ماده 685 (الحاقی 08ˏ07ˏ1393)ـ چنانچه داده های رایانه ای توسط طرف دعوی یا شخص ثالثی که از دعوی آگاهی ندارد، ایجاد یا پردازش یا ذخیره یا منتقل شود و سامانه رایانه ای یا مخابراتی مربوط به نحوی درست عمل کند که به صحت و تمامیت، اعتبار و انکارناپذیری داده ها خدشه وارد نشود، قابل استناد است.
این ماده قانونی شرایط صحت، تمامیت، اعتبار و انکارناپذیری دادههای رایانهای را تعیین کرده تا بتوان از آنها به عنوان دلیل معتبر در دادگاه استناد کرد.
هنگامی که سامانه رایانهای یا مخابراتی مربوطه به نحوی درست عمل کند که به صحت، تمامیت و انکارناپذیری اطلاعات و دادهها هیچ خدشهای وارد نشود.
بله؛ طبق ماده ۶۸۵، ایجاد، پردازش، ذخیره یا انتقال داده توسط شخص ثالثی که از جریان دعوی آگاهی ندارد نیز در صورت حفظ سلامت سامانه معتبر است.
انکارناپذیری یعنی امکان انتساب داده به فرستنده یا ایجادکننده آن بر اساس زیرساختهای فنی وجود داشته باشد و وی نتواند صدور آن را انکار کند.
اثبات این موضوع معمولاً از طریق ارجاع به کارشناس رسمی دادگستری در حوزه فناوری اطلاعات و بررسی لاگها و امنیت سامانه صورت میپذیرد.
وکیل متخصص با تحلیل فنی مستندات، از استناد به دادههای مخدوش جلوگیری کرده و ارزش اثباتی ادله الکترونیکی را در دادگاه به اثبات میرساند.
نحوه بررسی و فرآیند اثبات اعتبار دادههای رایانهای طبق ماده ۶۸۵
- جمعآوری و استخراج دادههای رایانهای از سامانههای مربوطه
استخراج فنی اطلاعات و دادهها بدون ایجاد تغییر در لایه ذخیرهسازی و لاگهای سامانه.
- : تطبیق نحوه عملکرد سامانه با الزامات ماده ۶۸۵ قانون آیین دادرسی کیفری
بررسی درست عمل کردن سامانه مخابراتی یا رایانهای جهت احراز صحت، تمامیت و انکارناپذیری دادهها.
- ارائه ادله به دادگاه و درخواست ارجاع به کارشناس فناوری اطلاعات
تنظیم لایحه استناد به ماده ۶۸۵ و تقاضای کارشناسی جهت احراز اصالت دادهها و صدور رای.



فقط در کتاب قانون مشاهده است نه در اجرای احکام
ممنون از نظر شما.
این ماده در واقع «قاعده اثبات» است، نه «قاعده اجرای حکم». به همین دلیل ممکن است در بسیاری از پروندهها مستقیماً در آرای اجرایی مشاهده نشود، اما هر زمان اصالت، اعتبار یا قابلیت استناد دادههای الکترونیکی (مانند اطلاعات سامانهها، سوابق رایانهای، پیامهای الکترونیکی و…) مطرح باشد، میتواند مبنای استناد در فرآیند رسیدگی قرار گیرد.
به عبارت دیگر، کم بودن استناد عملی به یک ماده، به معنای بیاثر بودن یا عدم اعتبار آن نیست.