ماده ۶۳۲– از بین بردن تمام یا قسمتی از فک بالا موجب ارش است.

ماده ۶۳۱– جنایتی که موجب کندی حرکت فک شود، موجب ارش است و چنانچه مانع جویدن یا موجب نقص آن شود، ارش آن نیز افزوده می‌شود.

ماده ۶۳۰– دیه فک، مستقل از دیه دندان و سایر اعضاء است و اگر با فک، دندان یا غیر آن از بین برود یا آسیب ببیند، هر کدام دیه یا ارش جداگانه دارد.

مبحث نهم ـ دیه فک ماده ۶۲۹– قطع کردن و یا از بین بردن دو استخوان چپ و راست فک که محل رویش دندان‌های پایین است، موجب دیه کامل، هر کدام از آنها نصف دیه کامل و مقداری از آنها…

ماده ۶۲۸– جنایت بر گردن که مانع فرو بردن یا جویدن غذا و یا نقص آن و یا مانع حرکت گردن شود، موجب ارش است.

ماده ۶۲۷– شکستگی گردن بدون کج شدن و خمیدگی آن موجب ارش است.

مبحث هشتم ـ دیه گردن ماده ۶۲۶– کج شدن و خمیدگی گردن در اثر شکستگی، در صورت عدم بهبودی و باقی ماندن این حالت موجب دیه کامل و در صورت بهبودی و زوال حالت خمیدگی و کج شدگی موجب ارش…

ماده ۶۲۵– هرگاه به جای دندان کنده شده، دندان دیگری یا همان دندان قرار گیرد و مانند دندان اصلی دارای حس و حیات شود، کندن آن، دیه همان دندان را دارد، لکن اگر دارای حس و حیات نباشد، کندن آن…

ماده ۶۲۴– با کنده شدن دندان دائمی، دیه همان دندان ثابت می‌شود، اگرچه دوباره در محل آن، دندان دیگری بروید و مانند سابق شود و چنانچه شخصی دندان روییده شده را دوباره بکند، باید دیه کامل همان دندان را بپردازد.

ماده ۶۲۳– در کندن دندان شیری، یک صدم دیه کامل ثابت است مگر اینکه کندن آن موجب گردد دندان دائمی نروید، که در این صورت باید دیه کامل دندان دائمی پرداخت شود.تبصره– شکستن، معیوب کردن و شکافتن دندان شیری موجب…

ماده ۶۲۲– شکستن آن مقدار از دندان که نمایان است با بقای ریشه، موجب دیه همان دندان است و اگر کسی بعد از شکستن مقدار مزبور ریشه را بکند، خواه مرتکب کسی باشد که مقدار نمایان دندان را شکسته است…

ماده ۶۲۱– کندن دندان لق یا ترک‌خورده که منفعت آن باقی است، موجب دیه همان دندان و در غیر این صورت موجب ارش است.