تدلیس در صلح موجب خیار فسخ است.

صلح به اکراه نافذ نیست.

اگر در طرف مصالحه و یا در مورد صلح اشتباهی واقع شده باشد صلح باطل است.

صلحی که در مورد تنازع یا مبنی بر تسامح باشد قاطع بین طرفین است و هیچ یک نمی‌تواند آن را فسخ کند اگرچه به ادعای غبن باشد‌ مگر در صورت تخلف شرط یا اشتراط خیار.

صلح عقد لازم است اگر چه در مقام عقود جائزه واقع شده باشد و بر هم نمی‌خورد مگر در موارد فسخ به خیار یا اقاله.

حق شفعه در صلح نیست هر چند در مقام بیع باشد.

صلح در مقام معاملات هر چند نتیجه معامله را که به جای آن واقع شده است میدهد لیکن شرایط و احکام خاصه آن معامله را ندارد، ‌بنابراین اگر مورد صلح عین باشد در مقابل عوض، نتیجه آن همان نتیجه بیع…

صلح بلاعوض نیز جائز است.

حقوق خصوصی که از جرم تولید میشود ممکن است مورد صلح واقع شود.

صلح با انکار دعوی نیز جائز است بنابراین درخواست صلح اقرار محسوب نمی‌شود.

هر صلح نافذ است جز صلح بر امری که غیر مشروع باشد.

برای صحت صلح طرفین باید اهلیت معامله و تصرف در مورد صلح داشته باشند.