مشخصات سند
- تاریخ سند: 1398/10/10
- شماره سند: 2895
- کد سند: ال/اعمال ماده 91 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 نسبت به رأی شماره 1396/5/1/98/
- وضعیت سند: معتبر
عنوان رأی
اعمال ماده 91 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 نسبت به رأی شماره 1396/5/10-432 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری و عدم ابطال بخشنامه 9253 مورخ 1390/7/9 سازمان امور مالیاتی
مرجع رسیدگی
هیأت عمومی دیوان عدالت اداری
شاکی
رئیس سازمان امور مالیاتی کشور
موضوع شکایت و خواسته
اعمال ماده 91 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 نسبت به رأی شماره 1396/5/10-432 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری
گردش کار
بند 1 – سابقه رأی هیأت عمومی
هیأت عمومی دیوان عدالت اداری به موجب رأی شماره 1396/5/10-432 قسمتی از بخشنامه شماره 1390/7/9-9253 سازمان امور مالیاتی کشور را ابطال کرده است.
بند 2 – متن رأی شماره 1396/5/10-432 هیأت عمومی
مطابق بند 9 ماده 12 قانون مالیات بر ارزش افزوده، انواع دارو و لوازم مصرفی درمانی، خدماتی درمانی (انسانی، حیوانی و گیاهی) و خدمات توانبخشی و حمایتی از پرداخت مالیات بر ارزش افزوده معاف اعلام شده است.
نظر به اینکه در سطر آخر بخشنامه مورد اعتراض، پرداخت خدمات بیمه، درمان و تکمیل درمان از معافیت مذکور خارج شده است، این قسمت از بخشنامه مغایر قانون بوده و تصویب آن از حدود اختیارات سازمان امور مالیاتی خارج است و مستند به بند 1 ماده 12 و ماده 88 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری ابطال می شود.
اعضاء هیأت عمومی دیوان عدالت اداری با اعمال ماده 13 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری و تسری ابطال بخشنامه به زمان تصویب آن فقط نسبت به پرداخت کنندگان مستقیم مالیات بر ارزش افزوده موافقت کردند.
بند 3 – درخواست اعمال ماده 91 از سوی رئیس سازمان امور مالیاتی
رئیس سازمان امور مالیاتی کشور به موجب لایحه شماره /200/12835ص-1397/6/14 اعلام می کند که رأی شماره 1396/5/10-432 واجد ایراد قانونی است و تقاضا می کند در اجرای ماده 91 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری رأی مذکور نقض شود.
بند 4 – مفاد لایحه رئیس سازمان امور مالیاتی
تبصره 1 – شرح پرونده
پرونده کلاسه 618,94 موضوع دادخواست اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان گلستان به طرفیت سازمان امور مالیاتی کشور به خواسته ابطال قسمتی از بخشنامه شماره 1390/7/9-9253 راجع به مشمولیت مالیات بر ارزش افزوده به بیمه تکمیلی درمان منتهی به صدور دادنامه شماره 1396/5/10-432 هیأت عمومی گردیده است.
تبصره 2 – دلایل مغایرت نداشتن بخشنامه با قانون
بند الف – ماهیت خدمات بیمهای
- خدمات بیمهای شامل:
- بیمه حمل و نقل
- بیمه محصولات کشاورزی
- بیمه بار
- بیمه مسئولیت
- بیمه خودرو
- بیمه عمر و پس انداز
- بیمه درمان
- بیمه مکمل درمان
- بیمه فعالیتهای آموزشی و پژوهشی
معافیتهای ماده 12 قانون مالیات بر ارزش افزوده به خدمات بیمهای قابل تسری نیست مگر آن که قانون تصریح کرده باشد. مطابق اصل 51 قانون اساسی، معافیتها و بخشودگیها باید به موجب قانون مشخص شوند.
بند ب – عدم تسری معافیت به نهادهها و خدمات واسطهای
- معافیتها صرفاً در مقطع عرضه کالا و خدمات به خریداران کاربرد دارد.
- تسری معافیت به نهادهها، خدمات واسطهای و عوامل تولید بدون تصریح قانون ممکن نیست.
- خدمات بیمه درمان و بیمه تکمیلی درمان از معافیت بند 9 ماده 12 مشمول نمیگردد.
- همانند عدم تسری معافیت حمل و نقل مسافر به خدمات بیمه حمل و نقل مسافری.
تبصره 3 – پیامدهای اجرای ماده 13 و معاذیر اجرایی
- مالیات بر ارزش افزوده مالیات غیرمستقیم است که شرکتهای بیمهگر از مودیان خریدار خدمات وصول میکنند و پس از کسر مالیات و عوارض خود به حسابها واریز میکنند.
- خریداران خدمات بیمهای نسبت به مالیات و عوارض دریافتی خود صرفاً مانده را پرداخت میکنند.
- اجرای ماده 13 و تسری آن به گذشته نسبت به پرداختکنندگان مستقیم مالیات بر ارزش افزوده و استرداد مالیاتها، شامل مودیانی که قبلاً از اعتبار مالیاتی استفاده کردهاند، پرونده آنها قطعی شده یا فراخوان نشدهاند و ارگانهای استفادهکننده از اعتبارات بودجه سنواتی، با معاذیر اجرایی فراوان مواجه است.
بند 5 – اعتراض رئیس دیوان عدالت اداری
رئیس دیوان عدالت اداری با پذیرش استدلالهای لایحه، در اجرای ماده 91 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری به رأی شماره 1396/5/10-432 اعتراض می کند.
رسیدگی به موضوع در دستور کار هیأت عمومی قرار گرفت.
بند 6 – تشکیل جلسه هیأت عمومی
هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 1398/10/10 با حضور:
- رئیس و معاونین دیوان
- رؤسا
- مستشاران
- دادرسان شعب
تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء رأی صادر شد.
بند 7 – رأی نهایی هیأت عمومی
- بر اساس مواد 1 و 8 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1387، عرضه کالا و ارائه خدمات مشمول مالیات است.
- بند 9 ماده 12 معافیتهایی برای انواع دارو، لوازم مصرفی درمانی، خدمات درمانی و خدمات توانبخشی و حمایتی اعلام کرده، اما:
- خدمات بیمه درمان، تکمیل درمان و ارائه خدمات مدیریت و نظارت بر امور درمانی
- ارتباط مستقیم با روند درمان ندارند و از موارد معاف به شمار نمیآیند.
بنابراین، رأی شماره 1396/5/10-432 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری با موازین قانونی مغایرت دارد و در اجرای ماده 91 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری:
- رأی قبلی نقض شد
- رأی بر عدم ابطال فراز پایانی بخشنامه شماره 1390/7/9-9253 سازمان امور مالیاتی صادر گردید.
امضاء
محمدکاظم بهرامی
رئیس هیأت عمومی دیوان عدالت اداری
