ماده ۷ ـ شورای عالی سلامت و امنیت غذایی با وظایف و ترکیب زیر تشکیل میشود:
الف ـ وظایف:
۱ـ سیاستگذاری برای ارتقای سلامت و امنیت غذایی و سلامت مواد غذایی صادراتی و وارداتی
۲ـ بررسی و تصویب برنامهها و تدابیر بخشی و فرابخشی در اجرای سیاستهای ناظر بر سلامت و امنیت غذایی
۳ـ تعیین و پایش شاخصهای اساسی سلامت و امنیت غذایی
۴ـ تصویب استانداردهای ملی پیوست سلامت برای طرحهای بزرگ توسعهای
۵ ـ تصویب برنامه اجرائی سامانه «خدمات جامع و همگانی سلامت و امنیت غذایی»
۶ ـ تصویب سازوکارهای نظارتی و رسیدگی به گزارشهای نظارتی
۷ـ ایجاد هماهنگی میان دستگاههای اجرائی مربوط
ب ـ ترکیب:
۱ـ رئیسجمهور (رئیس)
۲ـ وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی (دبیر)
۳ـ رئیس سازمان برنامه و بودجه کشور
۴ـ وزیر کشور
۵ ـ وزیر صنعت، معدن و تجارت
۶ ـ وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی
۷ـ وزیر آموزش و پرورش
۸ ـ وزیر جهاد کشاورزی
۹ـ وزیر ورزش و جوانان
۱۰ـ رئیس سازمان حفاظت محیط زیست
۱۱ـ رئیس سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران
۱۲ـ یک نفر از اعضای هر یک از کمیسیونهای بهداشت و درمان، اجتماعی و برنامه و بودجه و محاسبات مجلس شورای اسلامی به عنوان ناظر
۱۳ـ رئیس کمیته امداد امام خمینی(ره)
۱۴ـ رئیس سازمان ملی استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران
۱۵ـ یک نفر به عنوان نماینده انجمنهای علمی و تخصصی حوزه سلامت بنا به پیشنهاد وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و تأیید رئیس شورای عالی
۱۶ـ یک نفر به عنوان نماینده انجمنهای علمی و تخصصی حوزه امنیت غذا و تغذیه بنا به پیشنهاد وزرای بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و جهاد کشاورزی و تأیید رئیس شورای عالی
تبصره ـ مصوبات شورا با تأیید رئیسجمهور قابل اجرا است. آییننامه اجرائی این بند به پیشنهاد مشترک سازمان برنامه و بودجه کشور و وزارتخانههای بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و جهاد کشاورزی تهیه میشود و حداکثر ظرف مدت شش ماه پس از ابلاغ این قانون به تصویب هیأت وزیران میرسد.
پ ـ هرگونه واردات تجاری، ذخیرهسازی، توزیع، عرضه و فروش کالاهای دارویی، واکسن، مواد زیستی (بیولوژیک)، طبیعی و سنتی، مکملهای تغذیهای، آرایشی، بهداشتی، غذایی و ملزومات و تجهیزات پزشکی که در سامانه رهگیری و کنترل اصالت طبق ضوابط اعلامی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ثبت نشده باشد جرم محسوب میشود و با مجرم مطابق قانون مبارزه با قاچاق کالا و ارز مصوب ۱۳۹۲/۱۰/۳ برخورد میشود.
مسؤولیت اجرای این بند در مورد سموم و کود شیمیایی و همچنین کالاهای با مصرف دامی در چهارچوب وظایف مذکور در این ماده بر عهده وزارت جهاد کشاورزی و سازمان دامپزشکی است.
ت ـ به منظور کنترل کیفی محصولات کشاورزی و دامی و صیانت از سلامت آحاد جمعیت کشور، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی موظف است محصولات ارائهشده به بازار مصرف را از نظر میزان آلایندههای شیمیایی بررسی، اعلام و از توزیع مواد غیرمجاز جلوگیری کند.
تمام مراکز توزیع مواد غذایی وابسته به شهرداریها و سایر دستگاههای اجرائی موظفند از عرضه محصولات دارای آلاینده شیمیایی در مراکز و مجتمعهای تحت نظارت و مدیریت خود جلوگیری کنند.
ث ـ مراکز تولید و توزیع فرآوردههای خام دامی، دارو و فرآوردههای زیستی (بیولوژیک) دامپزشکی موظفند در چهارچوب ضوابط فنی و بهداشتی که از طرف سازمان دامپزشکی اعلام میشود، نسبت به استقرار سامانههای بهداشتی مربوطه اقدام کنند.
افراد حقوقی غیردولتی میتوانند با اخذ مجوز مربوط از سازمان دامپزشکی کشور در زمینه ارائه خدمات اجرا و ممیزی غیررسمی این سامانهها فعالیت کنند.
آییننامه اجرائی این بند، حداکثر ظرف مدت شش ماه پس از ابلاغ این قانون توسط وزارت جهاد کشاورزی (سازمان دامپزشکی کشور) تهیه و به تصویب هیأت وزیران میرسد.
ج ـ هرگونه تبلیغات خدمات و کالاهای آسیبرسان به سلامت موضوع ماده(۴۸) قانون الحاق موادی به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت(۲) بر اساس تشخیص و اعلام وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و سازمان ملی استاندارد ایران از سوی همه رسانهها ممنوع است.
چ ـ واردات هر نوع کالا با رعایت استانداردها و یا ضوابط فنی و ایمنی و بهداشتی قرنطینهای است که پس از تصویب مرجع ذیصلاح مربوط، توسط وزارت صنعت، معدن و تجارت به گمرک و سایر مراجع مربوط ابلاغ میشود.
رعایت این ضوابط برای تعیین تکلیف کالاهای متروکه، ضبطی، قطعیت یافته، کالاهای بلاصاحب و صاحب متواری و مکشوفات قاچاق الزامی است و ضوابط فنی و ایمنی این کالاها از طریق سازمان ملی استاندارد ایران و ضوابط بهداشتی قرنطینهای از طریق وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و وزارت جهاد کشاورزی حسب مورد تأیید میشود.
