بررسی عدم اجرای تبصره ماده 193 قانون مالیات‌های مستقیم – درآمد مشاغل

تاریخ سند: 1382/08/28
شماره سند: 201/6586
امضا کننده: شعبه اول شورای عالی مالیاتی
منبع مالیات: مشاغل
اداره کل مربوط: ابرکوه
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 145 – 81/11/29
مالیات بر: درآمد مشاغل
سال عملکرد: 1378 و 1379
شماره حوزه مالیاتی: 9911
شماره سرممیزی مالیاتی: 991
اداره امور مالیاتی شهرستان: ابرکوه
تاریخ ابلاغ رأی: 81/12/28
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 474-201-82/1/27

خلاصه واخواهی – استدلال مؤدی

1. شروع بهره‌برداری معدن:
   • در تاریخ 78/6/27 موفق به اخذ پروانه بهره‌برداری شماره 3429 از اداره کل صنایع و معادن استان یزد گردیده و بهره‌برداری از معدن را آغاز نموده‌ام.
2. درخواست استفاده از معافیت ماده 132:
   • مؤدی خود را مستحق استفاده از معافیت مالیاتی اولویت یک ماده 132 می‌داند، اما برای سال‌های 78 و 79 از وی مالیات مطالبه شده است.
3. عدم توجه هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدیدنظر:
   • با وجود تبصره ذیل ماده 193، که شرط استفاده از معافیت ماده 132 را تسلیم اظهارنامه، ترازنامه و حساب سود و زیان در دوران معافیت تعیین کرده است،
   • آراء هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی (شماره 2300-4/30 مورخ 72/2/18 و شماره 4462-4/30 مورخ 70/3/27) روشن کرده‌اند که این شرط تنها شامل کارخانه‌داران و اشخاص حقوقی می‌شود.
   • هیأت تجدیدنظر بدون توجه به این آراء، رأی هیأت بدوی را تأیید کرده و مؤدی را از حق قانونی خود محروم نموده است.
4. درخواست مؤدی:
   • به جهت عدم رعایت قوانین و مقررات موضوعه و عدم توجه به ماده 258 قانون مالیات‌های مستقیم، نقض رأی شماره 145-81/11/29 هیأت تجدیدنظر درخواست شده است.

رأی شورای عالی مالیاتی

بند 1 – رأی اکثریت

• عمومیت حکم تبصره ماده 193:
  • بهره‌برداران معادن نیز طبق مواد 96 و 100 قانون مالیات‌های مستقیم (قبل از اصلاحیه 1380/11/27) ملزم به نگهداری دفتر قانونی و تسلیم اظهارنامه و صورت‌های مالی متکی به دفاتر قانونی می‌باشند.
• توجیه قانونی:
  • همان استدلالی که هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی در رأی شماره 3382-201 مورخ 1382/4/24 در خصوص کارگاه‌ها داشته است، برای صاحبان واحدهای معدنی نیز صادق است.
  • در صورت عدم تسلیم اظهارنامه و صورت‌های مالی در دوره معافیت، بهره‌برداران معادن نمی‌توانند از معافیت ماده 132 برخوردار شوند.
• نتیجه اکثریت:
  • رأی هیأت تجدیدنظر ایرادی ندارد و رد شکایت شاکی اعلام می‌شود.

بند 2 – نظر اقلیت

• گستره تبصره ماده 193:
  • رأی اکثریت هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی (شماره 3382-201 مورخ 82/4/24) بیان کرده که تبصره ماده 193 علاوه بر کارخانه‌داران و اشخاص حقوقی شامل کارگاه‌های موضوع بند 2 ماده 96 نیز می‌شود.
• استدلال اقلیت:
  • بهره‌برداران معادن از مصادیق بند 7 ماده 96 قانون مالیات‌های مستقیم هستند و می‌توانند از دفاتر مشاغل استفاده نمایند.
  • بنابراین، برای استفاده از معافیت مالیاتی ماده 132، تسلیم اظهارنامه، ترازنامه و حساب سود و زیان الزامی نیست.
  • در صورتی که شرایط ماده 132 قبل از اصلاحیه 81/11/27 فراهم باشد، مؤدی می‌تواند از معافیت مالیاتی بهره‌مند گردد.
• نتیجه اقلیت:
  • شکایت مؤدی وارد است، رأی مورد واخواهی نقض و پرونده برای بررسی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم احاله می‌گردد.

