ماده ۵۲ –
دولت موظف است به منظور تضمین دسترسی به فرصتهای برابر آموزشی به ویژه در مناطق کمتر توسعه یافته، گسترش دانش، مهارت و ارتقاء بهرهوری سرمایههای انسانی به ویژه برای دختران و توسعه کمی و کیفی آموزش عمومی، آن دسته از اقدامهای ذیل که جنبه قانونگذاری ندارد را به انجام برساند:
الف – توسعه زمینههای لازم برای اجرای برنامه آموزش برای همه.
ب – اجباری کردن آموزش تا پایان دوره راهنمایی، به تناسب تأمین امکانات و به تدریج در مناطقی که آموزش و پرورش اعلام میکند، به طوری که در پایان برنامه چهارم این امر محقق گردد.
ج – علاوه بر تأمین اعتبارات عمومی بخش آموزش، نسبت به اتخاذ تدابیر لازم به منظور توسعه استقلال مالی، مدیریتی و اجرائی واحدهای آموزشی (مدارس)، در جهت استفاده هرچه بیشتر از سرمایه و توان اجرایی بخش غیردولتی در توسعه ظرفیتها و ارتقاء بهرهوری آنها اقدام نماید.
د – انجام اصلاحات لازم در زمینه برنامههای آموزشی و درسی و تعمیق و بهبود آموزش ریاضی، علوم و زبان انگلیسی.
هـ – ارتقاء توانایی و مهارت حرفهای معلمان با تدوین استانداردهای حرفهای معلم، از جهت دانش، رفتار و عملکرد با استفاده از تجارب بینالمللی و شرایط بومی کشور.
و – افزایش انگیزه شغلی معلمان با تأمین جایگاه و منزلت حرفهای مناسب و اصلاح نظام پرداخت متناسب با میزان بهرهوری و کیفیت خدمات آنها.
ز – در صورتی که خروجی نیروی انسانی وزارت آموزش و پرورش در طول سالهای برنامه چهارم توسعه بیش از میزان پیشبینی شده در جدول شماره (۹) این قانون برای دستگاه فوق باشد، آموزش و پرورش مجاز است پس از تأیید سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور نسبت به بهکارگیری حداکثر نیمی از میزان مازاد بر سهمیه خروجی پیشبینی شده، با اولویت در مناطق کمتر توسعه یافته و منحصراً برای امر آموزش اقدام نماید.
ح – تدوین و اجرای نظام سنجش صلاحیت علمی و رتبهبندی معلمان و ارتقاء سطح آموزشی آنان.
ط – برنامهریزی برای تدوین برنامه آموزشی ارتقاء سلامت و شیوههای زندگی سالم.
ی – تدوین و اجرای طرح راهبردی سوادآموزی کشور، با درنظر گرفتن شرایط جغرافیایی، زیستی، اجتماعی و فرهنگی مناطق مختلف کشور با رویکرد جلب مشارکتهای مردمی و سازمانهای غیردولتی به طوری که تا پایان برنامه چهارم، سواد افراد حداقل زیر سی سال به طور کامل تحقق یابد.
ک – بهرهگیری از فناوری اطلاعات در تدوین و اجرای برنامههای آموزشی و درسی کلیه سطوح و تجهیز مدارس کشور به امکانات رایانهای و شبکه اطلاعرسانی.
ل – روزآمد نگهداشتن دانش و مهارتهای کارکنان آموزش و پرورش در زمینه فناوری اطلاعات و ارتباطات.
م – پیشبینی تسهیلات و امکانات لازم برای نوسازی، مقاومسازی و استاندارد و متناسب نمودن فضاهای آموزشی، به ویژه مدارس دخترانه و تنظیم سازوکارهای حمایتی از خیرین مدرسهساز.
ن- وضع و اجرای مقررات لازم برای تأمین، جذب و نگهداشت نیروی انسانی مورد نیاز مناطق کمتر توسعه یافته کشور از قبیل صدور مجوزهای استخدامی، در قالب جدول شماره (۹) این قانون، خرید خدمات آموزشی و اقدامهای رفاهی.
س – فراهم کردن امکانات مناسب برای رفع محرومیت آموزشی از طریق گسترش مدارس شبانهروزی، روستا مرکزی و خوابگاههای مرکزی، آموزش از راه دور و رسانهای و تأمین تغذیه، آمد و شد و بهداشت دانشآموزان و سایر هزینههای مربوط به مدارس شبانهروزی و نیز ایجاد و گسترش اماکن و فضاهای آموزشی، پرورشی و ورزشی به تناسب جنسیت و تهیه و اجرای برنامههای لازم برای گسترش آموزش پیشدبستانی و آمادگی به ویژه در مناطق دوزبانه.
ع – آئیننامه اجرائی بندهای (و)، (ح)، (ی)، (م) و (ن) این ماده با پیشنهاد وزارت آموزش و پرورش و سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید.


