دسته: نمونه هایی از ارا شعب

پرونده واخواهی مالیاتی – شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی

تاریخ سند: 1382/07/30
شماره سند: 201/5957
امضا کننده: شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی
موضوع: مردود بودن دفاتر قانونی
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: مالیات بر شرکت‌ها
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 9561-1381/12/5
مربوط به: مالیات اشخاص حقوقی
سال عملکرد: 1379
شماره حوزه مالیاتی: 0415
تاریخ ابلاغ رأی: 1382/3/27
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 3522-201-1382/4/28 و 3565-201-1382/4/29
تاریخ تحویل به اداره پست: 82/4/26

خلاصه واخواهی

شرکت به شرح زیر به رأی شماره 9561 مورخ 1381/12/5 هیأت حل اختلاف مالیاتی اعتراض دارد:

بند 1 – ثبت دفاتر و ارائه اسناد

• کلیه اسناد و مدارک سال 1379 به موقع در دفاتر ثبت و آمار صورت‌های مالی مربوط به خرید و فروش‌های فصلی، گردش مواد اولیه و کالا، و موجودی‌های پایان سال به وزارت دارایی ارائه شده است.

بند 2 – مردود شدن دفاتر توسط ممیز

• ممیز مالیاتی به دلیل قیمت تمام شده کالای ساخته شده و فاقد درج وزن بودن فاکتورهای فروش، با استناد به بند 3 ماده 97 قانون مالیات‌های مستقیم، دفاتر شرکت را مردود اعلام کرده است.
• بدون رعایت مواد 97 و 98 و تبصره ذیل ماده 98 و ماده 237 قانون مالیات‌های مستقیم، اقدام به صدور برگ تشخیص مالیات علی‌الرأس شده است.

بند 3 – عدم توجه حوزه مالیاتی

• حوزه مالیاتی در تشخیص خود به موارد زیر توجه نکرده است:
  • عدم تقاضای کافی برای تولیدات شرکت
  • فرسوده بودن ماشین‌آلات
  • میزان خرید مواد اولیه
• همچنین 60% حداکثر ظرفیت تولید به عنوان مبنای محاسبه در نظر گرفته شده است.

بند 4 – رأی هیأت حل اختلاف

• هیأت حل اختلاف مالیاتی بدون بررسی اسناد و مدارک ارائه شده، نظر ممیز مالیاتی و هیأت سه‌نفری موضوع بند 3 ماده 97 را عیناً تأیید کرده و ماده 248 قانون مالیات‌های مستقیم رعایت نشده است.

بند 5 – دستورالعمل‌ها و لایحه ارائه‌شده

• با توجه به دستورالعمل شماره 10085 وزارتی و سایر آراء و بخشنامه‌های مؤکد وزارتی، شاکی اعتراض دارد و درخواست نقض رأی را ارائه کرده است.

رأی شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی

با مطالعه و بررسی پرونده، شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی اعلام می‌دارد:

بند 1 – بررسی دفاتر و اسناد شرکت

• به موجب نظریه شماره 64/هـ مورخ 1381/1/26 هیأت سه‌نفری موضوع بند 3 ماده 97 قانون مالیات‌های مستقیم، دفاتر، اسناد و مدارک ابرازی شرکت برای محاسبه درآمد مشمول مالیات، طبق مقررات غیرقابل رسیدگی اعلام شده است.
• ممیز مالیاتی درآمد مشمول مالیات را با استفاده از ضریب مالیاتی از طریق علی‌الرأس تعیین کرده است.

بند 2 – رسیدگی هیأت تجدید نظر

• هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر، پس از بررسی اعتراضات و حصول اطمینان از صحت عمل هیأت سه‌نفری موضوع بند 3 ماده 97، درآمد مشمول مالیات را تعدیل مجدد کرده است.
• تعدیل به میزانی انجام شده که مدافعات شرکت مؤثر واقع شده است.

بند 3 – نتیجه نهایی

• با توجه به بررسی پرونده و شکایت شاکی، هیچ نقصی در رسیدگی هیأت تجدید نظر مشاهده نشده است.
• لذا، رد شکایت شاکی و استواری رأی مورد واخواهی تأیید می‌شود.

