ماده 690 قانون آیین دادرسی کیفری

ماده ۶۹۰ قانون مجازات اسلامی (الحاقی ۸/۷/۱۳۹۳) به صدور قرارهای تأمینی علیه شخص حقوقی در پرونده‌های کیفری می‌پردازد:

شرایط صدور: وجود دلیل کافی برای انتساب اتهام به شخص حقوقی

نوع قرارهای تأمینی مجاز:

ممنوعیت انجام برخی فعالیت‌های شغلی که امکان ارتکاب مجدد جرم را فراهم می‌کند.
منع تغییر ارادی در وضعیت شخص حقوقی مانند انحلال، ادغام، یا تبدیل که باعث تغییر یا پایان شخصیت حقوقی شود.
تبعات تخلف:

مرتکب تخلف از ممنوعیت فوق، به یک یا دو نوع از مجازات‌های تعزیری درجه هفت یا هشت محکوم می‌شود.

اعتراض:

این قرارها ظرف ده روز پس از ابلاغ، قابل اعتراض در دادگاه صالح هستند.

ماده مذکور با هدف جلوگیری از اقدامات فرار گونه و جلوگیری از تضییع حقوق در دعاوی کیفری علیه اشخاص حقوقی طراحی شده است.

ماده 688 قانون آیین دادرسی کیفری

تحلیل حقوقی ماده ۶۸۸ قانون آیین دادرسی کیفری؛ بررسی نحوه احضار شخص حقوقی، ضوابط معرفی نماینده یا وکیل و عدم تعارض منافع طبق تبصره ماده.
در صورتی که دلایل کافی برای انتساب اتهام به شخص حقوقی وجود داشته باشد:

علاوه بر احضار شخص حقیقی مرتبط با جرم،
به شخص حقوقی نیز اخطار داده می‌شود تا نماینده قانونی یا وکیل خود را معرفی کند.
عدم معرفی نماینده یا وکیل:

مانع رسیدگی قضایی نخواهد بود و مرجع قضایی می‌تواند رسیدگی را ادامه دهد.

تبصره:

شخصی که رفتار یا اقدام او موجب انتساب جرم به شخص حقوقی شده است، نمی‌تواند به عنوان نماینده شخص حقوقی در همان پرونده عمل کند.

این ماده چارچوب اولیه حضور اشخاص حقوقی در فرآیند دادرسی کیفری را تعیین می‌کند و از بروز تعارض منافع در نمایندگی آن‌ها جلوگیری می‌کند.