ماده ۷۰ ـ مجموع تغییرات طرح‌های تفصیلی برای موضوع ماده (۵) قانون تأسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران مصوب ۱۳۵۱/۱۲/۲۲ و اصلاحات بعدی آن، توسط کمیسیون ماده مذکور در هر یک از موارد حداکثر تا پنج درصد (۵%) مجاز است. تغییرات فراتر از این میزان باید به تصویب شورای عالی شهرسازی و معماری ایران برسد.
ماده ۷۰ قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
هدف ماده ۷۰
این ماده در راستای حفظ نظم و ثبات در برنامه‌ریزی و طرح‌های شهری تصویب شده است و وظیفه دارد از تغییرات گسترده و غیرمنطقی در طرح‌های تفصیلی جلوگیری کند؛ تغییراتی که ممکن است منجر به آشفتگی در بافت شهری و نقض منافع عمومی شود.
مفاد قانونی ماده
مطابق ماده ۷۰ قانون احکام دائمی:
«مجموع تغییرات طرح‌های تفصیلی برای موضوع ماده (۵) قانون تأسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران مصوب ۱۳۵۱/۱۲/۲۲ و اصلاحات بعدی آن، توسط کمیسیون ماده مذکور در هر یک از موارد حداکثر تا پنج درصد (۵%) مجاز است. تغییرات فراتر از این میزان باید به تصویب شورای عالی شهرسازی و معماری ایران برسد.»
تفسیر و کاربرد عملی
دامنه تغییرات مجاز:
کمیسیون ماده ۵ در هر یک از موارد طرح تفصیلی (اعم از کاربری، تراکم، ارتفاع یا شبکه معابر) مجاز است حداکثر تا ۵ درصد تغییر اعمال کند.
نظارت شورای عالی شهرسازی:
هر تغییری که بیش از پنج درصد باشد، باید به تصویب شورای عالی شهرسازی و معماری ایران برسد.
این الزام برای حفظ یکپارچگی طرح‌های شهری در سطح ملی و جلوگیری از تصمیم‌گیری‌های پراکنده در شهرهای مختلف است.
هدف از محدودیت پنج درصدی:
جلوگیری از تغییرات غیرکارشناسی در طرح‌های مصوب
حفظ تعادل بین توسعه شهری و الزامات محیطی ـ اجتماعی
پایبندی شهرداری‌ها به طرح‌های مادر مصوب شورای عالی شهرسازی
آثار اجرایی و مدیریتی ماده ۷۰
تصمیم‌های کمیسیون ماده ۵ باید در چارچوب طرح جامع و تفصیلی موجود باشد.
تغییرات بزرگ‌تر از پنج درصد (مثلاً تبدیل کاربری وسیع، افزایش شدید تراکم یا تغییر شبکه معابر) بدون تصویب شورای عالی فاقد اعتبار قانونی است.
این ماده در عمل، نقش نظام کنترل نظارتی ملی در مدیریت شهری را تقویت می‌کند و از تحمیل تصمیمات محلی مغایر با اسناد بالادستی جلوگیری می‌کند.
