برای ساماندهی وضعیت نخیلات خوزستان و تعیین تکلیف متصرفینی است که سالها بدون سند رسمی از اراضی استفاده میکردند.
- دولت با تعیین مهلت پرداخت تا 1335 تلاش کرده از یک سو درآمد معوقه را وصول کند و از سوی دیگر امکان واگذاری رسمی اراضی را فراهم آورد.
- ارجاع به قانون 1314 نشاندهنده قدمت نظام حقوقی مرتبط با خالصجات و اراضی دولتی است.
- بند 7 نشاندهنده تقویت شفافیت مالی دولت است؛ درآمدهای بنگاه خالصجات بهطور مستقیم وارد خزانه عمومی میشود.
- این تصویبنامه بخشی از سیاستهای دوره پهلوی اول و دوم برای مدیریت اراضی کشاورزی و نخیلات جنوب کشور است.