ماده ۲۹ قانون احکام دائمی برنامه های توسعه کشور
ماده ۲۹ قانون احکام دائمی برنامههای توسعه کشور بر مدیریت پایدار و بهرهبرداری مسئولانه از جنگلها، مراتع و زیستگاههای طبیعی تأکید دارد و هدف آن حمایت از منابع طبیعی کشور با مشارکت جوامع محلی است.
بخش الف
بهرهبرداری از جنگلها، مراتع و زیستگاههای طبیعی ** تنها بر اساس پیشنهاد بالاترین مقام دستگاه اجرایی و مصوبات هیأت وزیران** ممکن است.
بهرهبرداریهای مازاد ممنوع است و هر فرد یا نهادی که تخلف کند، باید مبالغ جبرانی تا ۵ برابر خسارت واردشده بپردازد.
مبالغ دریافتی به حساب خزانهداری کل کشور و پس از درج در بودجه، 100% آن برای احیای مناطق خسارتدیده هزینه میشود.
بخش ب
با هدف مردمنهاد کردن اقتصاد و تقویت مشارکت جوامع روستایی و عشایری، دستگاههای اجرایی مجازند قراردادهای اجرایی پروژهها را با تشکلها و تعاونیهای روستایی و عشایری بر اساس قوانین مناقصات و فهرست قیمتهای پایه منعقد کنند.
آییننامه اجرایی مربوط این بند، به پیشنهاد سازمان برنامه و بودجه، وزارت جهاد کشاورزی و حفاظت محیطزیست تهیه شده و پس از تصویب هیأت وزیران ابلاغ میشود.
بخش ج
دولت موظف است از حقوق عشایر دارای پروانه چرای دام در مناطق حفاظتشده حمایت کند.
همچنین، سازمان جنگلها و مراتع باید در مدت حداکثر یک سال، محدوده مراتع عشایری و روستایی را تنسیق، ممیزی و تفکیک نماید.