بخش دوم – آیین‌ دادرسی

ماده ۷۸ بیان می‌کند قواعد و مقرراتی که در رسیدگی بدوی دیوان عدالت اداری اجرا می‌شود، اصولاً در مرحله تجدیدنظر نیز اعمال می‌گردد، مگر اینکه قانون برای مرحله تجدیدنظر مقررات متفاوتی تعیین کرده باشد.

ماده ۷۷ بیان می‌کند هرگاه رأی دیوان عدالت اداری به اتفاق آراء صادر نشود، نظر اقلیت قضات باید در پیش‌نویس رأی ثبت، توسط آنان امضاء و در پرونده نگهداری شود تا اختلاف دیدگاه قضایی به‌صورت رسمی مستند گردد.

ماده ۷۶ بیان می‌کند که برای اصلاح اشتباهات مادی مانند سهو قلم، خطاهای محاسبه یا رفع ابهام از رأی، شعبه صادرکننده رأی نیازی به رعایت تشریفات مربوط به تجدیدنظر (ماده ۷۴) یا اعاده دادرسی (ماده ۷۵) ندارد و می‌تواند رأساً نسبت به صدور حکم اصلاحی اقدام نماید.

ماده ۷۵ مقرر می‌کند اگر اکثریت قضات شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری پس از صدور رأی به اشتباه شکلی یا ماهوی خود پی ببرند، با اعلام مستدل به رئیس دیوان، پرونده برای رسیدگی مجدد به شعبه هم‌عرض ارجاع می‌شود تا رأی جدید صادر گردد.

مطابق ماده ۷۴، اگر قاضی شعبه بدوی پی به اشتباه خود ببرد و پرونده هنوز به مرحله تجدیدنظر نرفته باشد، پرونده از طریق رئیس دیوان به شعبه تجدیدنظر ارسال می‌شود. شعبه تجدیدنظر در صورت تأیید اشتباه، رأی را نقض کرده و بسته به نوع رأی (قرار یا حکم)، پرونده را اعاده نموده یا خود رسیدگی ماهوی می‌کند.

ماده ۷۳ تأکید می‌کند که درخواست دستور موقت در مرحله تجدیدنظر باید توسط شعبه تجدیدنظر بررسی شود و اجرای آن منوط به تأیید رئیس دیوان است. همچنین دستور موقت صادره از شعبه بدوی تا زمانی که شعبه تجدیدنظر آن را لغو نکند معتبر باقی می‌ماند.

ماده ۷۲ به وظیفه شعبه تجدیدنظر در رسیدگی به اعتراض نسبت به قرارهای شعبه بدوی می‌پردازد. اگر قرار قانونی صادر شده باشد، تأیید می‌شود و اگر ایراد قانونی داشته باشد، نقض شده و پرونده برای رسیدگی ماهوی به شعبه بدوی بازگردانده می‌شود.

ماده ۷۱ سازوکار تصمیم‌گیری شعبه تجدیدنظر در دیوان عدالت اداری را تبیین می‌کند. این ماده تصریح دارد که اگر دلایل اعتراض وارد نباشد، رأی اولیه تأیید می‌شود؛ اما در صورت احراز ورود ایراد، رأی بدوی نقض و شعبه تجدیدنظر شخصاً وارد رسیدگی ماهوی شده و رأی جدید صادر می‌کند.

ماده ۷۰ به شعبه تجدیدنظر اجازه می‌دهد اشتباهات مادی و غیرماهوی موجود در رأی بدوی را بدون نقض کامل رأی اصلاح کند. در این حالت، پس از تصحیح خطاهایی مانند سهو قلم، اشتباه عددی یا نقص در مشخصات، رأی بدوی تأیید خواهد شد.

ماده ۶۹ مقرر می‌کند که نقص دادخواست در مرحله بدوی به‌تنهایی باعث نقض رأی در مرحله تجدیدنظر نمی‌شود. در چنین حالتی شعبه تجدیدنظر ابتدا ده روز برای رفع نقص به دادخواست‌دهنده فرصت می‌دهد و اگر نقص برطرف نشود یا سمت وی احراز نگردد، رأی نقض و قرار رد دعوی صادر خواهد شد.