امضا کنندگان رأی:
حسن عباسی‌پناه
علی‌اصغر زندی فائز
غلامحسین مختاری

پرونده واخواهی مالیاتی – شعبه سوم شورای عالی مالیاتی

تاریخ سند: 1382/08/17
شماره سند: 201/6309
امضا کننده: شعبه سوم شورای عالی مالیاتی
موضوع: کسر تخفیفات از مبلغ فروش و ثبت فروش خالص در دفاتر قانونی
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: فارس
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 1167-81/12/10
سال عملکرد: 1378
شماره حوزه مالیاتی: 222
اداره کل: امور مالیاتی استان فارس
تاریخ ابلاغ رأی: 81/12/25
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 335-201-82/1/24

خلاصه واخواهی

مودی نسبت به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر اعتراض دارد و دلایل آن به شرح زیر است:

تبصره 1 – شیوه ثبت فروش خالص و تخفیفات

• شرکت در سال 1376 تخفیفات تجاری را از مبلغ فروش کسر و فروش خالص را در دفاتر ثبت می‌کرد.
• حوزه مالیاتی این روش را رد کرده و شرکت مجبور شد فروش ناخالص + تخفیفات تجاری را ثبت نماید.
• مودی تأکید دارد که هر دو روش تأثیری بر سود و زیان ندارد.

تبصره 2 – عدم رعایت مفاد قانونی توسط هیأت تجدیدنظر

• عدم رعایت ماده 231 قانون مالیات‌ها توسط کارشناس مجری قرار.
• عدم توجه به بند 8 ماده 148 اصلاحی مورخ 71/2/7 در خصوص قابل قبول بودن هزینه‌های بازاریابی و تحقیقات تجاری.
• عدم اظهارنظر صریح و روشن کارشناس درباره تخفیفات تجاری.
• رعایت نشدن ماده 248 قانون مالیات‌های مستقیم در صدور رأی، که مقرر می‌دارد رأی هیأت باید مدلّل و مستدل باشد.
• عدم قید مأخذ محاسبه مالیات در متن رأی.
• عدم اجابت تقاضای شرکت در رعایت ماده 246 قانون مالیات‌های مستقیم.
• بی‌توجهی هیأت به دفاعیات و اسناد و مدارک ارائه‌شده.
• صدور رأی بدون اجرای صحیح قرار کارشناسی.
• عدم حضور نماینده مودی در جلسه هیأت (ماده 244 قانون مالیات‌های مستقیم).

رأی شعبه سوم شورای عالی مالیاتی

شعبه سوم شورای عالی مالیاتی پس از بررسی شکوائیه و اوراق پرونده، به شرح زیر اعلام رأی می‌کند:

بند 1 – بررسی نظر کارشناس مجری قرار

• کارشناس مجری قرار در انتهای گزارش خود (برگ شماره 232 پرونده) اعلام کرده است که تخفیفات داده شده در فاکتورها صحیح است.

بند 2 – نقص رسیدگی هیأت تجدیدنظر

• هیأت تجدیدنظر بدون توجه به نظر کارشناس مجری قرار، درآمد مشمول مالیات مندرج در رأی هیأت بدوی را تأیید کرده است.
• هیأت می‌بایست ابتدا با استدلال موجه و مستند نسبت به عدم قبول نظر کارشناس اظهارنظر کرده و سپس رأی صادر می‌نمود.

بند 3 – نقض رأی و احاله پرونده

• به دلیل عدم کفایت رسیدگی، رأی مورد واخواهی نقض می‌شود.
• پرونده برای رسیدگی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله می‌گردد.

امضا کنندگان رأی:
محمد علی بیگ‌پور
علی عزیزی
اسماعیل ملکان

پرونده واخواهی مالیاتی – شعبه دوم شورای عالی مالیاتی

تاریخ سند: 1382/08/21
شماره سند: 201/6381
امضا کننده: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی
موضوع: تعیین مالیات برای زمین واگذاری
منبع مالیات: حق واگذاری محل
اداره کل مربوط: مشهد
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 1469 الی 1474 و 1474 مکرر – 81/11/1
سال عملکرد: 1380
شماره حوزه مالیاتی: 912
شماره سرممیزی مالیاتی: 91
سازمان امور اقتصادی و دارائی استان: خراسان
اداره امور مالیاتی شهرستان: مشهد
تاریخ ابلاغ رأی: 81/12/11
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 162-201 – 82/1/18
تاریخ تحویل به پست: 82/1/11

خلاصه واخواهی

ورثه ملک به دلایل زیر به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر اعتراض داشته و درخواست نقض رأی و رفع تعرض و استرداد مالیات می‌نمایند:

تبصره 1 – تخریب و تبدیل ملک به زمین

• به علت اجرای طرح تعریض خیابان طبرسی، ملک پدری تخریب و به صورت زمین کامل درآمده است.
• شهرداری مشهد در ازای قرار گرفتن قسمتی از ملک و مغازه‌ها در خیابان و انتقال آن به شهرداری، با صدور مجوز ساخت و ساز تجاری موافقت نموده است.

