اصل سی و هفتم
اصل برائت است و هیچ‌کس از نظر قانون مجرم شناخته نمی‌شود، مگر اینکه جرم او در دادگاه صالح ثابت گردد.
این اصل بیان می‌دارد که فرض اولیه بر بی‌گناهی و برائت هر شخص است و هیچ‌کس مجرم یا متخلف شناخته نمی‌شود مگر اینکه اتهام او در دادگاه صالح به اثبات برسد.
طبق این اصل، سازمان امور مالیاتی یا مراجع ذی‌ربط نمی‌توانند بدون ارائه اسناد و ادله قانونی قطعی، مودی را متخلف دانسته یا او را مشمول جریمه و کتمان درآمد تلقی کنند.
خیر، هرگونه فرض تخلف، سلب حق یا صدور جریمه بدون طی مراحل قانونی و حکم مرجع صالح، برخلاف اصل ۳۷ قانون اساسی و باطل است.
مودی می‌تواند با استناد به اصل ۳۷ قانون اساسی و اماره برائت، نسبت به ادعای بدون مدرک سازمان امور مالیاتی در هیئت‌های حل اختلاف و دیوان عدالت اداری اعتراض کند.
وکیل متخصص با استناد به اصل برائت، بار اثبات ادعا را بر عهده مدعی یا سازمان قرار داده و از حقوق قانونی و دارایی‌های موکل دفاع می‌نماید.
نحوه بررسی و فرآیند حقوقی استناد به اصل برائت و رفع ادعاهای بدون مدرک طبق اصل ۳۷
- بررسی ادعای مطرح‌شده و ارزیابی ادله اثباتی طرف مقابل
استخراج اسناد و بررسی اینکه آیا ادعای تخلف یا جرم متکی به دلایل قانونی قطعی است یا خیر.
- تطبیق موضوع با اصل ۳۷ قانون اساسی و اماره قانونی برائت
ثبت ایراد شکلی و ماهوی مبنی بر مفروض بودن برائت شخص تا زمان صدور حکم قطعی از مرجع صالح.
- تنظیم لایحه دفاعیه و طرح دادخواست در مراجع صالح قضایی و اداری
ارائه رسمی لوایح به مراجع رسیدگی‌کننده یا دیوان عدالت اداری جهت رد ادعاهای اثبات‌نشده با استناد به اصل ۳۷.
