فروش دارایی‌های استهلاک‌پذیر

ماده ۱۴۹ قانون مالیات‌های مستقیم، چارچوب قانونی پذیرش “هزینه استهلاک” به عنوان هزینه قابل قبول مالیاتی را تبیین می‌کند. طبق این ماده، کاهش ارزش دارایی‌ها ناشی از به‌کارگیری، گذشت زمان یا عوامل فیزیکی (بدون در نظر گرفتن نوسانات قیمت بازار) و همچنین هزینه‌های تأسیس، قابل استهلاک هستند. نکته کلیدی این ماده، الزام رعایت “جدول استهلاکات” مصوب وزیر امور اقتصادی و دارایی و انطباق آن با استانداردهای حسابداری است. این ماده ابزاری حیاتی برای مدیریت سود مشمول مالیات از طریق نوسازی تجهیزات و زیرساخت‌هاست.