تبصره 2 – واگذاری زمین به بانک

• ورثه به دلیل نداشتن سرمایه کافی برای احداث ساختمان، زمین مزبور را به بانک رفاه کارگران واگذار نموده‌اند.
• حوزه مالیاتی مربوطه در زمان انتقال، مالیات سرقفلی یا تفاوت تجاری بودن زمین به مبلغ 18,782,280 ریال مطالبه کرده است، که جهت انتقال، مبلغ به حساب سپرده پرداخت گردیده است.

تبصره 3 – استناد به دستورالعمل

• با توجه به اینکه مورد واگذاری فقط زمین بوده و هیچ‌گونه اعیان و تأسیسات نداشته است، و با استناد به دستورالعمل 49928/6606-4/30 مورخ 71/10/9 معاون درآمدهای مالیاتی، معامله مزبور تنها مشمول مالیات انتقال زمین است و به سرقفلی مالیاتی تعلق نمی‌گیرد.
• هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر به این امر توجه ننموده‌اند و بدون توجه به دستورالعمل‌های صادره رأی صادر کرده‌اند.

رأی شعبه دوم شورای عالی مالیاتی

شعبه دوم شورای عالی مالیاتی پس از مطالعه شکوائیه و بررسی اوراق پرونده، به شرح زیر رأی می‌دهد:

بند 1 – استناد به بخشنامه و قانون

• طبق بند 2 بخشنامه شماره 49928/6606-4/30 مورخ 71/10/9 معاون درآمدهای مالیاتی که به تأیید هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی نیز رسیده است، انتقالات قطعی اراضی بدون نیاز به بررسی استفاده بعدی زمین، مشمول مالیات حق واگذاری نمی‌باشد.
• با توجه به بند (الف) ماده 64 قانون مالیات‌های مستقیم که هر نوع موقعیت ملک در تعیین ارزش معاملاتی اراضی ملحوظ نظر واقع شود، ملک واگذار شده به بانک نیز به صورت زمین واگذار گردیده و مشمول مفاد بند 2 بخشنامه مذکور است.

بند 2 – نقض رأی هیأت‌های بدوی و تجدید نظر

• هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر حکم قانونی مذکور را نادیده گرفته و به بخشنامه‌های غیر مرتبط استناد نموده‌اند.
• اعتراض مودیان نسبت به تعیین مالیات حق واگذاری محل بابت انتقال زمین وارد بوده است.

بند 3 – احاله پرونده

• این شعبه رأی مورد واخواهی را به علت عدم رعایت مقررات قانونی نقض می‌نماید.
• پرونده به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم احاله می‌شود تا با رعایت مفاد بند 2 بخشنامه مذکور، اقدام به صدور رأی نماید.

امضا کنندگان رأی:
رضا سعیدی امجد
علی‌اکبر نوربخش
صدیقه کاتوزیان

پرونده واخواهی مالیاتی – شعبه اول شورای عالی مالیاتی

تاریخ سند: 1382/08/26
شماره سند: 201/6457
امضا کننده: شعبه اول شورای عالی مالیاتی
موضوع: تسلیم اظهارنامه و صورت‌های مالی مجدد با رعایت تبصره 3 ماده 226 قانون مالیات‌های مستقیم
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: اهواز
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 5/606 مورخ 81/10/23
سال عملکرد: 1378
شماره حوزه مالیاتی: 313
تاریخ ابلاغ رأی: 81/12/5
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 10577-201-81/12/24

خلاصه واخواهی

شرکت به دلایل زیر به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر در خصوص عملکرد سال 1378 معترض بوده و درخواست رسیدگی مجدد دارد:

1- وضعیت دولتی بودن شرکت و گزارش سازمان حسابرسی

• اگر شرکت را دولتی فرض کنیم (هرچند حوزه مالیاتی شرکت را دولتی نمی‌داند)، سازمان حسابرسی در بند 5 گزارش حسابرسی عملکرد سال 1378 اعلام کرده که امکان محاسبه و تعیین درآمد مشمول مالیات برای سال مورد رسیدگی وجود ندارد.
• با این فرض، مسئولیت رسیدگی به عهده حوزه مالیاتی مربوطه محول شده است.

