ماده ۵۰ – به دولت اجازه داده میشود به منظور ایجاد اشتغال در مناطق کمتر توسعه یافته:
الف – معافیت از حقوق و عوارض دولتی برای سرمایهگذارانی که در این مناطق اقدام به سرمایهگذاری مینمایند. طبق آئیننامهای که بنا به پیشنهاد وزارتخانههای امور اقتصادی و دارائی، صنایع و کار و امور اجتماعی و سازمان برنامه و بودجه به تصویب هیأت دولت میرسد، در طول سالیان اجرای برنامه در نظر گرفته شود.
ب – قسمتی از سود تسهیلات اعطائی به سرمایهگذاران بخش خصوصی و تعاونیها و تعاونیهای خدمات تولیدکنندگان، تعاونیهای تولید روستائی، عشایری و بهرهبرداری از منابع طبیعی و طرحهای خوداشتغالی پرداخت شود.
ج – تسهیلات اعطائی در قالب بودجههای سنواتی و آییننامههای اجرائی آنها باید طوری تقسیم شود که سهم مناطق کمتر توسعه یافته به نسبت شاخص بیکاری آنها بیشتر باشد، به صورتی که در پایان برنامه جبران کمبود اشتغال این مناطق شده باشد


