ماده بیست و هفتم قانون مربوط بقرارداد وین درباره روابط سیاسی

ماده بیست و هفتم:
1 ـ کشور پذیرنده آزادی ارتباطات مأموریت را برای منظورهای رسمی اجازه داده و حمایت خواهد نمود. مأموریت می‌تواند برای تماس با حکومت و سایر مأموریت‌ها و کنسولگری‌های کشور فرستنده در هر جا از تمام وسایل ارتباطی لازم از جمله پیک سیاسی و پیام‌های (کد) و رمز استفاده نماید.
معهذا مأموریت نمی‌تواند جز با رضایت کشور پذیرنده دستگاه فرستنده رادیویی نصب نموده و مورد استفاده قرار دهد.

2 ـ مکاتبات رسمی مأموریت مصون است. اصطلاح (مکاتبات رسمی) شامل تمام مکاتبات مربوط به مأموریت و انجام وظایف آن می‌باشد.

3 ـ کیسه سیاسی نباید باز شده یا توقیف گردد.

4 ـ بسته‌های جزء کیسه سیاسی باید دارای علامت خارجی مشهود و مشخص کیفیت آن بوده و فقط شامل اسناد سیاسی یا اشیای مورد استعمال رسمی باشد.

5 ـ پیک سیاسی که باید دارای مدرک رسمی حاکی از سمت وی و تعداد بسته‌های جزء کیسه سیاسی باشد، در اجرای وظایف خود از حمایت کشور پذیرنده برخوردار خواهد بود. شخص پیک مصونیت داشته و به هیچ عنوان بازداشت یا زندانی نخواهد شد.

6 ـ کشور فرستنده یا مأموریت می‌تواند پیک‌های سیاسی مخصوص منصوب نماید و در این صورت مقررات بند 5 این ماده و مصونیت‌های مندرج در آن فقط تا زمانیکه پیک مزبور کیسه سیاسی خود را به مقصد می‌رساند جاری خواهد بود.

7 ـ کیسه سیاسی را می‌توان به فرمانده یک هواپیمای بازرگانی که باید در یک محل ورودی مجاز فرود آید سپرد. فرمانده مزبور که پیک سیاسی تلقی نخواهد شد، باید دارای مدرک رسمی حاکی از تعداد بسته‌های جزء کیسه سیاسی باشد.
مأموریت می‌تواند یکی از اعضاء خود را برای دریافت مستقیم و آزادانه کیسه سیاسی از شخص فرمانده هواپیما اعزام نماید.