نحوه صحیح تعیین مالیات مستغلات استیجاری

دستورالعمل شماره 28464 مورخ 1376/07/05 صادر شده از سوی معاون درآمدهای مالیاتی وزارت امور اقتصادی و دارایی، با هدف جلوگیری از افزایش بی‌رویه اجاره‌بها، منع اعمال سلیقه مأموران مالیاتی و تثبیت بازار مسکن تدوین شده است. طبق این دستورالعمل، در املاکی که با سند رسمی اجاره داده شده‌اند و دارای شرط اجرت‌المثل اجرت‌المسمی هستند، پس از انقضای مدت سند تا زمان عدم تغییر مستأجر، تقویم مجدد اجاره لزومی ندارد. همچنین در املاک فاقد سند رسمی، فاصله دو ارزیابی متوالی ارزش اجاری نباید کمتر از ۳ سال باشد.


مشخصات رسمی سند

  • نوع سند: دستورالعمل اجرایی مالیات بر درآمد املاک اجاری
  • شماره: 28464
  • تاریخ صدور: 1376/07/05
  • مرجع تصویب: معاون درآمدهای مالیاتی وزارت امور اقتصادی و دارایی (پیش از تشکیل سازمان امور مالیاتی)

متن مفاد و بندهای دستورالعمل

نظر به تأکیدات مکرر مقام معظم رهبری و ریاست محترم جمهوری بر ایجاد امکانات و تسهیلات ضروری برای جوانان در امر اجتماعی و مهم ازدواج و تشکیل خانواده با توجه به سیاست کلی دولت مبنی بر تثبیت اقتصادی و جلوگیری از افزایش بی رویه قیمت ها و اجتناب از تورم و نهایتاً فراهم کردن شرایط لازم رفاه نسبی طبقاتی که فاقد مسکن و دارای درآمدهای کم و متوسط هستند از نظر میسر شدن تهیه مسکن اجاری با مال الاجاره مناسب و همچنین جلوگیری از اعمال سلیقه و رویه های متفاوت مأمورین تشخیص مالیات در مورد تعیین میزان مال الاجاره املاکی که بدون سند رسمی به اجاره واگذار شده و می شوند و به لحاظ عدم قید مدت اعتبار اجاره تقویم شده توسط آن ها در قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه ۱۳۶۶ و اصلاحیه بعدی آن، بدون اینکه مستأجر تغییر یا شرایط عوض شده باشد مبادرت به تقویم پیاپی و افزایش ارزش اجاری می نمایند که در عرضه مسکن با اجاره معقول و مناسب تأثیر منفی دارد و بالمال ایجاد رویه واحد در خصوص مالیات بردرآمد املاک اجاری و همچنین تخصیص بهینه نیروهای انسانی و تجهیزات مورد مصرف در منبع مالیاتی املاک اجاری به سایر منابع مالیاتی پر بازده و افزایش کارائی سازمان تشخیص و وصول مالیات موارد زیر را مقرر می نماید:

بند ۱

۱- در مورد املاکی که با سند رسمی به اجاره واگذار شده اند و متن سند اجاری مقید به جمله «اجرت المثل اجرت المسمی است» و یا نظایر آن می باشد تقویم اجاره ملک بعد از انقضای مدت سند مادام که مستاجر و کاربری مندرج در سند اجاره تغییر نکرده است با توجه به ماده ۱۰ قانون مدنی و حکم کلی ماده ۲۲۹ قانون مالیات های مستقیم در مورد تعیین درآمد واقعی ضروری نمی باشد و مالیات بر اساس ارزش اجاری مذکور در سند محاسبه و مطالبه شود، مگر اینکه ثابت شود موجر علاوه بر مبلغ مندرج در سند رسمی مبالغی تحت عنوان ودیعه یا عناوین دیگر دریافت نموده است که در این صورت مطابق تبصره ماده ۵۴ باید نسبت به تقویم ارزش اجاری ملک با توجه به املاک مشابه اقدام لازم بعمل آید، یا اینکه بموجب اسناد و مدارک غیرقابل انکار مانند احکام دادگاه ها و مکتوبات بین مؤجر و مستأجر و یا اعلام مراجع رسمی و معتبر مسلم شود که بعد از انقضای مدت اجاره مذکور در سند اجاره بها تغییر کرده است که در این صورت حسب قسمت اخیر حکم ماده ۵۴ مالیات مابه التفاوت باید طبق مقررات مطالبه شود.

بند ۲

۲- نظر به اینکه در تبصره ماده ۵۴ در مواردیکه ارزش اجاری ملک باید براساس اجاره بهای املاک مشابه تقویم شود برخلاف ماده ۳۸ قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفندماه ۱۳۴۵ و اصلاحیه بعدی آن، مدت اعتبار ارزش تقویم شده توسط ممیز یا سرممیز مشخص نگردیده است و همین موضوع مستمسکی شده است که برخی از مأمورین تشخیص مالیاتی حتی بدون تغییر مستأجر سالانه و بطور مستمر و مکرر مبادرت به تقویم ارزش اجاری و افزایش غیر معقول و نامتناسب با شاخصهای اقتصادی نمایند، لذا با اتخاذ ملاک از مفاد بند پ ماده ۳۸ قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفندماه ۱۳۴۵ و اصلاحیه های بعدی آن و بلحاظ لزوم تثبیت اوضاع اقتصادی و سایر اهداف مذکور در صدر این بخشنامه متذکر میشود در صورت عدم تغییر مستاجر فاصله دو ارزیابی متوالی نباید کمتر از سه سال باشد و البته در ارزیابی بعدی لازم است با توجه به مبلغ اجاره قبلی که نظر مالیاتی قطعی شده است با نظر به اجاره املاک مشابه و با رعایت کلیه شاخصهای اقتصادی و فرآیندهای اجتماعی که در فاصله دو ارزیابی ایجاد شده است نسبت به افزایش یا کاهش ارزش اجاره تقویمی قبلی اقدام شود. لکن در هر حال اجرای قسمت اخیر ماده ۵۴ بشرحی که در بند ۱ این دستورالعمل تشریح گردید در موارد انطباق ضروری است.

بند ۳

۳- با صدور این دستورالعمل کلیه دستورالعملها و بخشنامه های مغایر قبلی ملغی میشود و متعاقباً نسبت به صدور بخشنامه درخصوص اصلاح و تکمیل دستورالعمل اجرائی ماده ۱۸۷ بشماره ۲۰۰۰ مورخ ۱۳۷۲/۰۱/۲۳ اقدام لازم بعمل خواهد آمد.

بند ۴

۴- ممیزین کل مالیاتی موظفند در اجرای ماده ۲۳۸ هنگام مراجعه مودیان مالیاتی مفاد این دستورالعمل را رعایت نمایند.

بند ۵

۵- هیأت های حل اختلاف مالیاتی و متعاقباً شعب شورای عالی مالیاتی موظفند در صورت اعتراض و شکایات مودیان مالیاتی با توجه به موارد فوق اتخاذ تصمیم نمایند.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *