ماده ۶۹ –
دولت مکلف است برنامه حفظ، احیاء، اصلاح، توسعه و بهرهبرداری از منابع طبیعی تجدیدشونده را با توجه به اولویتهای زیر تنظیم و به مورد اجرا بگذارد:
الف – خروج دام از جنگل و ساماندهی جنگلنشینان شمال تا پایان برنامه چهارم به میزان هفتاد درصد (۷۰%) باقیمانده دام و جنگلنشینان در پایان سال ۱۳۸۳.
ب – کاهش پنجاه درصد (۵۰%) دام مازاد از مراتع جهت تعادل بین دام و مرتع و همچنین لغو و اصلاح پروانه چراهای مربوطه.
ج – اجرای عملیات آبخیزداری در بیست درصد (۲۰%) سطح حوزههای سدهای در دست اجرا و تمام شده و ده درصد (۱۰%) حوزههای سایر مناطق.
د – توسعه زراعت چوب به میزان حداقل یکصد هزار هکتار، حذف تعرفه واردات چوب و تشدید مبارزه با قاچاق چوب.
هـ – توسعه فضای سبز و جنگلهای دست کاشت به میزان حداقل پانصد هزار هکتار و اجرای عملیات کنترل کانونهای بحرانی بیابانزا به میزان حداقل یک و نیم میلیون هکتار.
و – اجرای عملیات پخش سیلاب در حوزههای شهری، روستائی و سایر اراضی کشاورزی و منابع طبیعی به میزان یک و نیم میلیون هکتار به منظور ایجاد مراتع مشجر، تبدیل اراضی بیابانی به زراعی و تغذیه آبخوانها.
ز – پوشش کامل حفاظتی در جنگلهای کشور (شمال، زاگرس، ارسباران، خلیجعمان و ایرانی – تورانی).
ح – پوشش کامل سوخترسانی به عشایر، جنگلنشینان و روستائیان.
ط – گسترش مشارکت شوراهای روستائی و بسیج محلی در حفاظت از جنگلها و مراتع به میزان پانزده درصد (۱۵%) از سطح عملیاتی.
ی – بهرهبرداری از جنگل صرفاً براساس تعدیل اکولوژیک و ضروریات حفظ جنگل صورت میگیرد. آییننامه اجرائی این بند توسط وزارت جهاد کشاورزی با همکاری سازمان حفاظت محیط زیست تهیه و به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید.


