ماده ۳۲ قانون احکام دائمی برنامههای توسعه کشور به سه حوزه مهم میپردازد:
ایجاد نظام راهبری آمایش سرزمین (بند الف)
توسعه سواحل مکران (بند ب)
مشوقهای سرمایهگذاری صنعتی و معدنی در مناطق غیربرخوردار (بند پ)
اختصاص ۳٪ درآمد نفت و گاز به استانها و مناطق کمترتوسعهیافته (بند ت)
در ادامه، شرح کامل آن آمده است:
الف) ایجاد و وظایف «شورای عالی آمایش سرزمین»
این شورا با مسئولیت رئیس سازمان برنامه و بودجه تشکیل میشود و نقش آن راهبری کلان توسعه فضایی کشور است.
مهمترین وظایف:
نظارت بر اجرای نظام راهبری توسعه سرزمین و تنظیم روابط ارکان آن
تصویب برنامهها و طرحهای آمایش در سطوح ملی، منطقهای و استانی
بررسی اسناد آمایش ملی، منطقهای و استانی
نظارت بر اجرای اصول و ضوابط ملی آمایش و ارزیابی عملکرد دستگاههای اجرایی
تبصرههای بند الف:
تبصره 1: دستگاههای اجرایی باید برنامههای خود را مطابق جهتگیریهای آمایش تنظیم کنند.
تبصره 2: دبیرخانه شورا (سازمان برنامه و بودجه) مسئول نظارت است و میتواند کارگروهها تشکیل دهد.
تبصره 3: ترکیب اعضا شامل هشت وزیر کلیدی + رئیس سازمان محیط زیست + سه صاحبنظر منتخب رئیسجمهور است.
تبصره 4: دولت مکلف است سیاستهای خشکی و دریایی را همزمان در آمایش سرزمینی لحاظ کند.
ب) توسعه سواحل مکران (جنوب شرق کشور)
دولت مکلف است در چارچوب آمایش سرزمین، برای استقرار، ساماندهی و احداث زیرساختهای نظامی، فرهنگی و رفاهی نیروی دریایی ارتش در سواحل مکران،
اعتبارات لازم را در بودجه سالانه پیشبینی کند.
این حکم یکی از مهمترین مواد قانونی توسعه مکران است.
پ) مشوقهای سرمایهگذاری صنعتی و معدنی در مناطق غیربرخوردار از اشتغال
1. تعیین مناطق غیربرخوردار از اشتغال
شهرستانهایی که نرخ بیکاری آنها بالاتر از میانگین کشور باشد.
این مناطق هر ده سال دوبار (سال اول و سال ششم دهه) تعیین میشوند.
پیشنهاد توسط: سازمان برنامه و بودجه + وزارت تعاون، کار و رفاه
تصویب توسط: هیأت وزیران
2. تکلیف دولت برای کاهش بیکاری
دولت موظف است:
مشوقهای لازم برای اشتغالزایی
برنامههای کاهش بیکاری
برنامههای کارورزی برای بیکاران
را اجرا کند و اعتبار آن را در بودجه سالانه لحاظ کند.
3. معافیت مالیاتی
در این مناطق، واحدهای:
صنعتی
معدنی
خدماتی
مشمول معافیت مالیاتی مشابه مناطق آزاد تجاری ـ صنعتی هستند.
توسعه واحد موجود یا تولید کالای جدید نیز مشمول همان معافیت به نسبت سهم خود است.
ت) اختصاص سه درصد (۳٪) درآمد صادرات نفت و گاز
دولت موظف است ۳ درصد از درآمد صادرات نفت خام و گاز طبیعی را اختصاص دهد:
سهمبندی:
یکسوم: به استانهای نفتخیز و گازخیزمعیار: سهم استان در ارزش صادرات نفت خام و خالص صادرات گاز
دو سوم: به شهرستانهای کمتر توسعهیافتهمعیار: شاخصهای توسعهنیافتگی (تعیینشده توسط سازمان برنامه و بودجه)
ویژگیها:
این منابع فقط برای برنامههای عمرانی هزینه میشوند.
این اختصاص جایگزین بودجه استانی نمیشود و سهم پایه را کم نمیکند.
فقط به دو گروه: مناطق نفتخیز + مناطق توسعهنیافته تعلق دارد.
تبصره:
آییننامه اجرایی ظرف شش ماه از ابلاغ قانون باید تصویب شود.