ماده 13 قانون حمایت از هنرمندان، استادکاران و فعالان صنایع دستی
ماده ۱۳ بر شمول حمایتهای قانونی این قانون نسبت به حوزه قالیبافی و بافندگی فرش تأکید دارد. بر اساس این ماده، اجرای حمایتها باید با هماهنگی وزارت صنعت، معدن و تجارت و نیز سایر دستگاهها و تشکلهای ذیربط انجام شود تا سیاستهای حمایتی در بخش فرش دستباف و قالیبافی به صورت منسجم و هماهنگ اجرا گردد.
ماده 12 قانون حمایت از هنرمندان، استادکاران و فعالان صنایع دستی
ماده ۱۲ در راستای حمایت از ارتقای سطح دانش و مهارت فعالان حوزه صنایع دستی و فرش دستباف، سازوکار پرداخت کمک هزینه تحصیلی را پیشبینی کرده است. بر اساس این ماده، دولت اختیار دارد تا با تعیین مبالغ و شرایط لازم، به هنرمندان و استادکاران این رشتهها کمک هزینه تحصیلی پرداخت کند تا زمینه تحصیلات عالی و تخصصی آنها فراهم شود.
ماده 11 قانون حمایت از هنرمندان، استادکاران و فعالان صنایع دستی
ماده ۱۱ جامعترین بند حمایتی این قانون است که دولت و دستگاههای اجرایی را به چهار اقدام کلیدی برای توسعه صنایع دستی و فرش دستباف مکلف میکند:
۱. حمایت از تولید داخلی: از طریق اعمال محدودیت و وضع تعرفه مناسب بر واردات محصولات مشابه خارجی.
۲. تسهیل حضور در بازارهای جهانی: افزایش سقف مجاز خروج ظروف نقره (تا ۵ کیلوگرم) و زیورآلات/سنگهای قیمتی (تا ۳ کیلوگرم) برای شرکت در نمایشگاههای بینالمللی.
۳. حمایت از صادرات: جبران آثار ناشی از نوسانات قیمت ارز برای صادرکنندگان این حوزه.
۴. شفافسازی گمرکی: ایجاد و تفکیک شناسههای (کدهای) تعرفه اختصاصی برای محصولات صنایع دستی و فرش دستباف جهت مدیریت دقیقتر صادرات و واردات.
ماده 10 قانون حمایت از هنرمندان، استادکاران و فعالان صنایع دستی
ماده ۱۰ قانون حمایت از هنرمندان و فعالان صنایع دستی و فرش دستباف، سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران را مکلف میکند در برنامههای مختلف خود به صحنهآرایی، مستندسازی و معرفی هنرمندان و آثار هنری صنایع دستی و فرش دستباف بپردازد. این اقدام باید با مشارکت سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و همچنین وزارتخانههای صنعت، معدن و تجارت، فرهنگ و ارشاد اسلامی و جهاد کشاورزی انجام شود. هدف این ماده تقویت معرفی و ترویج هنرهای سنتی، حمایت از هنرمندان صنایع دستی و افزایش آگاهی عمومی نسبت به ارزشهای فرهنگی و اقتصادی این حوزه است.
ماده 9 قانون حمایت از هنرمندان، استادکاران و فعالان صنایع دستی
ماده ۹ قانون حمایت از هنرمندان و فعالان صنایع دستی و فرش دستباف دستگاههای اجرایی موضوع ماده ۵ قانون مدیریت خدمات کشوری و همچنین شهرداریها را مکلف میکند در طراحی و ساماندهی فضاهای عمومی شهری از نمادها و جلوههای صنایع دستی، فرش دستباف و هنرهای سنتی استفاده کنند. این نمادها باید متناسب با معماری ایرانی ـ اسلامی انتخاب و به کار گرفته شوند. هدف این ماده تقویت هویت فرهنگی در فضاهای شهری، ترویج هنرهای سنتی ایرانی و افزایش حضور و دیدهشدن صنایع دستی و فرش دستباف در محیطهای عمومی جامعه است.
