ماده ۴۸۳– هرگاه کسی به جنایت موجب دیه اقرار کند و سپس شخص دیگری نیز اقرار نماید که مرتکب همان جنایت شده است و علم تفصیلی به کذب یکی از دو اقرار وجود نداشته باشد، مدعی مخیّر است که دیه را فقط از یکی از آن دو مطالبه کند.
- ورود
- ثبتنام
ماده ۴۸۳– هرگاه کسی به جنایت موجب دیه اقرار کند و سپس شخص دیگری نیز اقرار نماید که مرتکب همان جنایت شده است و علم تفصیلی به کذب یکی از دو اقرار وجود نداشته باشد، مدعی مخیّر است که دیه را فقط از یکی از آن دو مطالبه کند.