امضا کنندگان

• رأی اکثریت: محمد رزاقی – علی اصغر زندی فائز
• نظر اقلیت: اسماعیل ملکان

بررسی اجرای تبصره ماده 98 قانون مالیات‌های مستقیم – اشخاص حقوقی

تاریخ سند: 1382/08/28
شماره سند: 201/6592
امضا کننده: شعبه سوم شورای عالی مالیاتی
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: قم
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 9309-81/11/16
سال عملکرد: 1379
شماره حوزه مالیاتی: 532
تاریخ ابلاغ رأی: 82/1/10
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 744-201-82/2/6

خلاصه واخواهی – استدلال شرکت

1. رد دفاتر شرکت توسط هیأت سه نفری:
   • ممیز مالیاتی 16 مورد رد دفاتر را به هیأت سه نفری اعلام کرده، اما هیأت فقط سه مورد دفاتر شرکت را رد نموده که حتی این سه مورد نیز قابل قبول است.
2. عدم پذیرش دفاعیات شرکت در هیأت بدوی:
   • دفاعیات شرکت در هیأت بدوی مورد قبول واقع نشده و شرکت ناچار به شکایت در هیأت تجدیدنظر شده است.
   • هیأت تجدیدنظر به درخواست قانونی شرکت مبنی بر قبول دفاتر توجه نکرده و تنها اعطای رد دفاتر را تأیید نموده است.
3. دلایل شرکت برای رد نشدن دفاتر:
   1. عدم ارائه تراز سه ماهه حساب‌ها: به موجب آئین‌نامه اجرایی ماده 95، این موضوع موجب رد دفاتر نمی‌شود.
   2. عدم ارسال آمار واگذاری دو دستگاه ماشین‌آلات چاپ: دلیل کافی برای رد دفاتر نیست.
   3. عدم ثبت اجاره سالن:
      • شرکت یکی از سالن‌های کارخانه را جهت بسته‌بندی محصولات شرکت در اختیار شرکت دیگری قرار داده و هیچ وجهی بابت اجاره دریافت نکرده.
      • علاوه بر این، بابت بسته‌بندی مبالغی نیز به شرکت یاد شده پرداخت نموده است.

درخواست مؤدی:

• رسیدگی مجدد و قبول دفاتر شرکت با توجه به موارد فوق.

رأی شورای عالی مالیاتی

بند 1 – بررسی فروش ماشین‌آلات

• هیأت حل اختلاف مالیاتی اعلام داشته که فروش ماشین‌آلات با فاکتور نبوده است.
• شورای عالی مالیاتی تأکید می‌کند که:
  • حتی اگر قرارداد یا فاکتور فروش وجود نداشته باشد، به استناد قسمت آخر بند 2 ماده 97 قانون مالیات‌های مستقیم، در صورتی که سایر موارد رد دفاتر برطرف شده باشد، تنها مالیات این قسمت از طریق علی‌الرأس تعیین می‌شود.

بند 2 – بررسی اجاره سالن

• ادعای ممیز مالیاتی مبنی بر ثبت نشدن اجاره سالن مورد قبول نیست، زیرا:
  • قرارداد منعقده ضمیمه پرونده است.
  • شرکت مؤدی هیچ اجاره‌ای دریافت نکرده و بابت بسته‌بندی نیز مبالغی پرداخت نموده است.
  • استدلال هیأت مبنی بر عدم رسمی بودن قرارداد و ثبت نشدن آن خلاف مقررات قانون مدنی است و توجیه قانونی ندارد.

بند 3 – تبصره ماده 98 قانون مالیات‌های مستقیم

• به استناد تبصره ماده 98 قانون مالیات‌های مستقیم:
  • اگر امکان تعیین درآمد واقعی وجود داشته باشد، ممیز مالیاتی مکلف است درآمد مشمول مالیات را از طریق رسیدگی به دفاتر و مدارک تعیین نماید و این موضوع اختیاری نیست.

بند 4 – نتیجه نهایی

• رأی مورد واخواهی از توجیه قانونی و کفایت رسیدگی برخوردار نبوده.
• نقض رأی صادر شده و پرونده جهت بررسی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله می‌گردد.