ماده 8 قانون حمایت از هنرمندان، استادکاران و فعالان صنایع دستی
ماده ۸ قانون حمایت از هنرمندان و فعالان صنایع دستی و فرش دستباف با هدف حمایت، توسعه و ترویج صنایع دستی و تکریم هنرمندان و فعالان این حوزه، عنوان «صندوق احیاء و بهرهبرداری از اماکن تاریخی و فرهنگی» را به «صندوق توسعه صنایع دستی و فرش دستباف و احیاء و بهرهبرداری از اماکن تاریخی و فرهنگی» تغییر میدهد. منابع مالی این صندوق از محل بخشی از تسهیلات صندوق کارآفرینی امید (مهر امام رضا)، کمکهای بخش دولتی و غیردولتی و درآمدهای حاصل از فعالیتهای صندوق تأمین میشود. همچنین دولت از طریق سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری میتواند تا ۳۰ درصد از درآمدهای این سازمان را برای تقویت منابع صندوق اختصاص دهد. اساسنامه صندوق باید حداکثر ظرف شش ماه پس از ابلاغ قانون با پیشنهاد مشترک سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و وزارت صنعت، معدن و تجارت تهیه و به تصویب هیأت وزیران برسد.
ماده 7 قانون حمایت از هنرمندان، استادکاران و فعالان صنایع دستی
ماده ۷ قانون حمایت از هنرمندان و فعالان صنایع دستی و فرش دستباف بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران را موظف میکند از طریق بانکهای عامل، بخشی از تسهیلات مسکن بانکها را به تأمین مسکن هنرمندان و تولیدکنندگان صنایع دستی و فرش دستباف اختصاص دهد. اجرای این تکلیف باید با هماهنگی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و وزارت صنعت، معدن و تجارت انجام شود. هدف این ماده حمایت معیشتی از فعالان حوزه صنایع دستی و فرش دستباف و تسهیل دسترسی آنان به تسهیلات مسکن است.
ماده 6 قانون حمایت از هنرمندان، استادکاران و فعالان صنایع دستی
ماده ۶ قانون حمایت از هنرمندان و فعالان صنایع دستی و فرش دستباف مقرر میکند دستگاههای اجرایی موضوع ماده ۵ قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب ۱۳۸۶ مکلف هستند در برنامههای تشویقی و هنگام اهدای جوایز غیرنقدی، با اولویت از تولیدات صنایع دستی و فرش دستباف اصیل ایرانی استفاده کنند. هدف این حکم تقویت بازار داخلی صنایع دستی، حمایت از تولیدکنندگان و ترویج استفاده از محصولات فرهنگی و هنری ایرانی در ساختارهای رسمی و اداری کشور است.
ماده 5 قانون حمایت از هنرمندان، استادکاران و فعالان صنایع دستی
ماده ۵ قانون حمایت از هنرمندان و فعالان صنایع دستی و فرش دستباف به سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری اجازه میدهد برای تولید و عرضه محصولات صنایع دستی، فرش دستباف و هنرهای سنتی، املاک در اختیار خود از جمله فضاهای مناسب در بناهای تاریخی را از طریق قرارداد به فعالان این حوزه واگذار کند. در این فضاها عرضه محصولات غیرمشمول ماده ۱ قانون و همچنین تولیدات خارجی ممنوع است و در صورت تخلف، قرارداد منفسخ شده و اموال غیرمجاز ضبط میشود. همچنین سازمان میتواند خسارات وارده را از محل وجه التزام مقرر در قرارداد مطالبه کند.
ماده 4 قانون حمایت از هنرمندان، استادکاران و فعالان صنایع دستی
ماده ۴ قانون حمایت از هنرمندان و فعالان صنایع دستی و فرش دستباف سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و وزارت صنعت، معدن و تجارت را مکلف میکند با هماهنگی مراجع ذیصلاح مجموعهای از اقدامات حمایتی، نظارتی و سیاستگذاری را در حوزه صنایع دستی و فرش دستباف انجام دهند. این اقدامات شامل ارتقای کیفیت محصولات بهویژه در حوزه صادرات، برنامهریزی و نظارت بر کارگاههای تولیدی و آموزشی، حمایت از هنرمندان و اعطای درجه هنری، ساماندهی حقوق مالکیت معنوی، توسعه نظام اطلاعرسانی، همکاری در تدوین سرفصلهای آموزشی، ایجاد نهادهای غیردولتی و شرکتهای نمایشگاهی تخصصی، مشارکت در همایشها و جشنوارهها، معرفی آثار برگزیده، تدوین استانداردهای مواد اولیه و روشهای تولید، انجام تحقیقات آماری، تقویت جایگاه ایران در بازار جهانی صنایع دستی و فرش دستباف، توسعه بازارهای صادراتی از طریق سامانههای بازرگانی نوین و کمک به ایجاد بازارچههای صنایع دستی با مشارکت بخش خصوصی و تعاونی است.