ماده 25 قانون ثبت احوال
ماده ۲۵ قانون ثبت احوال (اصلاحی ۱۳۶۳/۱۰/۱۸) به مهلت قانونی اعلام واقعه وفات و نحوه محاسبه آن اختصاص دارد.
بر اساس این ماده:
مهلت اعلام وفات ۱۰ روز است.
این مهلت از تاریخ وقوع وفات یا تاریخ اطلاع از آن محاسبه میشود.
نحوه محاسبه مهلت
در محاسبه این مهلت:
روز وفات جزو مهلت محسوب نمیشود.
اگر آخرین روز مهلت با تعطیل رسمی مصادف شود، آن روز نیز جزو مهلت به حساب نمیآید.
اگر وفات در اثنای سفر رخ دهد، مهلت اعلام از تاریخ رسیدن به مقصد محاسبه خواهد شد.
تبصره ماده
مطابق تبصره:
نحوه ثبت ولادت و وفاتی که پس از پایان مهلت قانونی اعلام شوند
در آییننامه اجرایی قانون ثبت احوال تعیین میشود.
هدف ماده
هدف این ماده، تعیین مهلت مشخص برای ثبت وفات، ایجاد نظم در ثبت وقایع حیاتی، و پیشبینی سازوکار ثبت با تأخیر در چارچوب آییننامه اجرایی است.
ماده 24 قانون ثبت احوال
ماده 24 (اصلاحی 18ˏ10ˏ1363)– واقعه وفات باید طبق تصدیق پزشک و در صورت نبودن پزشک با حضور دو نفر گواه ثبت گردد. در مورد طفلی که مرده بدنیا آمده یا بلافاصله پس از تولد بمیرد در صورت وجود پزشک در محل، تصدیق پزشک ضروری است و در صورت نبودن پزشک گواهی دو نفر کافی است.پزشکی […]
ماده 23 قانون ثبت احوال
ماده 23 (اصلاحی 18ˏ10ˏ1363)– در سند ثبت وفات باید اطلاعات زیر قید گردد: 1 (اصلاحی 18ˏ10ˏ1363)– محل، روز، ماه و سال وفات و تاریخ ثبت. 2 (اصلاحی 18ˏ10ˏ1363)– نام و نام خانوادگی و جنس و تاریخ تولد و شغل و شماره شناسنامه و شناسنامه یا پروانه اقامت و تاریخ و محل صدور شناسنامه یا پروانه […]
ماده 22 قانون ثبت احوال
ماده 22 اصلاحی قانون ثبت احوال (18/10/1363) مقرر میکند وفات هر شخص اعم از ایرانی یا خارجی و همچنین ولادت طفل مرده یا طفلی که بلافاصله پس از تولد فوت کند باید به مأمور یا نماینده ثبت احوال اعلام شود. وفات ایرانیان در خارج از کشور به مأموران کنسولی ایران اعلام و توسط آنان یا مأموران ثبت احوال ثبت میشود. اطلاعات وفات در سند ثبت وفات، دفتر ثبت کل وقایع و شناسنامه متوفی درج و تأیید میگردد. همچنین وفات اتباع خارجی پس از ثبت به شهربانی اعلام و نسخهای از گواهی به سازمان ثبت احوال و سپس وزارت امور خارجه ارسال میشود. طبق تبصره، گواهی وفات به هر شخص درخواستکننده قابل ارائه است.
ماده 21 قانون ثبت احوال
ماده 21 اصلاحی قانون ثبت احوال (18/10/1363) مقرر میدارد که در صورت تولد بیش از یک طفل (چندقلوها) در یک وضع حمل، برای هر نوزاد باید سند و دفتر ثبت کل وقایع جداگانهای تنظیم شود. این ثبت باید دقیقاً به ترتیب تولد نوزادان صورت گیرد و ذکر ساعت ولادت هر یک از آنها در دفتر الزامی است.
ماده 20 قانون ثبت احوال
ماده 20 اصلاحی قانون ثبت احوال (18/10/1363) مقررات انتخاب نام را توضیح میدهد. انتخاب نام با اعلامکننده است و میتواند نامی ساده یا مرکب باشد که عرفاً یک نام محسوب میشود. مواردی مانند انتخاب نامهای هتک حیثیت مقدسات اسلامی، عناوین و القاب زننده یا مستهجن، و نامهای نامتناسب با جنس ممنوع است. تشخیص نامهای ممنوع بر عهده شورای عالی ثبت احوال است که نمونهها را تعیین و اعلام میکند. در زمینه اقلیتهای دینی شناخته شده، انتخاب نام تابع زبان و فرهنگ دینی آنها است و نوع دین آنان در اسناد سجلی قید میشود. همچنین ذکر سیادت برای سادات به شرط اثبات در اسناد سجلی الزامی است، مگر آنان که خود را سید ندانند یا عدم سیادتشان محرز شود. همچنین مراتب تشرف پیروان ادیان دیگر به اسلام همراه با تغییر نام و نام خانوادگی ثبت میگردد.
ماده 19 قانون ثبت احوال
ماده 19 قانون ثبت احوال مقرر میدارد ماما یا پزشک حاضر در زمان تولد کودک مسئول صدور گواهی ولادت است و باید یک نسخه از آن را در مهلت تعیینشده به اداره ثبت احوال محل ارسال نماید.
ماده 18 قانون ثبت احوال
ماده 18 قانون ثبت احوال مقرر میدارد در صورت ولادت کودکی که ولی یا قیم ندارد، نماینده یا مأمور ثبت احوال مسئول ثبت ولادت است و باید مراتب را جهت اقدامات قانونی به دادستان اطلاع دهد. همچنین تبصره این ماده تأکید میکند در مواردی که تولد در مکانهایی مانند ندامتگاه یا کانون اصلاح و تربیت رخ دهد که خروج از آنجا محدود یا نیازمند مجوز است، مسئولان آن سازمانها موظف به اطلاعرسانی و همکاری با مأمور ثبت احوال در انجام وظایف هستند.
ماده 17 قانون ثبت احوال
ماده 17 قانون ثبت احوال مقرر میدارد در مواقعی که والدین طفل معلوم نباشند، برای نام و نام خانوادگی آنها اسامی آزاد یا فرضی در محل اسامی پدر و مادر ثبت میشود. هر گونه تصحیح اسامی فرضی یا تکمیل مشخصات ناقص با اقرارنامه منطبق بر ماده 1273 قانون مدنی، حکم دادگاه یا مدارک حصر وراثت انجام میشود و نام خانوادگی طبق احکام مربوط اصلاح میگردد. همچنین موضوع فرضی بودن اسامی پدر و مادر در شناسنامه منعکس نمیشود.
ماده 16 قانون ثبت احوال
ماده 16 قانون ثبت احوال مقرر میدارد اعلام و امضاء سند ثبت ولادت به ترتیب اولویت برعهده پدر یا جد پدری، در صورت غیبت پدر مادر، وصی یا قیم، نگهدارنده قانونی طفل، نماینده مؤسسه محل سپردن طفل و صاحب واقعه بالای 18 سال است. در صورتی که ازدواج پدر و مادر ثبت نشده باشد، اعلام ولادت و امضاء سند به طور مشترک بر عهده پدر و مادر است و اگر توافق میسر نباشد، سند با اعلام یکی از آنان همراه با ذکر نام کوچک طرف غائب تنظیم میگردد. در صورت اعلام مادر، نام خانوادگی مادر به طفل داده میشود.