فهرست
ماده 14 – مأخذ محاسبه مالیات بر ارزش افزوده
ماده 14- مأخذ محاسبه مالیات، بهای کالا یا خدمت مندرج در صورتحساب خواهد بود.
در موارد زیر، مأخذ محاسبه مالیات بر اساس بهای روز کالا یا خدمت در تاریخ تعلق مالیات تعیین میشود:
- صورتحساب موجود نباشد؛
- از ارائه صورتحساب خودداری شود؛
- به موجب اسناد و مدارک مثبته احراز گردد که ارزش مندرج در صورتحساب واقعی نیست.
تبصره – اقلام خارج از مأخذ محاسبه مالیات
موارد زیر جزء مأخذ محاسبه مالیات محسوب نمیگردد:
بند الف – تخفیفات اعطایی
تخفیفهایی که عرضهکننده کالا یا خدمت به خریدار اعطا مینماید.
بند ب – مالیات پرداختشده قبلی
مالیات موضوع این قانون که قبلاً توسط عرضهکننده کالا یا خدمت پرداخت شده است.
بند ج – سایر مالیاتها و عوارض غیرمستقیم
سایر مالیاتهای غیرمستقیم و عوارضی که هنگام عرضه کالا یا ارائه خدمت به آن تعلق گرفته است.
سوالات ماده 14 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1387
خیر، طبق بند (الف) ماده ۱۴، تنها تخفیفاتی که در زمان معامله در صورتحساب درج شده باشند از مأخذ مالیات کسر میشوند. تخفیفات نقدی یا بعدی تاثیری در کاهش مالیات ندارند.
بله، طبق تبصره ماده ۱۴، هزینههای تبعی معامله که توسط فروشنده به حساب خریدار گذاشته میشود، جزئی از مأخذ محسوب شده و مشمول مالیات است.
مجموع ارزش گمرکی کالا (قیمت کالا + کرایه حمل + بیمه) به اضافه حقوق ورودی (حقوق گمرکی و سود بازرگانی)، مأخذ محاسبه مالیات بر ارزش افزوده در زمان واردات است.
فرمول محاسبه مأخذ در فاکتورهای رسمی (ماده ۱۴)
- تعیین قیمت پایه
قیمت خالص فروش کالا یا خدمت را بدون احتساب مالیات مشخص کنید.
- کسر تخفیفات مندرج
تخفیفاتی که به صورت شفاف در ستون تخفیف فاکتور قید شدهاند را از قیمت پایه کسر کنید.
- اضافه کردن هزینههای تبعی
اگر هزینههایی مانند بستهبندی، حمل یا بیمه را به خریدار شارژ میکنید، آنها را به مبلغ مرحله قبل اضافه کنید.
- ضرب در نرخ مالیات
عدد نهایی (مأخذ) را در نرخ ۹٪ ضرب کنید تا مبلغ مالیات و عوارض به دست آید.