2- اختلاف بین دو اظهارنامه مالیاتی

• شرکت بابت عملکرد سال 1378، دو اظهارنامه مالیاتی متفاوت تسلیم کرده است:
  • اظهارنامه اول: مبلغ 705,816,072,36 ریال سود خالص که با صورت‌های مالی و گزارش حسابرسی مطابقت دارد.
  • اظهارنامه دوم: مبلغ 295,183,427,11 ریال زیان خالص که توسط حسابرسان وزارت امور اقتصادی و دارایی مشمول تبصره 3 ماده 226 قانون مالیات‌های مستقیم دانسته نشده است.
• به عبارت دیگر، شرکت‌ها فقط در صورت اشتباه در محاسبه مجاز به تسلیم اظهارنامه یا ترازنامه اصلاحی هستند. اظهارنامه دوم به هیچ وجه اشتباه محاسبه ندارد.
• بنابراین اظهارنامه اول با مبلغ 705,816,072,36 ریال سود ملاک عمل بوده و مبنای رسیدگی قرار گرفته است.

3- رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی

• نماینده هیأت بدوی اظهارنامه اول شرکت را کامل و دقیق پذیرفته و برگ تشخیص را تأیید کرده است.
• در مقابل، نماینده هیأت تجدید نظر بدون توجه به موارد فوق، مبلغ 705,816,072,36 ریال سود را به 17,588,000,000 ریال زیان تغییر داده است.

رأی شعبه اول شورای عالی مالیاتی

نظر شعبه اول شورای عالی مالیاتی به شرح زیر است:

الف – محدودیت تسلیم اظهارنامه و صورت‌های مالی مجدد

• تسلیم اظهارنامه و ترازنامه و حساب سود و زیان مجدد جز با شرایط تبصره 3 ماده 226 قانون مالیات‌های مستقیم (وقوع اشتباه در محاسبه) مجاز نیست.
• اظهارنامه و صورت‌های مالی ثانوی که با شرایط مزبور مغایرت دارند، نمی‌توانند برای تشخیص درآمد مشمول مالیات ملاک قرار گیرند.

ب – عدم پذیرش گزارش سازمان حسابرسی

• سازمان حسابرسی با بند 5 گزارش خود، مبلغ 17,588 ریال زیان را اعلام کرده است، که حتی از زیان ابرازی مؤدی بیشتر است.
• بنابراین، استناد هیأت تجدید نظر به این گزارش مشکل قانونی دارد.

ج – نتیجه نهایی

• هیأت تجدید نظر بدون رسیدگی به اشکالات فوق رأی خود را مبنی بر تأیید زیان بر اساس اعلامیه سازمان حسابرسی صادر کرده است.
• شکایت مؤدی وارد دانسته شده و رأی مورد واخواهی نقض می‌شود.
• پرونده به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم ارجاع می‌گردد تا رسیدگی دقیق مجدد انجام شود.

د – یادآوری تکمیلی

• مؤدی در اظهارنامه نخست، مبلغ 705,816,072,36 ریال سود را در حساب عملکرد و سود و زیان مشخص کرده و در صفحه اول اظهارنامه و محل سود ویژه قطعی، مبلغ 295,183,427,11 ریال زیان ابراز کرده است.
• در صورتی که دریافت غرامت که سبب ابراز سود بوده است منتفی شده باشد، قبول آن بر مبنای واقعیت‌ها طبق قسمت آخر ماده 229 قانون مالیات‌های مستقیم بلا مانع است.

امضا کنندگان رأی:
اسماعیل ملکان
محمد رزاقی
علی اصغر زندی فائز

پرونده واخواهی مالیاتی – شعبه دوم شورای عالی مالیاتی

تاریخ سند: 1382/08/27
شماره سند: 201/7388
امضا کننده: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی
موضوع: نحوه محاسبه استهلاک دارایی‌ها و برگشت هزینه‌ها – منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: شازند
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 1-81/3/13
سال عملکرد: 1378
شماره حوزه مالیاتی: 14
اداره امور مالیاتی شهرستان: شازند
تاریخ ابلاغ رأی: 81/3/27
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 2828-4/30-81/4/15

خلاصه واخواهی

شرکت با استناد به ماده 251 قانون مالیات‌های مستقیم، رأی هیأت حل اختلاف تجدید نظر را ناقص و فاقد کفایت رسیدگی دانسته و درخواست نقض آن را دارد.

الف – مبانی اعتراض در خصوص نقص رسیدگی در مرحله تشخیص و هیأت بدوی

1. شرکت موارد اعتراض خود را به هزینه‌های برگشتی و عدم اعمال معافیت‌های مالیاتی در 21 صفحه ارائه کرده است.
2. هیأت محترم حل اختلاف مالیاتی بدوی به اعتراض اصولی شرکت اعتنا ننموده و بدون رسیدگی و ذکر قانونی، جمعاً در پانزده سطر نسبت به 5 رقم جزئی اظهار نظر کرده و بدون اشاره به مقوله معافیت‌های مالیاتی درآمد را در حد 8% کاهش داده است.