امضا کنندگان

• محمدعلی بیگ‌پور
• علی عزیزی
• اسماعیل ملکان

شمول معافیت موضوع ماده 133 قانون مالیات‌های مستقیم به تعاونی چند منظوره

تاریخ سند: 1382/09/30
شماره سند: 201/7123
امضا کننده: شعبه اول شورای عالی مالیاتی
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: مالیات بر شرکت‌ها
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 10756-82/2/2
سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1378
شماره حوزه مالیاتی: 0511
تاریخ ابلاغ رأی: 82/2/31
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 2442-201-82/3/27

خلاصه واخواهی – اعتراض مؤدی

1. ثبات فعالیت شرکت: از بدو تأسیس تا پایان سال 1381 تغییری در فعالیت شرکت ایجاد نشده است.
2. معافیت سنوات قبل: در سال‌های 74 و 75 مطابق ماده 133 قانون مالیات‌ها، شرکت از پرداخت مالیات معاف بوده است.
3. تغییر نام شرکت: در سال 76، به منظور بهره‌مندی از تسهیلات تأسیس کارخانه شیر و با موافقت وزارت تعاون، نام شرکت از تعاونی تولیدی به تعاونی چند منظوره تغییر یافت.
   • در همان سال، ممیز محترم به استناد تغییر نام، برگ تشخیص مالیات صادر کرد، با اینکه هیچگونه تغییر در فعالیت ایجاد نشده بود.
   • با پیگیری‌های مداوم، در جلسات هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی، معافیت شرکت تأیید شد.
4. مطالبه مالیات در سال 78: ممیز محترم بدون توجه به رویه سال‌های گذشته و گزارش‌های حسابرسان، از شرکت فاقد درآمد، مطالبه مالیات به عمل آورد.
   • پرونده سال‌های 74، 75، 76، 79 و 80 نشان‌دهنده معافیت شرکت بوده است.
5. سایر تعاونی‌های مشابه: در سراسر کشور بیش از 3000 تعاونی مشابه فعالیت شرکت، معاف از پرداخت مالیات می‌باشند.
   • این شرکت به علت نداشتن سود، پرداخت 4% هزینه آموزش تعاون موضوع اساسنامه به وزارت تعاون را انجام نداده است و صحت این موضوع توسط وزارت تعاون تأیید شده است.

رأی شورای عالی مالیاتی

بند 1 – تغییر نام شرکت و شمول معافیت ماده 133

• شرکت مؤدی به موجب آگهی منتشره در روزنامه رسمی مورخ 76/5/13، نام خود را از تعاونی تولیدی به تعاونی چند منظوره تغییر داده است.
• ماده 133 قانون مالیات‌های مستقیم صراحتاً انواع شرکت‌های تعاونی مشمول معافیت را بیان کرده و در آن ذکری از شرکت‌های تعاونی چند منظوره نشده است.
• بنابراین، بر اساس رأی شماره 7481-4/30 مورخ 75/7/8 هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی، مؤدی از شمول ماده 133 خارج و مشمول پرداخت مالیات می‌باشد.

بند 2 – بررسی اعتراضات مؤدی در هیأت حل اختلاف

• هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی، اعتراض مؤدی را مبنی بر شمول معافیت ماده 133 و فعالیت‌های کشاورزی موضوع ماده 81 قانون بررسی و قرار رسیدگی صادر کرده است.
• با توجه به گزارش اجرای قرار و بررسی‌های هیأت بدوی، شرکت مشمول معافیت‌های یاد شده شناخته نشده و برگ تشخیص تأیید شده است.
• هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر نیز، بررسی‌های انجام شده توسط هیأت بدوی را کافی دانسته و رأی را تأیید کرده است.

بند 3 – نتیجه نهایی

• از حیث شکوائیه واصله، هیچ موردی از نقض مقررات یا نقص در رسیدگی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر مشاهده نشده است.
• رد شکایت شاکی اعلام می‌گردد.

