ماده 57 قانون تأسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه گری
ماده ۵۷ قانون بیمه بیان میکند که انتقال پرتفوی بیمه فقط در صورتی از نظر قانونی معتبر است که با موافقت کتبی بیمه مرکزی ایران همراه باشد. بدین ترتیب، کلیه حقوق و تعهدات بیمهشدگان، بیمهگذاران و سایر ذینفعان از تاریخ انتقال به مؤسسه جدید منتقل و معتبر خواهد بود.
ماده 56 قانون تأسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه گری
ماده ۵۶ قانون بیمه بیان میکند که پس از انتشار آخرین آگهی بیمه مرکزی درباره انتقال پرتفوی و گذشت سه ماه از آن تاریخ، در صورتی که اطمینان حاصل شود حقوق بیمهشدگان، بیمهگذاران و صاحبان حقوق ضایع نخواهد شد، بیمه مرکزی موافقت کتبی خود را برای انتقال پرتفوی به مؤسسه متقاضی اعلام میکند. این ماده تضمین میکند انتقال پرتفوی بدون نقصان در حقوق ذینفعان انجام شود.
ماده 55 قانون تأسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه گری
ماده ۵۵ قانون بیمه مقرراتی را درباره انتشار آگهی درخواست انتقال پرتفوی مؤسسات بیمه تعیین میکند. براساس این ماده، درخواست انتقال پرتفوی باید دو بار، به فاصله ده روز، در روزنامه رسمی کشور و یکی از روزنامههای کثیرالانتشار تهران و در صورت نیاز روزنامههای محلی منتشر شود. هزینه این آگهیها به عهده متقاضی انتقال است و این فرآیند توسط بیمه مرکزی ایران انجام میشود تا اطلاعرسانی کامل و شفاف به بیمهگذاران و ذینفعان صورت گیرد.
ماده 54 قانون تأسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه گری
ماده ۵۴ قانون بیمه بیان میکند که مؤسسات بیمه میتوانند با کسب موافقت کتبی بیمه مرکزی و تصویب شورایعالی بیمه، پرتفوی بیمهای خود را به طور کامل یا جزئی به یک یا چند مؤسسه بیمه دیگر واگذار کنند. این انتقال شامل تمامی حقوق و تعهدات مربوط به آن پرتفوی است و باید با رعایت مقررات قانونی صورت پذیرد.
ماده 53 قانون تأسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه گری
ماده ۵۳ قانون بیمه تصریح میکند که تصفیه مؤسسات بیمه ورشکسته باید بر اساس قانون تجارت انجام شود. در مناطقی که اداره تصفیه ورشکستگی وجود ندارد، دادگاه بیمه مرکزی ایران به عنوان قائممقام اداره تصفیه تعیین میشود و در حوزههای قضایی که اداره تصفیه تأسیس شده است، اداره تصفیه با معاونت بیمه مرکزی مسئول انجام امور تصفیه خواهد بود.
ماده 52 قانون تأسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه گری
ماده ۵۲ قانون بیمه اعلام میدارد که در صورت ابطال پروانه یک مؤسسه بیمه برای تمامی عملیات بیمهای، این موضوع به عنوان انحلال مؤسسه محسوب میشود و در پی آن، مفاد ماده ۴۴ قانون بیمه باید اجرا گردد.
ماده 51 قانون تأسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه گری
ماده ۵۱ قانون بیمه مقرر میدارد که در صورت اعلام ورشکستگی مؤسسه بیمه، دادگاه پیش از اتخاذ هر تصمیمی باید نظر کتبی بیمه مرکزی را که ظرف ۱۵ روز از تاریخ استعلام ارسال میشود، دریافت کند و تصمیم نهایی را بر اساس این نظر اتخاذ نماید.
ماده 50 قانون تأسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه گری
ماده ۵۰ قانون بیمه بیان میکند که مؤسسات بیمه خارجی که در ایران فعالیت میکنند، علاوه بر تبعیت از قانون بیمه و آییننامههای اجرایی مربوط، باید مقررات عمومی مربوط به شرکتها و مؤسسات خارجی را نیز رعایت کنند. به این ترتیب، فعالیت آنها تحت نظارت همزمان قوانین خاص بیمه و قوانین عمومی تجارت و ثبت شرکتهای خارجی است.
ماده 49 قانون تأسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه گری
ماده ۴۹ قانون بیمه تصریح میکند که نمایندگان مؤسسات بیمه خارجی در ایران فقط در حدود اختیارات داده شده از سوی مؤسسه اصلی به فعالیت بیمهگری میپردازند. در صورت سلب اختیار موقت یا دائم از نماینده در هر رشته بیمه، مؤسسه اصلی موظف است این تغییرات را کتبا به بیمه مرکزی ایران اطلاع دهد تا نظارت لازم اعمال شود.
ماده 48 قانون تأسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه گری
ماده ۴۸ قانون بیمه بیان میکند که مؤسسات بیمه خارجی موظفند نمایندهای مقیم ایران معرفی کنند که اختیارات کامل اداره امور مؤسسه، امضای بیمهنامهها، انجام تعهدات و دفاع یا اقامه دعوی را داشته باشد. نماینده باید دارای وکالتنامه معتبر باشد که اجازه تعیین نماینده مجاز یا قائممقام را به او میدهد. نماینده میتواند بدون نیاز به تصویب مؤسسه اصلی، قراردادهای بیمه را امضا کند و در دعاوی مسئول باشد.