ماده ۴۰ قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور

ماده ۴۰ قانون احکام دائمی برنامه‌های توسعه کشور به وضعیت مالیاتی منابع بودجه عمومی دولت و درآمدهای دستگاه‌های اجرایی می‌پردازد و هدف آن جلوگیری از مالیات‌گیری از منابع داخلی دولت است.معافیت مالیاتی منابع بودجه عمومی دولت بر اساس این ماده، منابع بودجه عمومی دولت که به حساب‌های بانکی خزانه‌داری کل کشور واریز می‌شوند، مشمول مالیات‌های قانون مالیات‌های مستقیم نیستند.این منابع شامل موارد زیر است:درآمدهای عمومی دولت واگذاری دارایی‌های سرمایه‌ای (مانند فروش اموال و دارایی‌های دولتی) واگذاری دارایی‌های مالی (مانند انتشار و فروش اوراق مالی) درآمدهای اختصاصی دستگاه‌های اجرایی تمام این منابع زمانی که به حساب‌های خزانه‌داری کل کشور واریز شوند، از پرداخت مالیات معاف هستند.دامنه دستگاه‌های مشمول این حکم شامل دستگاه‌های اجرایی موضوع ماده ۵ قانون مدیریت خدمات کشوری می‌شود، از جمله:وزارتخانه‌ها مؤسسات دولتی شرکت‌های دولتی نهادهای عمومی که در چارچوب این قانون تعریف شده‌اند. استثنا: فعالیت‌های پیمانکاری دستگاه‌ها تنها استثنای این معافیت مالیاتی، فعالیت‌های پیمانکاری دستگاه‌های اجرایی است.به این معنا که اگر یک دستگاه اجرایی:به عنوان پیمانکار پروژه یا خدمات فعالیت کند، درآمد حاصل از آن مشمول مالیات‌های قانون مالیات‌های مستقیم خواهد بود.هدف قانون‌گذار از تصویب ماده ۴۰ این ماده با اهداف زیر وضع شده است:جلوگیری از اخذ مالیات از منابع داخلی دولت شفاف‌سازی وضعیت مالیاتی درآمدهای دولتی جلوگیری از انتقال صوری منابع میان دستگاه‌های دولتی برای اهداف مالیاتی حفظ انسجام در نظام بودجه‌ریزی دولت