امضا کنندگان

• اسماعیل ملکان
• محمد رزاقی
• علی‌اصغر زندی فائز

رأی شورای عالی مالیاتی – رعایت ماده 237 قانون مالیات‌های مستقیم (مالیات حقوق)

تاریخ سند: 1382/09/30
شماره سند: 201/71323
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی

مشخصات پرونده

• موضوع مالیات: مالیات حقوق
• منبع مالیات: حقوق
• اداره کل مربوط: مالیات بر شرکت‌ها
• سال عملکرد: تیر الی شهریور 1381
• شماره حوزه مالیاتی: 1344
• شماره سرممیزی مالیاتی: 134
• تاریخ ابلاغ رأی: 82/2/27
• شماره و تاریخ ثبت شکایت: 2026-201-82/3/13
• شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 6527-82/2/6

خلاصه واخواهی – اعتراض مودی

1. عدم رعایت ماده 237 قانون مالیات‌های مستقیم در تهیه گزارش و صدور برگ تشخیص و محاسبه مالیات بر اساس اعداد واهی.
2. مستندات موجود شامل فرم‌های بیمه تأمین اجتماعی و لیست‌های حقوق بوده که حقوق ماهانه حدود 1,100,000 ریال را نشان می‌دهد.
3. محاسبه مالیات حقوق بر مبنای دلار و جدول بخشنامه‌ها انجام شده، در حالی که شرکت ایرانی و مدیرعامل مقیم ایران و سهامدار شرکت است و دریافت حقوق ارزی محرز نیست.
4. هیأت حل اختلاف بدون توجه به گزارش کارشناس و حقایق امور اقدام به صدور رأی کرده و استناد به ارقام واهی و حدس و گمان داشته است.
5. هیأت به بخشنامه‌های 42176/6124 و 52726/1616 و ماده 229 که تأکید بر مالیات بر اساس درآمد واقعی مؤدی دارند، بی‌توجه بوده است.

درخواست مودی: نقض رأی هیأت، تجدید رسیدگی و رفع اجحاف.

رأی شورای عالی مالیاتی

• حوزه مالیاتی مربوطه حقوق مدیرعامل شرکت ایرانی را بدون توجه به لیست‌های حقوق و بیمه و بدون استناد به اسناد و مدارک واقعی، بر مبنای دلار ارزیابی کرده و معادل ریالی آن را برای محاسبه مالیات مبنا قرار داده است.
• هیأت حل اختلاف مالیاتی، اعتراض مودی مبنی بر ایرانی بودن شرکت و پرداخت حقوق به ریال را بررسی کرده و قرار رسیدگی مجدد صادر نمود.
• با وجود وصول گزارش مجری قرار حاوی پیشنهاد رفع تعرض، هیأت دلایل عدم پذیرش گزارش را ذکر نکرده و صرفاً با استدلال اشتباه مبنی بر خارجی بودن شخص حقوق بر مبنای دلار را تأیید و تعدیل کرده است.

تصمیم

• از حیث شکوائیه واصله و روند رسیدگی، رأی هیأت ایراد دارد.
• شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی به دلیل عدم رعایت ماده 237 قانون مالیات‌های مستقیم و نقض ماده 248 رأی را نقض می‌نماید.
• پرونده جهت رسیدگی مجدد و صدور رأی مقتضی بر اساس اسناد و مدارک مثبته و واقعیت امر به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله می‌شود.

اعضا هیأت:

• روح‌الله باباسنگانی
• عباس رضائیان
• علی عزیزی

رأی شورای عالی مالیاتی – رعایت تبصره یک ماده 244 قانون مالیات‌ها (مالیات حق واگذاری محل)

تاریخ سند: 1382/09/30
شماره سند: 201/7122
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه سوم شورای عالی مالیاتی

مشخصات پرونده

• موضوع مالیات: مالیات حق واگذاری محل
• منبع مالیات: حق واگذاری محل
• اداره کل مربوط: خراسان
• سال عملکرد: 1381
• شماره حوزه مالیاتی: 522
• سازمان امور اقتصادی و دارایی استان: خراسان
• تاریخ ابلاغ رأی: 82/2/22
• شماره و تاریخ ثبت شکایت: 1991-201-82/3/13
• شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 6/158-82/2/20

خلاصه واخواهی – اعتراض مودی

• ملک تجاری در تاریخ 72/6/6 طبق قولنامه واگذار شده و در تصرف خریداران قرار گرفته است.
• مودی و خریداران در همان تاریخ به حوزه مالیاتی مراجعه کرده و خواستار وصول مالیات حق واگذاری بوده‌اند، اما به دلیل مشکلات شهرداری، مالیات وصول نشده است.
• مودی وکالت بلاعزل به نام خریداران تنظیم کرده است.
• پس از 10 سال، هنگام صدور برگه مالیات به نام مودی، متوجه مشکلاتی شده که شامل موارد زیر است:
  • تخلف در تنظیم اظهارنامه توسط خریداران بر خلاف ماده 57 و 80 قانون
  • عدم رعایت ماده 237 و 238 مربوط به مالیات سرقفلی
  • جلسه کمیسیون حل اختلاف با حضور دو نفر که مغایر با تبصره یک ماده 244 بوده است

مودی خواستار رسیدگی دقیق و اعمال مقررات قانونی مربوطه شده است.

