در صورت نبودن وارث امر ترکه متوفی راجع به حاکم است

اگر در شخص واحد موجبات متعدده ارث جمع شود به جهت تمام آن موجبات ارث می‌برد مگر اینکه بعضی از آن‌ها مانع دیگری باشد که در این صورت فقط از جهت عنوان مانع میبرد.

از جمله اشخاصی که به موجب سبب ارث می‌برند هر یک از زوجین است که در حین فوت دیگری زنده باشد.

وارثین طبقه بعد وقتی ارث میبرند که از وارثین طبقه قبل کسی نباشد.

اشخاصی که به موجب نسب ارث می‌برند سه طبقه‌اند:1) پدر و مادر و اولاد و اولاد اولاد.2) اجداد و برادر و خواهر و اولاد آن‌ها.3) اعمام و عمات و اخوال و خالات و اولاد آن‌ها.

موجب ارث دو امر است: نسب و سبب.

غیر از پدر و جد پدری کس دیگر حق ندارد بر صغیر وصی معین کند.

وصی باید بر طبق وصایای موصی رفتار کند والا ضامن و منعزل است.

وصی نسبت به اموالی که بر حسب وصیت در ید او می‌باشد حکم امین را دارد و ضامن نمی‌شود مگر در صورت تعدی یا تفریط.

موصی می‌تواند یک نفر را برای نظارت در عملیات وصی معین نماید. ‌حدود اختیارات ناظر به طریقی خواهد بود که موصی مقرر داشته است یا از قرائن معلوم شود.

صغیر را میتوان به اتفاق یک نفر کبیر وصی قرار داد. در این صورت اجراء وصایا با کبیر خواهد بود تا موقع بلوغ و رشد صغیر.

موصی میتواند چند نفر را به نحو ترتیب وصی معین کند به این طریق که اگر اولی فوت کرد دومی وصی باشد و اگر دومی فوت کرد‌ سومی باشد و هکذا.