مازندران آمل خیابان طالقانی – مشاور رسمی مالیاتی وحید اکبری | 09113252050

‌ماده ۱۵ قانون مربوط به مقررات امور پزشکی و دارویی و مواد خوردنی و آشامیدنی

‌‌ماده 15 (اصلاحی 30ˏ03ˏ1403): کسانی که بدون اجازه وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی مواد دارویی و یا فرآورده‌های بیولوژیک مندرج در ماده 14 را وارد نمایند و یا در داخل کشور بسازند، با رعایت شرایط و امکانات خاطی، دفعات و مراتب جرم و مراتب تأدیب به حکم دادگاه: چنانچه واردکننده یا تولیدکننده غیر مجاز […]

ماده ۱۴ ‌قانون مربوط به مقررات امور پزشکی و دارویی و مواد خوردنی و آشامیدنی

ماده 14 – ورود هر نوع فرآورده بیولوژیک (نظیر سرم، واکسن، فرآورده‌های آزمایشگاهی، مواد غذایی اطفال، هر نوع دارو، مواد اولیه دارویی، بسته‌بندی دارویی، قطعات و ماشین‌آلات مربوط) به هر شکل و عنوان از خارج از کشور توسط بخش خصوصی و یا دولتی و نیز ترخیص آنها از گمرک و همچنین ساخت هر نوع دارو […]

‌ماده ۱۳ قانون مربوط به مقررات امور پزشکی و دارویی و مواد خوردنی و آشامیدنی

فصل چهارم (اصلاحی 23ˏ01ˏ1367): شرایط ساخت و ورود دارو و فرآورده‌ های بیولوژیک و فرآورده‌ های آزمایشگاهی ماده 13 – عنوان داروی اختصاصی شامل داروهائی می‌شود که بطور ساده و یا از اختلاط و یا ترکیب چند دارو در نتیجه ابداع شخص یا شخصیت حقوقی معینی بدست آمده و یا فرمول و اسم ثابت و […]

‌ماده ۱۲ قانون مربوط به مقررات امور پزشکی و دارویی و مواد خوردنی و آشامیدنی

ماده 12 – پروانه‌های اشتغال به طبابت که برای پزشکان خارجی صادر شده و یا خواهد شد، نهایتاً برای مدت پنج سال از تاریخ صدور معتبر بوده و پس از انقضای مدت مزبور، صاحب پروانه باید تقاضای تجدید آن را بنماید.قبول این تقاضا در مورد طبابت آزاد برای وزارت بهداری الزامی نیست و متخلف از […]

ماده ۱۰ قانون مربوط به مقررات امور پزشکی و دارویی و مواد خوردنی و آشامیدنی

فصل سوم – مقررات مربوط با اشتغال پزشکان بیگانه ماده 10 – اشتغال پزشکان بیگانه بهر نام و هر نوع کار فنی از هر حیث تابع مقررات قانون طبابت اتباع بیگانه مصوب شهریور ماه 1312 و مستلزم داشتن پروانه از وزارت بهداری می‌باشد و در صورت تخلف مشمول مجازات مصرح در ماده 3 خواهد شد.بعلاوه […]

‌ماده ۷ قانون مربوط به مقررات امور پزشکی و دارویی و مواد خوردنی و آشامیدنی

ماده 7 – دارندگان آزمایشگاه نمی‌توانند غیر از رشته‌ای که پروانه برای آن صادر گردیده، به انجام آزمایش‌های دیگر مبادرت ورزند، مگر اینکه برای رشته‌های دیگر نیز تحصیل پروانه نموده باشند. بهر حال یک نفر نمی‌تواند مسئولیت بیش از یک آزمایشگاه را عهده‌دار باشد.

‌‌ماده ۶ قانون مربوط به مقررات امور پزشکی و دارویی و مواد خوردنی و آشامیدنی

‌فصل دوم – آزمایشگاه تشخیص ماده 6 – کسانی می‌توانند متصدی آزمایشگاه تشخیص طبی برای یک یا چند رشته گردند که دکتر در پزشکی یا از روسای دامپزشکی و یا علوم شیمی و یا بیولوژی بوده، بعلاوه دارای گواهینامه دوره تکمیلی آزمایشگاهی از دانشکده‌های پزشکی یا گواهینامه رسمی تخصصی در امور آزمایشگاهی از کشورهای خارجه […]