رأی شورای عالی مالیاتی

• مودی به موجب لایحه تسلیمی، اعتراض به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی مطرح کرده است.
• با بررسی پرونده مشخص شد:
  • مالیات حق واگذاری محل با نرخ 2 درصد ماده 59 اصلاحی مصوب 80/11/27 تعیین شده است.
  • تبصره یک ماده 244 اصلاحی قانون مالیات‌ها مقرر می‌دارد که جلسات هیأت حل اختلاف مالیاتی با حضور سه نفر عضو رسمیت پیدا کند.
  • رأی مورد واخواهی در جلسه‌ای صادر شده که نماینده موضوع بند 3 ماده 244 حضور نداشته است.

تصمیم

• اظهارنظر اعضای هیأت حل اختلاف مالیاتی فاقد اعتبار قانونی است، زیرا رأی با حضور ناقص اعضا صادر شده است.
• پرونده باید مجدداً در هیأت حل اختلاف مالیاتی مطرح شود که هر سه عضو در جلسه حضور داشته باشند و رسیدگی قانونی و کامل انجام گیرد.

اعضا هیأت:

• علی عزیزی
• محمدعلی بیگ‌پور
• اسماعیل ملکان

رأی شورای عالی مالیاتی – تعیین مالیات اجاره برای ملک مورد استفاده شرکت

تاریخ سند: 1382/09/30
شماره سند: 201/7106
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه هشتم شورای عالی مالیاتی

مشخصات پرونده

• موضوع مالیات: مالیات بر درآمد مستغلات
• منبع مالیات: اجاره املاک
• اداره کل مربوط: استان قزوین
• سال عملکرد: 75، 76 و 77
• شماره حوزه مالیاتی: 313
• شماره سرممیزی مالیاتی: 31
• اداره کل: اداره امور مالیاتی شهرستان قزوین
• تاریخ ابلاغ رأی: 82/2/2
• شماره و تاریخ ثبت شکایت: 1429-201-80/2/28
• شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 691/3-80/8/8

خلاصه واخواهی – اعتراض مودی

• مودی اعلام کرده که رعایت بند 5 بخشنامه شماره 11694 مورخ 78/3/16 صورت نگرفته و صدور برگ تشخیص بدون تحقیقات کافی و مغایر ماده 237 قانون مالیات‌های مستقیم بوده است.
• هیأت حل اختلاف مالیاتی بدون توجه به بخشنامه 10085-80/3/30 رأی صادر کرده و کاهش کمتر از 20% درآمد مشمول مالیات انجام داده است.
• ملک مورد بحث به دلیل مشکلات بین شرکت شهر صنعتی و اداره اوقاف قزوین به نام شخص حقوقی نشده، ولی در اظهارنامه مالیاتی زمین و تأسیسات و اعیانی جزء دارایی شرکت منظور و مستهلک شده است.
• نامه‌های شماره 56175-77/5/16 و 9258-77/1/12 شورای عالی مالیاتی تصریح دارند که اگر وجهی بابت اجاره پرداخت نشده باشد، مشمول مالیات نخواهد بود.
• مودی خواستار رسیدگی دقیق شورای عالی مالیاتی و بررسی اسناد و مدارک مرتبط است.

رأی شورای عالی مالیاتی

• مودی ضمن لایحه تسلیمی (برگ‌های 37 و 38 پرونده) تأکید کرده است که ملک متعلق به شرکت بوده و اجاره‌ای نبوده است.
• هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر بدون بررسی دقیق محتویات پرونده و اظهارنظر موجه و مدلل، صرفاً با استدلال اینکه قرارداد خرید زمین به نام مودی بوده، اعتراض را رد و درآمد مشمول مالیات را تعدیل کرده است.
• قرائن و اسناد پرونده (برگ‌های 3، 8، 17، 21، 27 و سایر اوراق) حکایت از مالکیت شرکت بر ملک دارد.
• کسب درآمد اجاره توسط مودی به موجب اسناد و مدارک محرز نشده است.