ب – موارد اعتراض نسبت به رأی تجدید نظر

1. هیأت محترم تجدید نظر با پذیرش درخواست کارشناسی شرکت اقدام به صدور قرار رسیدگی نموده است.
2. کارشناس مجری قرار بدون رسیدگی مستند و تفصیلی، اصولاً به خواسته شرکت مبنی بر تجدید رسیدگی هزینه‌ها و بررسی مدارک و سوابق معافیت‌های مالیاتی قانونی توجه نکرده و برداشت‌های شخصی خود را اظهار کرده است. هیأت تجدید نظر نیز علی‌رغم ایرادات شرکت، بر اساس همان گزارش رأی صادر کرده است.

اهم ایرادات شرکت به کارشناسان و رأی هیأت تجدید نظر:

• محاسبه استهلاک دارایی‌های شرکت
• مستند قانونی قابل قبول بودن هزینه برگشتی ممیز مالیاتی (بند ق تبصره 6 قانون بودجه سال 78)
• ذخیره کاهش ارزیابی
• ضایعات محصولات تولیدی
• سود و کارمزد بانکی پرداختی شرکت
• قابل قبول دانستن فقط 50% هزینه‌های فرهنگی و رفاهی کارکنان به طور مقطوع
• سود و کارمزد بانکی پرداختی مربوط به کارکنان
• عدم استعلام از مراجع ذی‌ربط جهت انطباق اولویت‌های معافیت‌های مالیاتی
• عدم تعیین رقم درآمد مشمول مالیات شرکت

رأی شعبه دوم شورای عالی مالیاتی

شعبه دوم شورای عالی مالیاتی با ملاحظه شکوائیه واصله و مطالعه و بررسی اوراق پرونده مالیاتی، رأی خود را به شرح زیر اعلام می‌دارد:

1. استهلاک دارایی‌ها:
   طبق تبصره 3 جدول استهلاکات موضوع ماده 151 قانون مالیات‌های مستقیم، شرکت ملی صنایع پتروشیمی و شرکت‌های فرعی و وابسته دارای جدول استهلاک خاص هستند. بنابراین، اگر شرکت مؤدی جزو شرکت‌های وابسته به شرکت ملی صنایع پتروشیمی باشد، محاسبه استهلاک آن طبق جدول مزبور انجام خواهد شد (مصوبه شماره 17725/7772-4/30 مورخ 70/8/13 وزارتی – تصویر پیوست).
2. قابل قبول بودن هزینه برگشتی:
   هزینه برگشتی به مبلغ هشت میلیارد ریال (موضوع بند ق تبصره 2 قانون بودجه سال 1378) که ممیز مالیاتی آن را به دلیل عدم پرداخت قابل قبول ندانسته است، با توجه به لایحه اعتراضی شرکت که پرداخت و ارائه فیش به ممیز مالیاتی را مستند کرده، نفیاً یا اثباتاً اظهارنظر نشده است.
3. معافیت بنزین پیرولیزر:
   ممیز مالیاتی، بنزین پیرولیزر را در ردیف فهرست اولویت‌های 2 موضوع تبصره 1 ماده 132 قانون مالیات‌های مستقیم قرار داده است. شرکت مؤدی با استناد به نامه‌های ادارات کل امور اقتصادی و آمار و اطلاع‌رسانی وزارت صنایع و معادن آن را ردیف اولویت یک و مشمول معافیت 8 ساله دانسته است.
   هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر به دلیل اینکه بنزین پیرولیزر در پروانه بهره‌برداری “تولید جانبی” درج شده، معافیت آن را زیر سؤال برده است. استدلال هیأت فاقد وجاهت قانونی است، زیرا معافیت ماده 132 مشروط به اصلی بودن تولیدات نیست و فروش جداگانه محصول نیز توسط ممیز مالیاتی احراز گردیده است.

نتیجه نهایی

با توجه به موارد فوق، شعبه دوم شورای عالی مالیاتی رأی مورد واخواهی را به سبب نقض قانون و مقررات موضوعه و عدم کفایت رسیدگی نقض و پرونده را به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم ارجاع می‌دهد تا مجدد مورد رسیدگی دقیق قرار گیرد.

از حیث سایر مسائل مطروحه در شکوائیه، به شورای عالی مالیاتی ایراد قانونی وارد نیست و در مورد معافیت موضوع ماده 143 قانون مزبور، برگ مالیات قطعی اصلاح گردیده است (بر اساس نامه ممیز مالیاتی – برگ 391 پرونده).