تصمیم

• رأی مورد واخواهی نقض می‌شود به دلیل:
  • نقض مقررات ماده 248 قانون مالیات‌های مستقیم
  • نقص در رسیدگی
• پرونده به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله می‌شود تا:
  • مالکیت ملک و مستندات ثبت شرکت (ماده 5 اساسنامه و بند 6 شرکت‌نامه) بررسی شود
  • دفاتر قانونی و صورت‌های مالی شامل دارایی‌های ثابت، هزینه‌ها، استهلاکات و ذخایر مورد رسیدگی قرار گیرد
  • اسناد و مدارک مرتبط با خرید زمین و احداث ساختمان بررسی گردد
  • رأی صریح و قانونی، نفیاً یا اثباتاً نسبت به کلیه موارد مطروحه صادر شود

اعضا هیأت:

• روح‌الله باباسنگانی
• عباس رضائیان
• علی عزیزی

رأی شورای عالی مالیاتی – برگشت هزینه ذخیره بازخرید کارکنان و تعدیلات سنواتی

تاریخ سند: 1382/09/30
شماره سند: 201/7070
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی

مشخصات پرونده

• موضوع مالیات: اشخاص حقوقی
• منبع مالیات: اشخاص حقوقی
• اداره کل مربوط: مودیان بزرگ
• سال عملکرد: 1379
• شماره حوزه مالیاتی: 0112
• اداره کل: مودیان بزرگ مالیاتی
• تاریخ ابلاغ رأی: 1382/4/25
• شماره و تاریخ ثبت شکایت: 4242-201-1382/5/21
• شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 149-1382/3/28

خلاصه واخواهی – اعتراض مودی

بند 1 – تعدیلات سنواتی

• مبلغ 1,001 میلیون ریال تعدیلات و تسویه حساب‌های طرف قرارداد شرکت، مربوط به سنوات 1371 به بعد، به حساب بستانکار سود و زیان سنواتی منظور شده است.
• این تعدیلات با فرض اعمال در هر یک از سال‌های مربوط، تأثیری در مالیات آن سال‌ها نخواهد داشت.
• مشابه این موضوع در سنوات گذشته نیز وجود داشته و تعدیلات بدهکار حساب سود و زیان سنواتی، بیشتر از بستانکار بوده و هرگز در عملکرد سال مورد رسیدگی اعمال نشده است.

بند 2 – ذخیره بازخرید کارکنان

• مبلغ 754 میلیون ریال ذخیره بازخرید کارکنان طبق ضوابط قانونی محاسبه و اعمال شده است.
• از این مبلغ، پنج فقره پرداختی به مبلغ 64,025,665 ریال به عنوان هزینه اعمال شده است.
• این مبالغ به سود ویژه شرکت اضافه شده و هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر با توجه به اصول پذیرفته شده حسابداری به این موضوع توجه نکرده است.

رأی شورای عالی مالیاتی

بند 1 – ذخیره بازخرید کارکنان

• در خصوص مبلغ 754 میلیون ریال ذخیره بازخرید کارکنان و عدم پذیرش آن به عنوان هزینه قابل قبول و احتساب آن به درآمد مشمول مالیات، هیأت تجدید نظر مطابق مقررات رأی صادر کرده است.
• بنابراین، اعتراض مودی وارد نمی‌باشد.

بند 2 – تعدیلات سنوات قبل

• در مورد مبلغ 1,001 میلیون ریال تعدیلات سنوات قبل، رأی مورد واخواهی از استحکام لازم برخوردار نبوده و رسیدگی کافی به موضوع انجام نشده است.
• شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی این بخش را نقض می‌کند و پرونده را به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگری احاله می‌نماید تا رسیدگی لازم و کافی صورت گیرد.

تصمیم نهایی

• نقض بخشی از رأی مورد واخواهی در خصوص تعدیلات سنواتی
• تأیید رأی در خصوص ذخیره بازخرید کارکنان

اعضا هیأت:

• حسن عباسی‌پناه
• علی‌اصغر زندی فائز
• غلامحسین مختاری